Gdy dłużnik nie wykonuje tego, do czego się zobowiązał, wierzyciel nie musi czekać w nieskończoność. Może doprowadzić do wykonania czynności przez kogoś innego na koszt dłużnika, zachowując przy tym roszczenie odszkodowawcze.

### Najważniejsze punkty

- **Zwłoka, nie samo opóźnienie**: przepis działa dopiero wtedy, gdy dłużnik nie spełnia świadczenia w terminie z przyczyn, za które ponosi odpowiedzialność (art. 476). Opóźnienie niezawinione tej drogi nie otwiera.
- **Zobowiązanie czynienia** (§ 1): wierzyciel może żądać upoważnienia przez sąd do wykonania czynności na koszt dłużnika.
- **Zobowiązanie zaniechania** (§ 2): wierzyciel może żądać upoważnienia przez sąd do usunięcia na koszt dłużnika wszystkiego, co ten wbrew zobowiązaniu uczynił.
- **Wypadki nagłe** (§ 3): wierzyciel może działać bez upoważnienia sądu. Ryzyko jest wtedy po jego stronie - musi później wykazać, że sytuacja rzeczywiście była nagła.
- **Roszczenie odszkodowawcze zostaje zachowane** w każdym z tych wariantów. Wykonanie zastępcze nie zastępuje naprawienia szkody.
- **Wyłączenie** (§ 4): paragrafów 1 i 3 nie stosuje się do roszczeń o złożenie oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie w związku z naruszeniem dóbr osobistych - przeprosin nikt nie złoży zastępczo.

### W praktyce

Zlecenie prac innej firmie bez upoważnienia sądu i bez sytuacji nagłej jest ryzykowne: dłużnik może zakwestionować zarówno samą potrzebę, jak i wysokość kosztów. Bezpieczniejsze jest uzyskanie upoważnienia albo dokładne udokumentowanie nagłości.

Kodeks cywilny

Art. 884 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne zasady dotyczące relacji między poręczycielem, dłużnikiem głównym a wierzycielem. Przepis ten ma na celu ochronę interesów poręczyciela, który może znaleźć się w trudnej sytuacji, gdy wierzyciel dochodzi roszczeń.

### Kluczowe elementy artykułu:

1. **Obowiązek zawiadomienia dłużnika**:
   - Poręczyciel, przeciwko któremu wierzyciel dochodzi roszczenia, ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić dłużnika głównego.
   - Zawiadomienie to powinno zawierać wezwanie dłużnika do wzięcia udziału w sprawie.

2. **Konsekwencje braku udziału dłużnika w sprawie**:
   - Jeżeli dłużnik nie weźmie udziału w sprawie, traci możliwość podniesienia zarzutów przeciwko poręczycielowi, które mógłby podnieść przeciwko wierzycielowi.
   - Warunkiem jest, że poręczyciel nie podniósł tych zarzutów z powodu braku wiedzy o nich.

### Analiza prawna:

1. **Ochrona poręczyciela**:
   - Przepis ten chroni poręczyciela przed sytuacją, w której mógłby ponieść odpowiedzialność za dług, nie mając pełnej wiedzy o możliwych zarzutach, które mogłyby zmniejszyć lub wyeliminować jego odpowiedzialność.
   - Poręczyciel, działając w dobrej wierze, ma prawo oczekiwać, że dłużnik główny będzie współpracował w obronie przed roszczeniem wierzyciela.

2. **Obowiązek dłużnika**:
   - Dłużnik główny ma obowiązek wzięcia udziału w sprawie, jeśli zostanie o to wezwany przez poręczyciela.
   - Brak udziału dłużnika w sprawie skutkuje utratą możliwości podniesienia zarzutów przeciwko poręczycielowi, co może mieć dla niego negatywne konsekwencje.

