Kodeks spółek handlowych (ksh)

Przepis wskazuje, że ustawa o emeryturach kapitałowych zmienia ustawę dotyczącą nadzoru nad rynkiem finansowym. Nie podano jednak, na czym dokładnie te zmiany polegają, ponieważ ich treść została pominięta. Z tego przepisu można więc ustalić tylko sam fakt dokonania zmian oraz ustawę, której one dotyczą. Nie wynika z niego zakres ani skutki tych modyfikacji.

o emeryturach kapitałowych

Art. 78 ustawy o finansach publicznych określa kompetencje i zadania Ministra Finansów w zakresie zarządzania długiem Skarbu Państwa. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia stabilności finansowej państwa oraz efektywnego zarządzania jego zobowiązaniami finansowymi.

#### 1. Zadania Ministra Finansów

Minister Finansów realizuje zadania związane z zarządzaniem długiem Skarbu Państwa poprzez:

1. **Dokonywanie czynności prawnych i faktycznych**:
   - **Pozyskiwanie zwrotnych środków finansujących potrzeby pożyczkowe budżetu państwa**: Obejmuje to emisję papierów wartościowych, zaciąganie kredytów i pożyczek. Minister Finansów działa w tym zakresie jako reprezentant Skarbu Państwa, negocjując warunki finansowania i podejmując decyzje o wyborze źródeł finansowania.
   - **Obsługa zobowiązań Skarbu Państwa**: Dotyczy to spłaty zaciągniętych kredytów, pożyczek oraz wykupu wyemitowanych papierów wartościowych. Minister Finansów musi zapewnić terminową obsługę tych zobowiązań, co jest kluczowe dla utrzymania wiarygodności kredytowej państwa.

2. **Zarządzanie wolnymi środkami budżetu państwa**:
   - **Lokowanie na rynku finansowym**: Wolne środki budżetowe mogą być inwestowane w różne instrumenty finansowe, co pozwala na optymalizację zarządzania płynnością finansową państwa. Minister Finansów musi podejmować decyzje inwestycyjne, które minimalizują ryzyko i maksymalizują zyski.

3. **Zarządzanie pasywami i aktywami finansowymi Skarbu Państwa**:
   - **Operacje na rynkach finansowych**: Minister Finansów może przeprowadzać różne operacje finansowe, takie jak swapy, transakcje zabezpieczające (hedging) czy restrukturyzacja długu. Celem tych działań jest zwiększenie bezpieczeństwa finansowego, obniżenie kosztów obsługi długu oraz realizacja innych zadań związanych z zarządzaniem długiem.

#### 2. Cele zarządzania długiem Skarbu Państwa

Art. 78 precyzuje cele, jakie powinny być realizowane przez Ministra Finansów w ramach zarządzania długiem:

1. **Zwiększenie bezpieczeństwa finansowego potrzeb pożyczkowych budżetu państwa**: Oznacza to zapewnienie stabilnych i przewidywalnych źródeł finansowania potrzeb budżetowych, co jest kluczowe dla utrzymania płynności finansowej państwa.

2. **Obniżenie ryzyka lub kosztów obsługi długu Skarbu Państwa**: Minister Finansów powinien dążyć do minimalizacji kosztów związanych z obsługą długu oraz ograniczenia ryzyka związanego z fluktuacjami rynkowymi, zmianami stóp procentowych czy kursów walutowych.

3. **Realizacja innych zadań związanych z zarządzaniem długiem Skarbu Państwa**: Obejmuje to wszelkie inne działania, które mogą być określone w dokumentach strategicznych, takich jak programy zarządzania długiem publicznym.

#### 3. Dokumenty strategiczne

Art. 78 odwołuje się do dokumentu, o którym mowa w art. 75 ust. 1, co wskazuje na konieczność zgodności działań Ministra Finansów z długoterminową strategią zarządzania długiem publicznym. Dokument ten określa cele, zasady i narzędzia zarządzania długiem, co zapewnia spójność i przejrzystość działań podejmowanych przez Ministra Finansów.

#### Podsumowanie

Art. 78 ustawy o finansach publicznych nakłada na Ministra Finansów szeroki zakres obowiązków związanych z zarządzaniem długiem Skarbu Państwa. Przepis ten podkreśla znaczenie profesjonalnego i strategicznego podejścia do zarządzania zobowiązaniami finansowymi państwa, co jest kluczowe dla zapewnienia stabilności finansowej i wiarygodności kredytowej Polski. Minister Finansów musi działać w sposób transparentny, efektywny i zgodny z przyjętymi strategiami, aby osiągnąć cele określone w ustawie.

o finansach publicznych

Art. 4d ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) wprowadza procedurę weryfikacji, czy dana osoba jest objęta zakazem pełnienia funkcji, zgodnie z przepisami prawa krajowego i unijnego. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że osoby, które mają pełnić funkcje zarządcze w spółkach, nie są objęte zakazami wynikającymi z przepisów prawa, co ma na celu ochronę interesów publicznych i prywatnych.

