Port morski

„Port morski” to pojęcie ustawowe z ustawy „Ochrona żeglugi i portów morskich.” Obejmuje określony obszar związany z działalnością portową, na który składają się zarówno części akwenu, jak i grunty, a także infrastruktura portowa powiązana z tym obszarem. Nie chodzi więc wyłącznie o nabrzeże, basen portowy czy pojedynczy obiekt, lecz o szerszy, funkcjonalnie powiązany zespół przestrzeni i urządzeń.

Warunkiem uznania danego obszaru za port morski jest również obecność co najmniej jednego obiektu portowego. Taki obiekt musi być objęty regulacjami dotyczącymi ochrony żeglugi i portów, w szczególności postanowieniami Kodeksu ISPS, rozporządzenia (WE) nr 725/2004 albo przepisami ustawy. Definicja łączy zatem element przestrzenny, czyli akweny, grunty i infrastrukturę, z elementem funkcjonalno-prawnym, którym jest istnienie obiektu portowego podlegającego wskazanemu reżimowi ochrony.

W ustawie definicja służy ustaleniu, jakie miejsca i obiekty są traktowane jako port morski na potrzeby zapewnienia ochrony żeglugi oraz bezpieczeństwa portów. Ma to praktyczne znaczenie przy określaniu zakresu stosowania przepisów, identyfikowaniu obszarów objętych wymaganiami ochronnymi oraz rozróżnianiu portu jako całego obszaru od znajdujących się w nim poszczególnych obiektów portowych. Pomaga także ustalić, czy konkretne akweny, grunty i elementy infrastruktury pozostają w związku z portem w rozumieniu ustawy.

Pojęcie występuje również w przepisach regulujących zarządzanie portami i przystaniami morskimi, wyznaczanie granic poszczególnych portów oraz właściwość organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego na obszarach morskich. Może mieć znaczenie także w postępowaniach dotyczących lokalizacji inwestycji celu publicznego i zagospodarowania przestrzennego. W tych regulacjach port morski jest traktowany jako prawnie określony obszar, którego granice, położenie i charakter wpływają na zakres stosowania właściwych procedur.