Strata podatkowa

Strata podatkowa to ujemny wynik ustalony dla celów podatku dochodowego, powstający wtedy, gdy w danym okresie rozliczeniowym koszty uzyskania przychodów przewyższają przychody. Jest ustalana według przepisów podatkowych, dlatego może różnić się od straty wykazanej w rachunkowości lub sprawozdaniu finansowym. Nie oznacza bezpośrednio kwoty podatku do zwrotu ani ujemnego podatku. Zasadniczo oznacza możliwość pomniejszenia przyszłego dochodu podlegającego opodatkowaniu.

Strata jest przypisywana do określonego źródła przychodów albo rodzaju działalności. Co do zasady może być rozliczana wyłącznie z dochodem uzyskanym z tego samego źródła, a nie z każdym dochodem podatnika. Jej rozliczenie następuje w kolejnych okresach, na zasadach i w granicach określonych w przepisach o podatkach dochodowych. Przepisy przewidują limitowany czas wykorzystywania straty oraz ograniczenia dotyczące wysokości odliczenia w poszczególnych latach. Jeżeli podatnik nie osiągnie odpowiedniego dochodu, strata może pozostać nierozliczona.

Najważniejsze cechy straty podatkowej:

• wynika z porównania przychodów i podatkowych kosztów ich uzyskania;
• jest ustalana odrębnie dla właściwego źródła przychodów;
• pomniejsza przyszły dochód, a nie podatek obliczony od tego dochodu;
• wymaga wykazania w rozliczeniu podatkowym i odpowiedniego udokumentowania;
• może wpływać na wysokość zobowiązania podatkowego w następnych okresach.

Strata podatkowa ma znaczenie przede wszystkim w podatkach dochodowych osób fizycznych i osób prawnych. Występuje także w regulacjach dotyczących postępowań podatkowych, dodatkowego zobowiązania podatkowego oraz oceny korzyści podatkowych. W tych przepisach wysokość lub sposób rozliczenia straty może być jednym z elementów analizowanych przez organ podatkowy. Samo wykazanie straty nie przesądza jednak o nieprawidłowości rozliczenia, ponieważ może być prawidłowym skutkiem prowadzenia działalności w danym okresie.