3. **Znaczenie terminów**:
   - „Niezwłocznie” oznacza, że poręczyciel powinien działać bez zbędnej zwłoki, co jest istotne dla zapewnienia skutecznej obrony.
   - Termin ten jest jednak pojęciem względnym i jego ocena może zależeć od okoliczności konkretnej sprawy.

4. **Zarządzenia sądowe**:
   - W praktyce sądowej, sądy mogą badać, czy poręczyciel rzeczywiście nie wiedział o zarzutach, które mógłby podnieść dłużnik.
   - W przypadku sporu, ciężar dowodu może spoczywać na poręczycielu, aby wykazać, że nie miał wiedzy o tych zarzutach.

### Wnioski:

Art. 884 Kodeksu cywilnego jest przepisem, który ma na celu zrównoważenie interesów poręczyciela i dłużnika głównego, jednocześnie chroniąc wierzyciela. Poręczyciel musi działać szybko i skutecznie, aby zawiadomić dłużnika, a dłużnik musi współpracować, aby nie stracić możliwości obrony. Przepis ten podkreśla znaczenie komunikacji i współpracy między stronami w procesie dochodzenia roszczeń.

Kodeks spółek handlowych (ksh)

Art. 458 Kodeksu spółek handlowych (KSH) reguluje procedurę obniżenia kapitału zakładowego w spółkach kapitałowych, w szczególności w spółkach akcyjnych. Przepis ten odnosi się do wyjątkowych sytuacji, w których nie stosuje się niektórych wymogów przewidzianych w § 2 pkt 3 i 4 tego artykułu, a mianowicie w przypadkach określonych w art. 360 § 2 oraz art. 457 § 1 KSH.

### Wyłączenie stosowania § 2 pkt 3 i 4

Art. 458 wskazuje, że przepisy § 2 pkt 3 i 4 nie mają zastosowania w przypadkach określonych w art. 360 § 2 oraz art. 457 § 1 KSH. Oznacza to, że w tych szczególnych sytuacjach procedura obniżenia kapitału zakładowego jest uproszczona i nie wymaga spełnienia wszystkich standardowych wymogów.

### Wymogi dotyczące zgłoszenia

W przypadkach, o których mowa, do zgłoszenia obniżenia kapitału zakładowego należy dołączyć:

1. **Oświadczenie wszystkich członków zarządu w formie aktu notarialnego**:
   - Oświadczenie to powinno potwierdzać, że wszystkie warunki obniżenia kapitału zakładowego przewidziane w ustawie oraz statucie zostały spełnione.
   - Oświadczenie to musi być sporządzone w formie aktu notarialnego, co zwiększa jego wiarygodność i formalność.

2. **Uchwałę walnego zgromadzenia albo zarządu o obniżeniu kapitału zakładowego**:
   - Uchwała ta jest podstawowym dokumentem potwierdzającym decyzję o obniżeniu kapitału zakładowego.

3. **Dowód zatwierdzenia zmiany statutu przez właściwy organ władzy publicznej**:
   - Jeżeli zmiana statutu wymaga zatwierdzenia przez właściwy organ władzy publicznej, dowód takiego zatwierdzenia musi być dołączony do zgłoszenia.

4. **Dowody należytego wezwania wierzycieli**:
   - Spółka musi przedstawić dowody, że wierzyciele zostali należycie wezwani do zgłoszenia swoich roszczeń w związku z obniżeniem kapitału zakładowego.

5. **Oświadczenie wszystkich członków zarządu stwierdzające zaspokojenie lub zabezpieczenie wierzycieli**:
   - Oświadczenie to powinno potwierdzać, że wierzyciele, którzy zgłosili roszczenia wobec spółki w terminie określonym w art. 456 § 1 KSH, zostali zaspokojeni lub uzyskali odpowiednie zabezpieczenie.

