Powierzchnia sprzedaży

„Powierzchnia sprzedaży” to nie cała powierzchnia obiektu handlowego, lecz wyodrębniona część przeznaczona do bezpośredniej sprzedaży detalicznej towarów. Pojęcie to odnosi się do obiektu, który stanowi jedną całość techniczno-użytkową i jest dostępny dla ogółu. Chodzi więc o tę przestrzeń, w której klient może bezpośrednio dokonać zakupu, a nie o wszystkie pomieszczenia i strefy związane z działalnością handlową.

Aby daną przestrzeń zaliczyć do powierzchni sprzedaży, muszą być spełnione określone przesłanki:

• powinna znajdować się w ogólnodostępnym obiekcie handlowym,
• obiekt powinien być przeznaczony do sprzedaży detalicznej,
• w tej części musi odbywać się bezpośrednia sprzedaż towarów,
• przestrzeń nie może należeć do kategorii wyłączonych z tego pojęcia.

Z powierzchni sprzedaży nie wlicza się przede wszystkim powierzchni przeznaczonej na usługi i gastronomię. Nie obejmuje ona także powierzchni pomocniczej, czyli między innymi magazynów, biur, ciągów komunikacyjnych oraz miejsc służących ekspozycji wystawowej. Oznacza to, że sklep lub inny obiekt handlowy może mieć większą powierzchnię całkowitą niż jego powierzchnia sprzedaży. Przy ustalaniu tej ostatniej bierze się pod uwagę przede wszystkim funkcję danej części obiektu, a nie sam fakt, że znajduje się ona w budynku handlowym.

Definicja pochodzi z ustawy „Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.” Jej znaczenie polega na tym, że pozwala precyzyjnie określić, jaka część obiektu rzeczywiście służy sprzedaży detalicznej. Ma to praktyczne znaczenie przy opisie i ocenie obiektów handlowych w kontekście planowania przestrzennego, ponieważ umożliwia odróżnienie właściwej strefy sprzedaży od zaplecza, komunikacji oraz innych funkcji obecnych w tym samym obiekcie. Dzięki temu pojęcie nie jest utożsamiane ani z powierzchnią całego budynku, ani z każdą przestrzenią dostępną dla klientów.