Art. 1 określa zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy. Przepis wskazuje, że regulacja dotyczy **ograniczenia handlu** oraz wykonywania czynności związanych z handlem w placówkach handlowych. Obejmuje ona trzy rodzaje dni: niedziele, święta oraz sobotę bezpośrednio poprzedzającą pierwszy dzień Wielkiej Nocy.

Zakres podmiotowy ustawy został określony przez odwołanie do kategorii przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo przedsiębiorców. Chodzi o przedsiębiorców, którzy wykonują zarobkową działalność handlową. Oznacza to, że znaczenie dla zastosowania ustawy ma zarówno status danego podmiotu, jak i rodzaj prowadzonej przez niego działalności.

Przepis posługuje się pojęciem „placówki handlowe”, wiążąc z nim nie tylko sam handel, lecz także czynności związane z handlem. W praktyce art. 1 wyznacza więc podstawowe granice dalszej regulacji: wskazuje, jakiej aktywności dotyczy ustawa, w jakich dniach znajduje ona zastosowanie oraz do jakiej grupy przedsiębiorców jest skierowana. Sam przepis nie przedstawia szczegółowych zasad wykonywania handlu ani nie wymienia wyjątków. Jego funkcją jest określenie obszaru, w którym należy odczytywać pozostałe regulacje ustawy.

o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/305/text/U/D20180305Lj.pdf

Przepis określa odpowiedzialność za naruszenie zakazu handlu oraz wykonywania czynności związanych z handlem w niedziele i święta, a także za naruszenie szczególnych obowiązków dotyczących soboty poprzedzającej pierwszy dzień Wielkiej Nocy. Sankcją jest grzywna od 1000 do 100 000 zł.

Karze podlega osoba, która wbrew zakazowi powierza pracownikowi lub zatrudnionemu wykonywanie pracy w handlu albo wykonywanie czynności związanych z handlem w niedzielę lub święto. Taką samą odpowiedzialność przewidziano za powierzenie pracy lub wskazanych czynności po godzinie 14.00 w sobotę bezpośrednio poprzedzającą pierwszy dzień Wielkiej Nocy.

Przepis obejmuje również obowiązek prowadzenia ewidencji miesięcznego przychodu placówki. Tej samej karze podlega ten, kto nie prowadzi takiej ewidencji, mimo obowiązku określonego w art. 6 ust. 3, albo prowadzi ją niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 6 ust. 6. Odpowiedzialność może więc wynikać zarówno z bezpośredniego powierzenia pracy w czasie objętym zakazem, jak i z nieprowadzenia wymaganej dokumentacji lub prowadzenia jej w sposób niezgodny z właściwymi przepisami. Regulacja łączy zakaz wykonywania określonych czynności z obowiązkiem dokumentowania miesięcznego przychodu, a za każde z opisanych naruszeń przewiduje ten sam przedział grzywny.

Art. 2 określa relację między ustawą o ograniczeniu handlu a przepisami Kodeksu pracy w odniesieniu do pracy wykonywanej przez pracowników w placówkach handlowych w niedziele i święta. Przepis ma charakter uzupełniający: jeżeli dana kwestia nie została uregulowana w tej ustawie, stosuje się do niej przepisy Kodeksu pracy.

Zakres regulacji jest więc wyznaczony przez trzy elementy: chodzi o **pracę przez pracowników**, wykonywaną **w placówkach handlowych**, a także o pracę przypadającą **w niedziele i święta**. Odesłanie obejmuje wyłącznie te sprawy, których ustawa nie reguluje samodzielnie. W konsekwencji art. 2 nie ustanawia odrębnych zasad dla każdej kwestii związanej z pracą w handlu, lecz wskazuje, jakie przepisy należy stosować pomocniczo w pozostałym zakresie.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na tym, że regulacji dotyczących pracy w placówkach handlowych w niedziele i święta nie należy odczytywać wyłącznie na podstawie tej ustawy. W sprawach przez nią pominiętych zastosowanie znajdują odpowiednie przepisy Kodeksu pracy. Odesłanie pozwala zachować spójność zasad dotyczących wykonywania pracy przez pracowników, jednocześnie pozostawiając szczególne kwestie związane z handlem w niedziele i święta regulacji zawartej w tej ustawie.