#### 1. System integracji rejestrów

Art. 4d wprowadza mechanizm, w którym sąd rejestrowy korzysta z systemu integracji rejestrów. System ten umożliwia automatyczne przesyłanie zapytań i otrzymywanie odpowiedzi z różnych rejestrów, co znacząco usprawnia proces weryfikacji. W praktyce oznacza to, że sąd rejestrowy nie musi ręcznie przeszukiwać różnych baz danych, co przyspiesza i ułatwia procedurę.

#### 2. Zakres weryfikacji

Przepis określa, że sąd rejestrowy sprawdza, czy dana osoba jest objęta zakazem pełnienia funkcji w rozumieniu art. 13i ust. 1 dyrektywy 2017/1132 oraz czy figuruje w rejestrach zawierających informacje istotne dla tego zakazu. W szczególności sąd rejestrowy weryfikuje dane w:
- Krajowym Rejestrze Karnym (KRK) w zakresie skazań za przestępstwa określone w art. 18 § 2 Kodeksu spółek handlowych oraz orzeczonych środków karnych z art. 39 pkt 2 i 2aa Kodeksu karnego.
- Rejestrze dłużników niewypłacalnych oraz Krajowym Rejestrze Zadłużonych w zakresie zakazów z art. 373 Prawa upadłościowego.
- Wykazie prowadzonym przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF) na podstawie art. 4 ust. 7 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym.

#### 3. Procedura weryfikacji

W przypadku, gdy dane identyfikacyjne osoby są niewystarczające do jednoznacznej identyfikacji, sąd rejestrowy informuje o tym właściwe rejestry za pośrednictwem systemu integracji rejestrów. Jeśli dane osoby figurują w którymkolwiek z rejestrów, sąd rejestrowy ustala istnienie zakazu pełnienia funkcji.

#### 4. Przekazywanie informacji

Sąd rejestrowy przekazuje informacje o istnieniu zakazu pełnienia funkcji do właściwych rejestrów za pośrednictwem systemu integracji rejestrów. Informacje te dotyczą zakazów wynikających z:
- Art. 18 § 2 Kodeksu spółek handlowych,
- Art. 39 pkt 2 i 2aa Kodeksu karnego,
- Art. 373 Prawa upadłościowego,
- Przepisów regulujących zakazy pełnienia funkcji członka zarządu lub funkcji kierowniczych na podstawie decyzji KNF.

#### 5. Automatyzacja procesu

Jeśli dane osoby nie figurują w żadnym z rejestrów, informacja o tym jest automatycznie przekazywana do właściwych rejestrów. Czynności sądu rejestrowego są utrwalane wyłącznie w systemie teleinformatycznym, co zapewnia ich przejrzystość i łatwość dostępu.

#### 6. Przetwarzanie dokumentów

Dokumenty wpływające do sądu rejestrowego w postaci papierowej są przetwarzane na postać elektroniczną i zamieszczane w systemie teleinformatycznym. Dokumenty te są dołączane do akt sprawy prowadzonych w systemie teleinformatycznym, co zapewnia spójność i integralność dokumentacji.

### Podsumowanie

Art. 4d ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wprowadza nowoczesne i efektywne rozwiązania w zakresie weryfikacji osób pełniących funkcje zarządcze w spółkach. Dzięki integracji rejestrów i automatyzacji procesu, sąd rejestrowy może szybko i skutecznie ustalić, czy dana osoba jest objęta zakazem pełnienia funkcji, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa obrotu gospodarczego.

o Krajowym Rejestrze Sądowym

Art. 106b ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza możliwość nałożenia przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) kary pieniężnej na osoby zarządzające przedsiębiorstwem, które dopuściły się naruszenia zakazów określonych w art. 23a lub art. 24 ustawy. Przepis ten ma na celu zwiększenie odpowiedzialności osób zarządzających za działania przedsiębiorstwa, które mogą naruszać zasady konkurencji lub prawa konsumentów.

#### Zakres stosowania

1. **Osoby zarządzające**:
   - Przepis dotyczy osób zarządzających przedsiębiorstwem, które w ramach sprawowania swojej funkcji dopuściły się naruszenia. Obejmuje to zarówno działania, jak i zaniechania, które miały charakter umyślny.