### Znaczenie art. 458 KSH

Art. 458 KSH ma na celu zapewnienie, że procedura obniżenia kapitału zakładowego jest przeprowadzana zgodnie z przepisami prawa oraz że interesy wierzycieli są odpowiednio chronione. Wyłączenie stosowania niektórych wymogów w określonych przypadkach upraszcza procedurę, ale jednocześnie nakłada na zarząd obowiązek złożenia szczegółowych oświadczeń w formie aktu notarialnego, co zwiększa odpowiedzialność członków zarządu za prawidłowe przeprowadzenie procesu obniżenia kapitału zakładowego.

### Podsumowanie

Art. 458 KSH wprowadza szczególne wymogi dotyczące zgłoszenia obniżenia kapitału zakładowego w określonych przypadkach, zapewniając jednocześnie ochronę interesów wierzycieli oraz formalność i wiarygodność procesu poprzez wymóg sporządzenia oświadczeń w formie aktu notarialnego. Przepis ten jest istotnym elementem regulacji dotyczących kapitału zakładowego w spółkach kapitałowych, zapewniając równowagę między uproszczeniem procedury a ochroną interesów wierzycieli.

Art. 516^10 Kodeksu spółek handlowych (KSH) reguluje kwestie związane z połączeniem transgranicznym, w którym spółką przejmującą lub nowo zawiązaną jest spółka zagraniczna. Przepis ten wprowadza istotne odstępstwa od standardowych procedur przewidzianych w art. 495 i 496 KSH, które dotyczą połączeń krajowych.

#### Wyłączenie stosowania art. 495 i 496 KSH

Pierwsza część przepisu stanowi, że w przypadku, gdy spółką przejmującą lub nowo zawiązaną jest spółka zagraniczna, nie stosuje się przepisów art. 495 i 496 KSH. Art. 495 KSH dotyczy odpowiedzialności za zobowiązania spółki przejmowanej, natomiast art. 496 KSH reguluje kwestie związane z odpowiedzialnością za zobowiązania spółki dzielonej. Wyłączenie tych przepisów w kontekście połączeń transgranicznych ma na celu dostosowanie regulacji do specyfiki takich operacji, które często podlegają różnym systemom prawnym.

#### Ochrona wierzycieli spółki krajowej

Kolejna część przepisu wprowadza mechanizmy ochrony wierzycieli spółki krajowej uczestniczącej w połączeniu transgranicznym. Wierzyciel ma prawo w terminie miesiąca od dnia ujawnienia lub udostępnienia planu połączenia transgranicznego żądać zabezpieczenia swoich roszczeń, które nie stały się jeszcze wymagalne. Warunkiem jest uprawdopodobnienie, że zaspokojenie tych roszczeń jest zagrożone przez połączenie.

#### Procedura sądowa

W przypadku sporu co do zasadności żądania zabezpieczenia, sąd właściwy według siedziby łączącej się spółki rozstrzyga o udzieleniu zabezpieczenia na wniosek wierzyciela. Wniosek ten musi być złożony w terminie trzech miesięcy od dnia ujawnienia lub udostępnienia planu połączenia transgranicznego. Ważnym elementem jest to, że złożenie wniosku przez wierzyciela nie wstrzymuje wydania przez sąd rejestrowy zaświadczenia o zgodności z prawem polskim połączenia transgranicznego. Oznacza to, że proces połączenia może być kontynuowany niezależnie od toczącego się postępowania zabezpieczającego.

#### Skuteczność zabezpieczenia

Ostatecznie, wykonanie zabezpieczenia jest uzależnione od skuteczności połączenia transgranicznego. Oznacza to, że zabezpieczenie roszczeń wierzyciela staje się skuteczne dopiero po zakończeniu procesu połączenia, co ma na celu zapewnienie, że zabezpieczenie jest adekwatne do nowej sytuacji prawnej i finansowej spółki po połączeniu.