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie, wyznaczając zakres podmiotowy i przedmiotowy regulacji dotyczącej handlu oraz czynności z nim związanych w niedziele i święta.

„Placówka handlowa” to obiekt, w którym prowadzony jest handel lub wykonywane są czynności związane z handlem, jeżeli pracę wykonują tam pracownicy lub zatrudnieni. Przykładowo wskazano sklepy, stoiska, stragany, hurtownie, składy, domy towarowe i biura zbytu. „Handel” oznacza sprzedaż polegającą na wymianie towaru lub wyrobu na środki pieniężne. Czynności związane z handlem obejmują nie tylko działania bezpośrednio związane ze sprzedażą, lecz także magazynowanie towarów i ich inwentaryzację, wykonywane przez pracownika lub zatrudnionego w placówce handlowej.

Przepis rozróżnia „pracownika”, zatrudnionego na podstawie przepisów prawa pracy, od „zatrudnionego”, czyli osoby wykonującej pracę na podstawie umowy prawa cywilnego. W obu przypadkach uwzględniono także osoby kierowane do pracy tymczasowej.

„Święto” oznacza dzień wymieniony w przepisie wskazanym w art. 3 pkt 6. Szczegółowo określono również ramy czasowe pracy w handlu i czynności związanych z handlem. Obejmuje ona 24 kolejne godziny, od godziny 24.00 w sobotę do godziny 24.00 w niedzielę, a w przypadku święta, od godziny 24.00 dnia bezpośrednio poprzedzającego święto do godziny 24.00 w święto. Osobno zdefiniowano „stację paliw płynnych”, wskazując na wymagania techniczne obiektu oraz sprzedaż produktów naftowych na podstawie ważnej koncesji.

Przepis ustanawia zakaz powierzania wykonywania pracy w handlu oraz wykonywania czynności związanych z handlem **nieodpłatnie** w placówkach handlowych. Zakaz obejmuje trzy grupy dni: niedziele, święta oraz sobotę bezpośrednio poprzedzającą pierwszy dzień Wielkiej Nocy. Oznacza to, że wskazane ograniczenie odnosi się zarówno do samego wykonywania pracy w handlu, jak i do czynności, które pozostają związane z handlem, jeżeli są wykonywane nieodpłatnie.

Istotne jest także to, że przepis wiąże zakaz z **powierzaniem wykonywania** pracy lub czynności. Nie ogranicza go do określonej formy organizacyjnej ani nie uzależnia od rodzaju osoby, której praca lub czynności zostały powierzone. Z treści przepisu wynika natomiast, że miejscem objętym regulacją musi być placówka handlowa.

W praktyce przepis wyznacza zakres dni, w których w placówkach handlowych nie można nieodpłatnie powierzać ani pracy handlowej, ani czynności związanych z handlem. Szczególne znaczenie ma sobota poprzedzająca pierwszy dzień Wielkiej Nocy, ponieważ została wskazana obok niedziel i świąt jako odrębny dzień objęty zakazem. Przepis nie opisuje wyjątków od zakazu ani konsekwencji jego naruszenia, dlatego na jego podstawie można ustalić przede wszystkim samą zasadę zakazującą oraz jej zakres przedmiotowy, czasowy i związany z miejscem wykonywania pracy lub czynności.

Przepis ustanawia zakaz dotyczący działalności prowadzonej w placówkach handlowych w niedziele i święta. Obejmuje on dwa powiązane obszary.

Po pierwsze, zakazane są **handel oraz wykonywanie czynności związanych z handlem**. Oznacza to, że zakaz nie odnosi się wyłącznie do samego handlu, lecz obejmuje również czynności, które pozostają z nim związane. Przepis nie wyodrębnia w tym miejscu konkretnych rodzajów handlu ani poszczególnych czynności, dlatego jego treść należy odczytywać przez pryzmat wskazanych w nim kategorii.

