Przepis rozstrzyga, kiedy uprawniony może żądać zapłaty renty, jeżeli strony nie ustaliły terminów płatności. Działa więc dopiero wtedy, gdy w umowie, testamencie albo orzeczeniu nie oznaczono nic innego, a jego celem jest to, żeby brak ustaleń nie sparaliżował wykonywania zobowiązania.

### Najważniejsze punkty

- Renta pieniężna jest płatna miesięcznie z góry, a więc rata za dany miesiąc staje się wymagalna na jego początku, a nie po jego upływie.
- Renta polegająca na świadczeniach w rzeczach oznaczonych tylko co do gatunku ma inny reżim: terminy wynikają z właściwości świadczenia i celu renty.
- Reguła jest posiłkowa - pierwszeństwo zawsze ma termin oznaczony przez strony lub w orzeczeniu.
- Od terminu płatności liczy się opóźnienie zobowiązanego, a co za tym idzie moment, od którego uprawniony może dochodzić rat zaległych.

### W praktyce

Najwięcej wątpliwości powstaje przy rencie w naturze, bo tu termin trzeba dopiero odtworzyć z okoliczności: znaczenie ma to, czemu renta ma służyć i jak zachowuje się samo świadczenie. Płatność z góry przy rencie pieniężnej ma z kolei ten skutek, że uprawniony nie musi czekać do końca miesiąca, aby uznać ratę za zaległą.

Renta z góry

Renta z góry w przepisach

Kodeks cywilny2 przepisy