### Podsumowanie

Art. 516^10 KSH wprowadza specjalne regulacje dotyczące połączeń transgranicznych, które mają na celu ochronę wierzycieli spółki krajowej oraz dostosowanie procedur do specyfiki takich operacji. Wyłączenie stosowania art. 495 i 496 KSH oraz szczegółowe przepisy dotyczące zabezpieczenia roszczeń wierzycieli stanowią istotne elementy tej regulacji, zapewniając równowagę między interesami spółek uczestniczących w połączeniu a ochroną wierzycieli.

Art. 546 Kodeksu spółek handlowych (KSH) reguluje kwestie odpowiedzialności za zobowiązania w kontekście podziału spółki. Przepis ten ma na celu ochronę wierzycieli spółki dzielonej oraz zapewnienie, że podział spółki nie będzie prowadził do unikania odpowiedzialności za istniejące zobowiązania.

### Odpowiedzialność solidarna

Zgodnie z art. 546 KSH, za zobowiązania przypisane w planie podziału spółce przejmującej lub nowo zawiązanej, solidarnie odpowiadają:
1. Spółka dzielona,
2. Spółki, na które został przeniesiony majątek spółki dzielonej.

Odpowiedzialność solidarna oznacza, że wierzyciel może dochodzić całości lub części swojego roszczenia od każdej z tych spółek, według swojego wyboru. W praktyce zwiększa to szanse wierzycieli na zaspokojenie swoich roszczeń.

### Okres odpowiedzialności

Odpowiedzialność solidarna trwa przez trzy lata od dnia ogłoszenia o podziale. Jest to okres, w którym wierzyciele mogą dochodzić swoich roszczeń na zasadach określonych w art. 546 KSH. Po upływie tego okresu odpowiedzialność solidarna wygasa, co oznacza, że wierzyciele będą musieli dochodzić swoich roszczeń na ogólnych zasadach.

### Ograniczenie odpowiedzialności

Odpowiedzialność solidarna jest ograniczona do wartości aktywów netto przyznanych każdej spółce w planie podziału. Oznacza to, że każda spółka odpowiada tylko do wysokości wartości aktywów, które otrzymała w wyniku podziału. Takie rozwiązanie ma na celu zrównoważenie interesów wierzycieli i nowych podmiotów powstałych w wyniku podziału.

### Zabezpieczenie roszczeń wierzycieli

Wierzyciele spółki dzielonej oraz spółki przejmującej, którzy zgłosili swoje roszczenia w okresie między dniem ogłoszenia planu podziału a dniem ogłoszenia podziału, mogą żądać zabezpieczenia swoich roszczeń. Warunkiem jest uprawdopodobnienie, że ich zaspokojenie jest zagrożone przez podział.

W takim przypadku wierzyciele mogą zwrócić się do sądu właściwego według siedziby odpowiednio spółki dzielonej albo spółki przejmującej o udzielenie stosownego zabezpieczenia. Jeżeli zabezpieczenie takie nie zostało ustanowione przez spółkę uczestniczącą w podziale, sąd może nakazać jego ustanowienie.

### Znaczenie praktyczne

Art. 546 KSH ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ:
1. Chroni interesy wierzycieli w procesie podziału spółki.
2. Zapewnia, że podział spółki nie będzie wykorzystywany do unikania zobowiązań.
3. Umożliwia wierzycielom dochodzenie swoich roszczeń od kilku podmiotów, co zwiększa szanse na ich zaspokojenie.
4. Wprowadza mechanizmy zabezpieczające roszczenia wierzycieli, co zwiększa pewność obrotu gospodarczego.

Podsumowując, art. 546 KSH stanowi ważny element regulacji dotyczących podziału spółek, zapewniając równowagę między interesami wierzycieli a możliwościami restrukturyzacyjnymi spółek.

Art. 550^14 Kodeksu spółek handlowych (KSH) wprowadza mechanizmy ochrony wierzycieli w kontekście podziału transgranicznego spółek. Przepis ten ma na celu zabezpieczenie interesów wierzycieli, których roszczenia mogą być zagrożone w wyniku podziału spółki.