Po drugie, zakazane jest **powierzanie pracownikowi lub zatrudnionemu wykonywania pracy w handlu oraz wykonywania czynności związanych z handlem**. Regulacja obejmuje więc także samo zlecanie lub przydzielanie takich obowiązków osobom wskazanym w przepisie. Nie ogranicza się zatem do określenia, jakie działania są niedopuszczalne, lecz wskazuje również na zakaz powierzania pracy związanej z handlem.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że w placówkach handlowych, w niedziele i święta, zakazane są zarówno czynności handlowe i czynności z nimi związane, jak i powierzanie pracownikowi lub zatrudnionemu pracy obejmującej te obszary. Przepis posługuje się przy tym ogólnymi pojęciami „handel”, „czynności związane z handlem” oraz „praca w handlu”, bez wskazywania w jego treści dodatkowych wyjątków lub warunków.

Przepis ustanawia 1 maja jako **dzień święta państwowego** i jednocześnie określa go jako dzień wolny od pracy. Oznacza to, że wskazana data ma w ustawie podwójny charakter: jest oficjalnym świętem państwowym oraz dniem, w którym praca nie jest wykonywana w zakresie objętym tym przepisem.

Regulacja jest krótka i nie zawiera dodatkowych przesłanek ani wyjątków. Nie uzależnia statusu 1 maja od tego, na jaki dzień tygodnia przypada ta data, nie wskazuje też innego terminu obchodów ani zasad przenoszenia dnia wolnego. Data została określona wprost, dlatego przepis odnosi się konkretnie do każdego 1 maja.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustawowym potwierdzeniu, że 1 maja należy traktować jako dzień wolny od pracy. Sam artykuł nie rozwija jednak zasad organizacji pracy w tym dniu. Nie określa między innymi, w jaki sposób rozliczać pracę wykonywaną mimo tego statusu, nie wskazuje kategorii osób ani rodzajów działalności objętych szczególnymi regułami i nie reguluje ewentualnych wyjątków. Jego treść ogranicza się do ustanowienia święta państwowego oraz powiązania go z wolnością od pracy. W rezultacie podstawowym skutkiem normy jest jasne wskazanie zarówno daty święta, jak i jego ustawowego charakteru.

o ustanowieniu dnia 1 maja świętem państwowym.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1950/157/text/U/D19500157Lj.pdf

Przepis uchyla wcześniejszy dekret o ustanowieniu „Narodowego Święta Zwycięstwa i Wolności”. Oznacza to, że akt wskazany w treści artykułu traci moc, a więc przestaje być obowiązującą podstawą prawną regulującą ustanowione w nim święto. Jest to bezpośrednia decyzja ustawodawcy o usunięciu tego dekretu z systemu obowiązujących przepisów.

Regulacja ma charakter uchylający i nie zawiera dodatkowych przesłanek, wyjątków ani rozwiązań przejściowych. Nie opisuje również skutków dotyczących innych aktów prawnych, uprawnień, obowiązków lub organizacji obchodów. Jej treść ogranicza się do wskazania konkretnego dekretu, jego tytułu oraz informacji o utracie przez niego mocy. Przywołanie publikacji tego aktu służy jego jednoznacznej identyfikacji, nie zmienia jednak zakresu samego uchylenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że od chwili, w której uchylenie wywołuje skutek, nie można traktować wskazanego dekretu jako obowiązującego źródła regulacji. Sam artykuł nie ustanawia przy tym zasad dotyczących nowego święta ani nie określa, w jaki sposób mają być uregulowane kwestie wcześniej objęte dekretem. Dotyczy wyłącznie jego mocy obowiązującej.

o ustanowieniu Narodowego Dnia Zwycięstwa

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2015/622/text/T/D20150622L.pdf

w sprawie zwolnień od pracy lub nauki osób należących do kościołów i innych związków wyznaniowych w celu obchodzenia świąt religijnych nie będących dniami ustawowo wolnymi od pracy.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1999/235/text/T/D19990235L.pdf

Święta

Święta w przepisach

o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni6 przepisów

o ustanowieniu dnia 1 maja świętem państwowym.1 przepis

o ustanowieniu Narodowego Dnia Zwycięstwa1 przepis

w sprawie zwolnień od pracy lub nauki osób należących do kościołów i innych związków wyznaniowych w celu obchodzenia świąt religijnych nie będących dniami ustawowo wolnymi od pracy.2 przepisy