Art. 1. Uznanie 1 maja za święto państwowe wolne od pracy

Dzień 1 maja jest dniem święta państwowego, wolnym od pracy.

Komentarz do Art. 1.

Przepis ustanawia 1 maja jako dzień święta państwowego i jednocześnie określa go jako dzień wolny od pracy. Oznacza to, że wskazana data ma w ustawie podwójny charakter: jest oficjalnym świętem państwowym oraz dniem, w którym praca nie jest wykonywana w zakresie objętym tym przepisem.

Regulacja jest krótka i nie zawiera dodatkowych przesłanek ani wyjątków. Nie uzależnia statusu 1 maja od tego, na jaki dzień tygodnia przypada ta data, nie wskazuje też innego terminu obchodów ani zasad przenoszenia dnia wolnego. Data została określona wprost, dlatego przepis odnosi się konkretnie do każdego 1 maja.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustawowym potwierdzeniu, że 1 maja należy traktować jako dzień wolny od pracy. Sam artykuł nie rozwija jednak zasad organizacji pracy w tym dniu. Nie określa między innymi, w jaki sposób rozliczać pracę wykonywaną mimo tego statusu, nie wskazuje kategorii osób ani rodzajów działalności objętych szczególnymi regułami i nie reguluje ewentualnych wyjątków. Jego treść ogranicza się do ustanowienia święta państwowego oraz powiązania go z wolnością od pracy. W rezultacie podstawowym skutkiem normy jest jasne wskazanie zarówno daty święta, jak i jego ustawowego charakteru.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1950 r. poz. 157.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

święta

Art. 2.