### Kluczowe elementy przepisu:

1. **Prawo do żądania zabezpieczenia roszczeń**:
   - Wierzyciel spółki dzielonej może żądać zabezpieczenia swoich roszczeń, które nie stały się jeszcze wymagalne, jeżeli uprawdopodobni, że ich zaspokojenie jest zagrożone przez podział.
   - Termin na złożenie takiego żądania wynosi miesiąc od dnia ujawnienia lub udostępnienia planu podziału transgranicznego.

2. **Rozstrzyganie sporów przez sąd**:
   - W razie sporu, sąd właściwy według siedziby spółki dzielonej rozstrzyga o udzieleniu zabezpieczenia roszczeń wierzyciela.
   - Wierzyciel musi złożyć wniosek w terminie trzech miesięcy od dnia ujawnienia lub udostępnienia planu podziału transgranicznego.

3. **Brak wpływu na procedurę rejestrową**:
   - Złożenie wniosku przez wierzyciela nie wstrzymuje wydania przez sąd rejestrowy zaświadczenia o zgodności z prawem polskim podziału transgranicznego w zakresie procedury podlegającej temu prawu.

4. **Warunkowość wykonania zabezpieczenia**:
   - Wykonanie zabezpieczenia jest uzależnione od skuteczności podziału transgranicznego.

5. **Solidarna odpowiedzialność spółek**:
   - Jeżeli roszczenie wierzyciela nie zostanie zaspokojone przez spółkę, której przypisano zobowiązanie w planie podziału transgranicznego, pozostałe spółki, na które został przeniesiony majątek, oraz spółka dzielona (w przypadku podziału przez wydzielenie albo podziału przez wyodrębnienie) odpowiadają solidarnie.
   - Odpowiedzialność ta jest ograniczona do wartości aktywów netto przyznanych każdej spółce uczestniczącej w podziale w dniu, o którym mowa w art. 530 KSH.

### Komentarz:

Przepis ten jest istotnym narzędziem ochrony wierzycieli w procesie podziału transgranicznego spółek. Wprowadza on mechanizmy, które mają na celu zapewnienie, że wierzyciele nie zostaną poszkodowani w wyniku restrukturyzacji spółki.

Wierzyciel, który obawia się, że podział spółki może zagrozić zaspokojeniu jego roszczeń, ma prawo żądać zabezpieczenia tych roszczeń. Wymaga to jednak uprawdopodobnienia zagrożenia, co może wiązać się z koniecznością przedstawienia odpowiednich dowodów przed sądem.

Ważnym aspektem jest również solidarna odpowiedzialność spółek uczestniczących w podziale. Oznacza to, że wierzyciel ma możliwość dochodzenia swoich roszczeń od kilku podmiotów, co zwiększa jego szanse na zaspokojenie. Ograniczenie odpowiedzialności do wartości aktywów netto przyznanych każdej spółce ma na celu zapewnienie równowagi między ochroną wierzycieli a interesami spółek uczestniczących w podziale.

Podsumowując, art. 550^14 KSH stanowi istotne zabezpieczenie dla wierzycieli w procesie podziału transgranicznego, jednocześnie wprowadzając mechanizmy, które mają na celu zrównoważenie interesów wszystkich stron zaangażowanych w ten proces.

o fundacji rodzinnej

Art. 25e ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) reguluje kwestie związane z nabywaniem przez Skarb Państwa mienia pozostałego po wykreślonym z Rejestru podmiocie oraz odpowiedzialnością za zobowiązania tego podmiotu. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Ustęp 1
Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie pozostałe po wykreślonym z Rejestru podmiocie, bez względu na przyczynę wykreślenia, z chwilą wykreślenia z Rejestru. Oznacza to, że z chwilą wykreślenia podmiotu z KRS, wszelkie jego mienie automatycznie przechodzi na własność Skarbu Państwa. Jest to mechanizm mający na celu zabezpieczenie mienia, które mogłoby zostać porzucone lub niewłaściwie zarządzane po likwidacji podmiotu.