2. **Rodzaj naruszeń**:
   - Naruszenia, o których mowa, to zakazy określone w art. 23a (praktyki ograniczające konkurencję) oraz art. 24 (praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów).

#### Wysokość kar

1. **Standardowa kara**:
   - Kara pieniężna może wynosić do 2 000 000 zł. Jest to znacząca kwota, która ma na celu zniechęcenie osób zarządzających do podejmowania działań sprzecznych z przepisami prawa konkurencji i ochrony konsumentów.

2. **Wyższa kara dla sektora finansowego**:
   - W przypadku osób zarządzających w podmiotach nadzorowanych przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF), kara może wynosić do 5 000 000 zł. Wyższa kara w tym przypadku odzwierciedla szczególną odpowiedzialność i potencjalnie większe skutki naruszeń w sektorze finansowym.

#### Procedura nałożenia kary

- Nałożenie kary na osobę zarządzającą może nastąpić wyłącznie w decyzji, która nakłada karę pieniężną na przedsiębiorcę. Oznacza to, że odpowiedzialność osoby zarządzającej jest ściśle powiązana z odpowiedzialnością przedsiębiorstwa. Decyzja ta musi być uzasadniona i oparta na stwierdzeniu naruszenia przez przedsiębiorcę.

#### Znaczenie przepisu

Art. 106b ma na celu wzmocnienie mechanizmów egzekwowania prawa konkurencji i ochrony konsumentów poprzez osobistą odpowiedzialność osób zarządzających. Przepis ten ma działać prewencyjnie, zniechęcając do podejmowania działań naruszających prawo oraz promując kulturę zgodności z przepisami w przedsiębiorstwach.

#### Wnioski

Wprowadzenie możliwości nałożenia wysokich kar pieniężnych na osoby zarządzające jest istotnym narzędziem w rękach Prezesa UOKiK. Przepis ten podkreśla znaczenie odpowiedzialności indywidualnej za działania przedsiębiorstwa i ma na celu zapewnienie, że osoby na najwyższych stanowiskach będą bardziej świadome i odpowiedzialne za przestrzeganie przepisów prawa konkurencji i ochrony konsumentów.

o ochronie konkurencji i konsumentów

Przepis nowelizuje ustawę o nadzorze nad rynkiem finansowym, rozszerzając zakres nadzoru o prowadzenie osobistych kont inwestycyjnych zgodnie z ustawą o OKI. Uzupełnia także przepisy określające zakres stosowanych regulacji oraz podstawy działania nadzorczego o odesłania do tej ustawy, w tym do jej przepisu dotyczącego nadzoru lub uprawnień organu.

o osobistych kontach inwestycyjnych

Art. 119o Ordynacji podatkowej określa skład oraz zasady powoływania członków Rady, która pełni istotną rolę w systemie podatkowym. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Skład Rady (ust. 1)

Rada składa się z dziewięciu członków, którzy są wskazywani przez różne podmioty, co ma na celu zapewnienie reprezentatywności i różnorodności kompetencji w jej składzie. W skład Rady wchodzą:

1. **Dwie osoby wskazane przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych** - zapewnia to bezpośrednią reprezentację interesów administracji skarbowej.
2. **Jedna osoba wskazana przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w stanie spoczynku** - gwarantuje to włączenie do Rady osoby z doświadczeniem sądowym i znajomością orzecznictwa w sprawach podatkowych.
3. **Dwie osoby powołane spośród pracowników szkół wyższych, jednostek organizacyjnych Polskiej Akademii Nauk lub instytutów badawczych** - wprowadza to do Rady ekspertów z dziedziny nauki, co ma na celu wzbogacenie jej prac o wiedzę teoretyczną i badawczą.
4. **Jedna osoba wskazana przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego jako przedstawiciel jednostek samorządu terytorialnego** - zapewnia to reprezentację interesów samorządów terytorialnych.
5. **Jedna osoba będąca doradcą podatkowym, wskazana przez Krajową Radę Doradców Podatkowych** - wprowadza to do Rady praktyka z doświadczeniem w doradztwie podatkowym.
6. **Jedna osoba wskazana przez Ministra Sprawiedliwości** - zapewnia to włączenie do Rady osoby z doświadczeniem w zakresie prawa.
7. **Jedna osoba wskazana przez Radę Dialogu Społecznego** - wprowadza to do Rady przedstawiciela dialogu społecznego, co ma na celu uwzględnienie interesów różnych grup społecznych.

