Kodeks postępowania cywilnego

Art. 398²² Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę wnoszenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego. Przepis ten jest istotnym elementem systemu kontroli orzeczeń wydawanych przez referendarzy sądowych, zapewniając stronom postępowania możliwość kwestionowania takich orzeczeń.

#### 1. Skarga na orzeczenie referendarza sądowego

Zgodnie z art. 398²² § 1 k.p.c., skarga przysługuje na orzeczenie referendarza sądowego w przypadkach, w których na postanowienie sądu przysługiwałoby zażalenie. Oznacza to, że skarga jest środkiem zaskarżenia analogicznym do zażalenia, ale stosowanym w odniesieniu do orzeczeń referendarzy sądowych.

#### 2. Termin i sposób wniesienia skargi

Skargę wnosi się do sądu, w którym referendarz sądowy wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie tygodnia od dnia jego doręczenia. Jeżeli orzeczenie doręczono bez uzasadnienia, a strona wniosła o jego sporządzenie, termin do wniesienia skargi zaczyna biec od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw stron, gdyż umożliwia im pełne zrozumienie motywów orzeczenia przed podjęciem decyzji o jego zaskarżeniu.

#### 3. Skutki wniesienia skargi

Wniesienie skargi powoduje, że orzeczenie referendarza sądowego traci moc. Jest to mechanizm zabezpieczający, który zapobiega wykonaniu orzeczenia, które może być wadliwe, do czasu jego ponownego rozpoznania.

#### 4. Działania referendarza sądowego po wniesieniu skargi

Jeżeli skarga jest oczywiście uzasadniona, referendarz sądowy, który wydał zaskarżone orzeczenie, może w terminie tygodnia od dnia wniesienia skargi postanowieniem stwierdzić zasadność skargi i w miarę potrzeby wydać ponowne orzeczenie. Na ponowne orzeczenie również przysługuje skarga na zasadach ogólnych, jednak w przypadku jego zaskarżenia przepisu paragrafu niniejszego nie stosuje się. Oznacza to, że ponowne orzeczenie referendarza nie traci automatycznie mocy na skutek wniesienia skargi.

#### 5. Rozpoznanie sprawy przez sąd

Po utracie mocy orzeczenia referendarza sądowego, sąd rozpoznaje sprawę jako sąd pierwszej instancji. Jest to kluczowy element procedury, który zapewnia, że sprawa zostanie rozpoznana przez sąd, co zwiększa gwarancje procesowe stron.

#### 6. Brak sądu wyższego rzędu

Jeżeli zaskarżenie postanowienia do sądu wyższego rzędu nie jest możliwe ze względu na brak takiego sądu, środek zaskarżenia rozpoznaje ten sam sąd w innym składzie. Jest to rozwiązanie mające na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu w rozpoznawaniu skarg.

#### 7. Odrzucenie skargi przez referendarza

Jeżeli referendarz sądowy uzna, że skarga podlega odrzuceniu, przedstawia sprawę sądowi. W przypadku uznania, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi, sąd może od razu rozpoznać sprawę, o ile stan sprawy na to pozwala. Jest to mechanizm, który umożliwia szybkie rozstrzygnięcie kwestii proceduralnych związanych ze skargą.

#### 8. Zastosowanie przepisów do zarządzeń referendarza

Przepisy § 1-6 stosuje się odpowiednio do postępowania ze skargi na zarządzenie referendarza sądowego. Oznacza to, że analogiczne zasady obowiązują również w przypadku zaskarżania zarządzeń referendarzy sądowych, co zapewnia spójność i jednolitość procedury.

### Podsumowanie

Art. 398²² k.p.c. stanowi kompleksową regulację dotyczącą skargi na orzeczenia referendarzy sądowych, zapewniając stronom postępowania skuteczne narzędzie do kwestionowania takich orzeczeń. Przepis ten wprowadza mechanizmy zabezpieczające prawa stron, takie jak termin na wniesienie skargi, skutki jej wniesienia oraz procedurę rozpoznania skargi przez sąd. Dzięki temu, art. 398²² k.p.c. przyczynia się do zwiększenia transparentności i sprawiedliwości postępowania sądowego.

Sąd wyższego rzędu

Sąd wyższego rzędu w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego2 przepisy

Kodeks postępowania karnego (kpk)6 przepisów

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia1 przepis