#### Ustęp 2
Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność z nabytego mienia za zobowiązania podmiotu wykreślonego z Rejestru. Odpowiedzialność ta jest ograniczona do wartości nabytego mienia, co oznacza, że wierzyciele mogą dochodzić swoich roszczeń tylko do wysokości wartości tego mienia.

#### Ustęp 3
Wspólnicy, członkowie spółdzielni i inne osoby uprawnione do udziału w majątku likwidacyjnym mogą dochodzić swoich praw, gdy reprezentują łącznie co najmniej dwie trzecie głosów i wykażą, że wszyscy wierzyciele zostali zaspokojeni lub zabezpieczeni. Jest to mechanizm mający na celu ochronę interesów wspólników i członków spółdzielni, pod warunkiem że nie narusza to praw wierzycieli.

#### Ustęp 4
Roszczenia wierzycieli oraz osób, o których mowa w ust. 3, wygasają, jeżeli nie będą dochodzone przeciwko Skarbowi Państwa w terminie roku od chwili nabycia mienia przez Skarb Państwa. Jest to przepis prekluzyjny, który ma na celu wprowadzenie pewności prawnej i ograniczenie długotrwałych roszczeń.

#### Ustęp 5
Jeżeli przed nabyciem mienia przez Skarb Państwa wierzyciel uzyskał tytuł egzekucyjny przeciwko podmiotowi wykreślonemu z Rejestru, roszczenie stwierdzone w tym tytule wygasa, jeżeli wierzyciel nie złoży wniosku o wszczęcie egzekucji w terminie roku od chwili nabycia mienia przez Skarb Państwa. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że wierzyciele będą działać szybko i nie będą zwlekać z dochodzeniem swoich roszczeń.

#### Ustęp 6
W postępowaniach egzekucyjnych prowadzonych przeciwko Skarbowi Państwa nie stosuje się przepisu art. 1060 Kodeksu postępowania cywilnego. Skarb Państwa może uczestniczyć w podziale sumy uzyskanej z egzekucji wszczętej na rzecz innego wierzyciela, jeżeli jego wierzytelność jest stwierdzona tytułem egzekucyjnym, tytułem wykonawczym stanowiącym podstawę wszczęcia egzekucji administracyjnej albo była zabezpieczona hipoteką albo zastawem rejestrowym lub skarbowym. Przepis ten reguluje szczególne zasady uczestnictwa Skarbu Państwa w postępowaniach egzekucyjnych.

#### Ustęp 7
Wierzytelność, która była zabezpieczona hipoteką albo zastawem rejestrowym lub skarbowym, podlega zaspokojeniu w kolejności przewidzianej w art. 1025 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego albo w art. 115 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis ten określa zasady zaspokajania wierzytelności zabezpieczonych rzeczowo.

#### Ustęp 8
Jeżeli tytuł egzekucyjny został wystawiony przeciwko podmiotowi wykreślonemu z Rejestru, sąd na wniosek wierzyciela nadaje klauzulę wykonalności przeciwko Skarbowi Państwa. Przepis art. 792 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio. Jest to mechanizm umożliwiający wierzycielom kontynuowanie egzekucji przeciwko Skarbowi Państwa.

#### Ustęp 9
Wierzyciel, któremu przysługuje należność podlegająca egzekucji administracyjnej, w tym Skarb Państwa, wystawia tytuł wykonawczy przeciwko Skarbowi Państwa. Jeżeli tytuł wykonawczy został wystawiony przeciwko podmiotowi wykreślonemu z Rejestru, wierzyciel wystawia nowy tytuł wykonawczy przeciwko Skarbowi Państwa i kieruje go do organu egzekucyjnego bez potrzeby dołączania dokumentu wykazującego przejście dochodzonego obowiązku na następcę prawnego. Przepis ten upraszcza procedurę egzekucji administracyjnej.