#### Wymagania dla członków Rady (ust. 2)

Członkowie Rady muszą spełniać określone wymagania:

1. **Wiedza, doświadczenie i autorytet** - członkowie muszą posiadać odpowiednie kwalifikacje w zakresie prawa podatkowego, systemu finansowego, rynków finansowych, obrotu gospodarczego lub międzynarodowego prawa gospodarczego.
2. **Obywatelstwo polskie** - członkowie muszą być obywatelami Polski.
3. **Pełnia praw publicznych** - członkowie muszą korzystać z pełni praw publicznych.
4. **Pełna zdolność do czynności prawnych** - członkowie muszą mieć pełną zdolność do czynności prawnych.
5. **Brak prawomocnego skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe** - członkowie nie mogą być prawomocnie skazani za przestępstwa.
6. **Nieskazitelny charakter** - członkowie muszą być osobami o nieskazitelnym charakterze.

#### Procedura powoływania członków (ust. 3-6)

1. **Ocena spełniania przesłanek** - podmiot wskazujący członka Rady ocenia, czy kandydat spełnia wymagania określone w ust. 2 pkt 1 i 6.
2. **Opinia podmiotów zatrudniających** - osoby wskazane w ust. 1 pkt 3 są powoływane po zasięgnięciu opinii podmiotów zatrudniających te osoby.
3. **Oświadczenie o spełnieniu przesłanek** - przed powołaniem, kandydaci składają oświadczenie o spełnieniu wymagań określonych w ust. 2 pkt 2-5.
4. **Ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń** - minister właściwy do spraw finansów publicznych zamieszcza ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń kandydatów na członków Rady w Biuletynie Informacji Publicznej. Ogłoszenie musi zawierać termin składania zgłoszeń nie krótszy niż 30 dni od dnia zamieszczenia ogłoszenia oraz sposób i miejsce składania zgłoszeń.

### Podsumowanie

Art. 119o Ordynacji podatkowej ustanawia zasady powoływania członków Rady, która ma istotne znaczenie dla funkcjonowania systemu podatkowego. Różnorodność podmiotów wskazujących członków Rady oraz wymagania stawiane kandydatom mają na celu zapewnienie, że Rada będzie składać się z osób kompetentnych, reprezentujących różne perspektywy i posiadających odpowiednie kwalifikacje. Procedura powoływania członków Rady jest transparentna i obejmuje mechanizmy weryfikacji spełniania wymagań przez kandydatów, co ma na celu zapewnienie wysokiej jakości prac Rady.

Ordynacja podatkowa

Art. 119zt Ordynacji podatkowej określa zasady udzielania informacji i zestawień przez izbę rozliczeniową podmiotom innym niż Szef Krajowej Administracji Skarbowej. Przepis ten jest kluczowy z punktu widzenia ochrony danych oraz zapewnienia, że dostęp do informacji finansowych jest ściśle kontrolowany i ograniczony do określonych sytuacji oraz podmiotów. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego przepisu.

#### 1. Zakres podmiotowy

Art. 119zt wskazuje na konkretne podmioty, które mogą żądać informacji i zestawień od izby rozliczeniowej. Są to:
- Sąd lub prokurator w związku z postępowaniem o wyłudzenia skarbowe.
- Prezes Najwyższej Izby Kontroli w ramach postępowania kontrolnego.
- Agencje i służby specjalne (ABW, SKW, AW, SWW, CBA, Policja, Żandarmeria Wojskowa, Straż Graniczna, Służba Więzienna, Służba Ochrony Państwa).
- Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
- Generalny Inspektor Informacji Finansowej.
- Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego.

#### 2. Zakres przedmiotowy

Informacje i zestawienia mogą być udzielane wyłącznie w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych zadań tych podmiotów. Oznacza to, że dostęp do danych jest ograniczony do konkretnych celów, co ma na celu ochronę prywatności i zapobieganie nadużyciom.

#### 3. Procedura udzielania informacji

Przepis określa, że informacje są udzielane na żądanie, co oznacza, że podmioty muszą formalnie wystąpić z wnioskiem o udostępnienie danych. W przypadku niektórych służb i agencji, dostęp do informacji odbywa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, co ma na celu usprawnienie procesu oraz zapewnienie bezpieczeństwa danych.

#### 4. Ograniczenia i kontrola

Art. 119zt wprowadza mechanizmy kontrolne, które mają na celu zapobieganie nieuprawnionemu dostępowi do danych. Przykładowo, funkcjonariusze i żołnierze muszą posiadać sporządzone na piśmie upoważnienie, co wprowadza dodatkowy poziom weryfikacji.

