Sprostowanie wyroku

Sprostowanie wyroku to czynność procesowa polegająca na usunięciu z treści wyroku niedokładności, błędu pisarskiego, błędu rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Nie służy ono zmianie rozstrzygnięcia ani ponownemu rozpoznaniu sprawy, lecz przywróceniu wyrokowi prawidłowego i jednoznacznego brzmienia.

W postępowaniu cywilnym sprostowanie może dotyczyć w szczególności omyłkowo wpisanego imienia lub nazwiska, błędnej daty, numeru, oznaczenia strony, nieprawidłowego wyniku działania matematycznego albo innego elementu, którego wadliwość wynika wprost z akt sprawy lub z samego wyroku. Błąd musi mieć charakter oczywisty, czyli możliwy do stwierdzenia bez przeprowadzania ponownej oceny dowodów i bez zmiany toku rozumowania prowadzącego do wydania orzeczenia.

Sąd może dokonać sprostowania z urzędu, a także na wniosek zainteresowanej strony. W określonych sytuacjach sprostowania wyroku sądu pierwszej instancji może dokonać również sąd drugiej instancji. Informację o sprostowaniu umieszcza się na oryginale wyroku. Na żądanie stron powinna ona zostać uwzględniona także w wydanych im wypisach, a kolejne odpisy i wypisy powinny przedstawiać już poprawną treść orzeczenia.

Sprostowanie wyroku:

• nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia,
• nie zastępuje uzupełnienia wyroku ani jego wykładni,
• może usuwać zarówno błędy formalne, jak i oczywiste omyłki w obliczeniach,
• służy zapewnieniu zgodności dokumentu z rzeczywistą treścią rozstrzygnięcia.

Wniosek o sprostowanie, podobnie jak wniosek o uzupełnienie lub wykładnię wyroku, nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Złożenie takiego wniosku nie powinno więc być traktowane jako sposób na przedłużenie czasu przewidzianego do zaskarżenia orzeczenia. indywidual.