#### Ustęp 10
Tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko Skarbowi Państwa stanowi podstawę do kontynuowania postępowania egzekucyjnego wszczętego wobec podmiotu wykreślonego z Rejestru, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy. Przepis ten zapewnia ciągłość postępowania egzekucyjnego.

#### Ustęp 11
W przypadku gdy podmiotem wykreślonym z Rejestru jest spółdzielnia mieszkaniowa, z chwilą nabycia przez Skarb Państwa jej mienia, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przekształca się w prawo najmu podlegające przepisom ustawy o ochronie praw lokatorów, a spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przekształca się w prawo odrębnej własności lokalu lub we własność domu jednorodzinnego. Przepis ten reguluje szczególne zasady przekształcenia praw do lokali w przypadku spółdzielni mieszkaniowych.

#### Ustęp 12
Na wniosek osoby, która na podstawie ust. 11 nabyła odrębną własność lokalu albo własność domu jednorodzinnego, lub innej osoby mającej w tym interes prawny, sąd stwierdza nabycie tego prawa w postępowaniu nieprocesowym. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia prawa odrębnej własności lokalu ustala wielkość udziału właściciela w nieruchomości wspólnej zgodnie z uchwałą zarządu spółdzielni mieszkaniowej, a w przypadku jej braku - zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o własności lokali. Przepis ten określa procedurę sądową stwierdzenia nabycia prawa własności.

#### Ustęp 13
Nabycie przez Skarb Państwa własności nieruchomości albo użytkowania wieczystego stwierdza, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Użytkowanie wieczyste ustanowione na nieruchomości, której właścicielem jest Skarb Państwa, nie wygasa. Przepis ten określa procedurę administracyjną stwierdzenia nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa.

#### Ustęp 14
Jeżeli nie ma praw obciążających użytkowanie wieczyste lub prawa takie wygasły, ani nie zostało wszczęte postępowanie w celu dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń określonych w ust. 3 lub 4, Skarb Państwa może złożyć wniosek o wykreślenie prawa użytkowania wieczystego z księgi wieczystej. Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie starosty o wygaśnięciu lub nieistnieniu praw obciążających użytkowanie wieczyste oraz o nieistnieniu lub wygaśnięciu roszczeń określonych w ust. 3 lub 4. Użytkowanie wieczyste wygasa z chwilą uprawomocnienia się wpisu o wykreśleniu. Przepis ten określa procedurę wykreślenia prawa użytkowania wieczystego z księgi wieczystej.

#### Ustęp 15
W postępowaniach dotyczących mienia i zobowiązań, o których mowa w ust. 2, oraz w innych sprawach dotyczących gospodarowania tym mieniem, Skarb Państwa jest reprezentowany przez starostę, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, właściwego ze względu na ostatnią siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 1. Przepis ten określa, kto reprezentuje Skarb Państwa w sprawach dotyczących mienia nabytego po wykreślonym podmiocie.

#### Ustęp 16
Jeżeli umowa lub statut osoby prawnej określa przeznaczenie majątku pozostałego po jej likwidacji, a przepisy szczególne przewidują taką możliwość, starosta właściwy ze względu na siedzibę osoby prawnej przekazuje mienie nabyte przez Skarb Państwa na określony cel w terminie roku od ujawnienia się tego majątku. Przepis ten umożliwia realizację woli likwidowanego podmiotu co do przeznaczenia jego majątku, pod warunkiem że jest to zgodne z przepisami prawa.