#### 5. Znaczenie dla ochrony danych osobowych

Przepis ten jest istotny z punktu widzenia ochrony danych osobowych, ponieważ określa, kto i na jakich zasadach może uzyskać dostęp do informacji finansowych. Wprowadza to mechanizmy zabezpieczające przed nieuprawnionym dostępem i nadużyciami.

#### 6. Wnioski

Art. 119zt Ordynacji podatkowej jest kluczowym elementem systemu ochrony danych finansowych w Polsce. Jego przepisy zapewniają, że dostęp do wrażliwych informacji jest ściśle kontrolowany i ograniczony do sytuacji, w których jest to absolutnie niezbędne. Wprowadza to równowagę między potrzebą efektywnego ścigania przestępstw finansowych a ochroną prywatności obywateli.

Podsumowując, art. 119zt Ordynacji podatkowej wprowadza istotne mechanizmy ochrony danych, jednocześnie umożliwiając organom ścigania i innym uprawnionym podmiotom realizację ich ustawowych zadań. Jest to przepis, który w sposób wyważony łączy interesy publiczne z ochroną praw jednostki.

Art. 297e Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące udostępniania danych niezawartych w aktach spraw podatkowych, które znajdują się w Centralnym Rejestrze Danych Podatkowych. Przepis ten określa, jakie podmioty mogą uzyskać dostęp do tych danych oraz w jakim zakresie, co ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu ochrony danych podatkowych oraz ich wykorzystania wyłącznie w celach zgodnych z prawem.

#### 1. Zakres podmiotowy

Przepis wymienia konkretne instytucje, które mogą uzyskać dostęp do danych:

1. **Centralne Biuro Antykorupcyjne (CBA)** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 2 ust. 1 ustawy o CBA.
2. **Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW)** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 5 ust. 1 ustawy o ABW oraz Agencji Wywiadu.
3. **Minister właściwy do spraw wewnętrznych** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ustawie o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego.
4. **Minister właściwy do spraw informatyzacji** - w zakresie niezbędnym do zapewnienia funkcjonowania usług dostępnych w e-Urzędzie Skarbowym udostępnianych przy użyciu aplikacji mObywatel.
5. **Policja** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji.
6. **Straż Graniczna** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy o Straży Granicznej.
7. **Minister właściwy do spraw zagranicznych** - w zakresie niezbędnym do podejmowania środków ograniczających w związku z działaniami destabilizującymi sytuację w Ukrainie.
8. **Prokurator** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 3 § 1 pkt 1 i 8 ustawy - Prawo o prokuraturze.
9. **Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego (KNF)** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym.

#### 2. Zakres przedmiotowy

Dane, które mogą być udostępniane, to dane niezawarte w aktach spraw podatkowych, ale znajdujące się w Centralnym Rejestrze Danych Podatkowych. Przepis wyraźnie wyłącza dane określone w art. 297c Ordynacji podatkowej, co oznacza, że dane te nie mogą być udostępniane na podstawie art. 297e.

#### 3. Warunki udostępniania danych

Udostępnianie danych jest ograniczone do zakresu niezbędnego do realizacji zadań określonych w odpowiednich ustawach regulujących działalność poszczególnych instytucji. Oznacza to, że instytucje te mogą uzyskać dostęp do danych tylko w takim zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonania ich ustawowych obowiązków.

#### 4. Forma udostępniania danych

Przepis przewiduje możliwość udostępniania danych również za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Jest to istotne z punktu widzenia efektywności i szybkości przekazywania informacji, co może być kluczowe w kontekście działań operacyjnych prowadzonych przez wymienione instytucje.

### Wnioski

Art. 297e Ordynacji podatkowej stanowi ważny element systemu prawnego, który ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu ochrony danych podatkowych oraz ich wykorzystania wyłącznie w celach zgodnych z prawem. Przepis ten precyzyjnie określa, które instytucje mogą uzyskać dostęp do danych oraz w jakim zakresie, co ma na celu minimalizację ryzyka nadużyć i zapewnienie, że dane te będą wykorzystywane wyłącznie w celach związanych z realizacją ustawowych zadań tych instytucji.

Rynek finansowy

Rynek finansowy w przepisach

Kodeks spółek handlowych (ksh)1 przepis

o emeryturach kapitałowych1 przepis

o finansach publicznych1 przepis

o Krajowym Rejestrze Sądowym1 przepis

o ochronie konkurencji i konsumentów1 przepis

o osobistych kontach inwestycyjnych1 przepis

Ordynacja podatkowa3 przepisy