Pracujący

„Pracujący” to pojęcie używane w ustawie „o służbie medycyny pracy” w znaczeniu ściśle określonym przez przepisy. Nie chodzi tu o każdą osobę, która potocznie wykonuje pracę, lecz o osobę należącą do jednej z kategorii wskazanych w art. 5 ust. 1 i 3 tej ustawy. Definicja ma więc charakter odsyłający: aby ustalić, czy dana osoba jest „pracującym” w rozumieniu ustawy, trzeba sprawdzić, czy została objęta zakresem wymienionych jednostek redakcyjnych.

Podstawowym elementem tego pojęcia jest status osoby określony w art. 5 ust. 1 lub 3. Sam fakt wykonywania jakiejś aktywności zarobkowej albo pracy w znaczeniu potocznym nie przesądza jeszcze o zastosowaniu tej definicji. Znaczenie ma to, czy dana osoba spełnia kryteria przyjęte w przepisach, do których odsyła art. 4. Definicja nie opisuje zatem samodzielnie wszystkich cech „pracującego”, lecz wyznacza je przez wskazanie konkretnych przepisów ustawy.

Takie rozwiązanie służy uporządkowaniu zakresu podmiotowego regulacji dotyczącej służby medycyny pracy. Pozwala ustalić, wobec jakich osób należy stosować przepisy ustawy i kto jest uwzględniany w ramach przewidzianych w niej zasad ochrony zdrowia związanej z wykonywaniem pracy. Pojęcie pełni tym samym funkcję porządkującą i rozgraniczającą, ponieważ wiąże zastosowanie ustawy z kategoriami osób wskazanymi w art. 5 ust. 1 i 3, a nie z samym potocznym rozumieniem słowa „pracujący”.

W praktyce ustalenie tego statusu wymaga sięgnięcia do art. 5 ust. 1 i 3. Dopiero łączne odczytanie definicji z art. 4 oraz przepisów, do których ona odsyła, pozwala prawidłowo ocenić, czy konkretna osoba mieści się w zakresie tego pojęcia na potrzeby ustawy. Terminu nie należy więc interpretować w oderwaniu od wskazanego odesłania.