### Podsumowanie
Art. 25e ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wprowadza kompleksowe regulacje dotyczące nabywania przez Skarb Państwa mienia pozostałego po wykreślonym z Rejestru podmiocie oraz odpowiedzialności za zobowiązania tego podmiotu. Przepisy te mają na celu zabezpieczenie mienia, ochronę wierzycieli oraz zapewnienie ciągłości postępowań egzekucyjnych. Wprowadzenie tych regulacji ma na celu również uproszczenie procedur administracyjnych i sądowych związanych z nabywaniem mienia przez Skarb Państwa.

o Krajowym Rejestrze Sądowym

Art. 101^9 ustawy o księgach wieczystych i hipotece wprowadza mechanizm umożliwiający wierzycielowi hipotecznemu przeniesienie swojej hipoteki na miejsce opróżnione przez inną hipotekę. Jest to istotne narzędzie w zarządzaniu zabezpieczeniami hipotecznymi, które może znacząco wpłynąć na pozycję wierzyciela w przypadku zaspokajania roszczeń z nieruchomości obciążonej hipoteką.

### Komentarz do Art. 101^9

#### 1. Przedmiot regulacji
Przepis ten dotyczy roszczenia wierzyciela hipotecznego o przeniesienie jego hipoteki na miejsce opróżnione przez inną hipotekę. Jest to tzw. „przeniesienie hipoteki na miejsce opróżnione” (subrogacja hipoteczna).

#### 2. Ujawnienie roszczenia w księdze wieczystej
Roszczenie wierzyciela hipotecznego może być ujawnione w księdze wieczystej. Ujawnienie to ma kluczowe znaczenie, ponieważ zapewnia transparentność i pewność obrotu prawnego. Wpisanie roszczenia do księgi wieczystej informuje wszystkich zainteresowanych, że wierzyciel hipoteczny ma prawo do przeniesienia swojej hipoteki na miejsce opróżnione przez inną hipotekę.

#### 3. Skutki ujawnienia roszczenia
Z chwilą, gdy miejsce po opróżnionej hipotece staje się wolne, hipoteka wierzyciela, który ujawnił swoje roszczenie, automatycznie uzyskuje to miejsce. Oznacza to, że wierzyciel hipoteczny nie musi podejmować dodatkowych działań, aby przenieść swoją hipotekę na opróżnione miejsce - wystarczy, że jego roszczenie zostało wcześniej ujawnione w księdze wieczystej.

#### 4. Znaczenie dla wierzycieli hipotecznych
Dla wierzycieli hipotecznych przepis ten ma istotne znaczenie, ponieważ umożliwia im zabezpieczenie lepszej pozycji w kolejności zaspokajania roszczeń. Przeniesienie hipoteki na miejsce opróżnione przez inną hipotekę może zwiększyć szanse na pełne zaspokojenie roszczeń wierzyciela w przypadku egzekucji z nieruchomości.

#### 5. Praktyczne zastosowanie
W praktyce, wierzyciele hipoteczni powinni dążyć do ujawnienia swoich roszczeń o przeniesienie hipoteki na miejsce opróżnione w księdze wieczystej. Wymaga to odpowiedniego wniosku do sądu wieczystoksięgowego oraz spełnienia formalnych wymogów przewidzianych w przepisach dotyczących ksiąg wieczystych.

### Podsumowanie
Art. 101^9 ustawy o księgach wieczystych i hipotece wprowadza mechanizm, który może znacząco wpłynąć na pozycję wierzycieli hipotecznych. Ujawnienie roszczenia o przeniesienie hipoteki na miejsce opróżnione przez inną hipotekę w księdze wieczystej zapewnia wierzycielowi możliwość automatycznego uzyskania lepszej pozycji w kolejności zaspokajania roszczeń. Jest to narzędzie, które zwiększa pewność obrotu prawnego i może przyczynić się do bardziej efektywnego zarządzania zabezpieczeniami hipotecznymi.

Roszczenie wierzyciela

Roszczenie wierzyciela w przepisach

Kodeks cywilny2 przepisy

Kodeks spółek handlowych (ksh)6 przepisów

o fundacji rodzinnej1 przepis

o Krajowym Rejestrze Sądowym1 przepis

o księgach wieczystych i hipotece1 przepis