Art. 122h Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) wprowadza szczególne obowiązki informacyjne dla organów administracji publicznej w sprawach załatwianych milcząco. Przepis ten odnosi się do konieczności udostępniania informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679 (RODO), w kilku miejscach: Biuletynie Informacji Publicznej (BIP), na stronie internetowej organu oraz w widocznym miejscu w siedzibie organu.

#### 1. Zakres obowiązków informacyjnych

Art. 13 ust. 1 i 2 RODO określa obowiązki administratora danych w zakresie informowania osób, których dane dotyczą, o przetwarzaniu ich danych osobowych. Informacje te obejmują m.in. tożsamość i dane kontaktowe administratora, cele przetwarzania danych, podstawę prawną przetwarzania, odbiorców danych, okres przechowywania danych oraz prawa przysługujące osobom, których dane dotyczą.

#### 2. Formy udostępniania informacji

Zgodnie z art. 122h k.p.a., organ administracji publicznej ma obowiązek udostępniać te informacje w trzech miejscach:
- **Biuletyn Informacji Publicznej (BIP)**: Jest to podstawowe źródło informacji publicznej, które ma na celu zapewnienie transparentności działania organów administracji publicznej.
- **Strona internetowa organu**: Udostępnienie informacji na stronie internetowej organu pozwala na łatwy dostęp do nich dla szerokiego grona odbiorców.
- **Widoczne miejsce w siedzibie organu**: Umieszczenie informacji w siedzibie organu jest istotne dla osób, które osobiście załatwiają sprawy w urzędzie.

#### 3. Obowiązek przekazania informacji przy pierwszej czynności

Przepis art. 122h § 2 k.p.a. wyraźnie wskazuje, że udostępnienie informacji w sposób określony w § 1 nie zwalnia organu z obowiązku ich przekazania przy pierwszej czynności skierowanej do strony. Oznacza to, że organ administracji publicznej musi bezpośrednio poinformować stronę o przetwarzaniu jej danych osobowych przy pierwszej okazji, gdy podejmuje jakąkolwiek czynność wobec tej strony.

#### 4. Znaczenie przepisu

Art. 122h k.p.a. ma na celu zapewnienie pełnej transparentności i zgodności z przepisami RODO w zakresie ochrony danych osobowych. Wprowadzenie tego przepisu do k.p.a. podkreśla znaczenie ochrony danych osobowych w postępowaniach administracyjnych, zwłaszcza w kontekście spraw załatwianych milcząco, gdzie brak jest bezpośredniego kontaktu między organem a stroną.

#### 5. Konsekwencje naruszenia obowiązków informacyjnych

Naruszenie obowiązków informacyjnych określonych w art. 122h k.p.a. może prowadzić do konsekwencji prawnych dla organu administracji publicznej. Może to obejmować skargi na naruszenie przepisów RODO, a także potencjalne sankcje administracyjne nałożone przez organy nadzorcze ds. ochrony danych osobowych.

### Podsumowanie

Art. 122h k.p.a. wprowadza istotne obowiązki informacyjne dla organów administracji publicznej w sprawach załatwianych milcząco, zgodnie z wymogami RODO. Przepis ten ma na celu zapewnienie transparentności i ochrony danych osobowych, co jest kluczowe w kontekście współczesnych standardów ochrony prywatności. Organ administracji publicznej musi pamiętać o konieczności udostępniania informacji w określonych miejscach oraz o obowiązku bezpośredniego informowania strony przy pierwszej czynności.

Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 101 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) stanowi, że zwrot kosztów należy się pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu.

**1. Cel i znaczenie przepisu**

Przepis ten ma na celu ochronę interesów pozwanego, który nie przyczynił się do powstania sporu sądowego i od razu uznał roszczenie powoda. Ustawodawca wprowadza tu zasadę, że w takich sytuacjach pozwany nie powinien ponosić kosztów procesu, mimo że powództwo zostało uwzględnione. Jest to wyraz zasady sprawiedliwości proceduralnej, która ma na celu zapobieganie nieuzasadnionemu obciążaniu pozwanego kosztami postępowania.

**2. Warunki zwrotu kosztów**

Aby pozwany mógł skorzystać z dobrodziejstwa art. 101 k.p.c., muszą być spełnione dwa kluczowe warunki:
- Pozwany nie dał powodu do wytoczenia sprawy.
- Pozwany uznał żądanie pozwu przy pierwszej czynności procesowej.

**2.1. Brak powodu do wytoczenia sprawy**

Pozwany nie daje powodu do wytoczenia sprawy, jeżeli jego zachowanie przed procesem nie było przyczyną wniesienia pozwu. Oznacza to, że pozwany nie może być obciążany kosztami, jeśli np. powód nie podjął próby polubownego rozwiązania sporu lub pozwany nie miał wiedzy o roszczeniu powoda.

**2.2. Uznanie żądania pozwu przy pierwszej czynności procesowej**

Pozwany musi uznać żądanie pozwu przy pierwszej czynności procesowej, czyli najpóźniej w odpowiedzi na pozew. Uznanie żądania pozwu oznacza, że pozwany zgadza się z roszczeniem powoda i nie zamierza go kwestionować. Ważne jest, aby uznanie to było wyraźne i jednoznaczne.

**3. Praktyczne zastosowanie przepisu**

W praktyce sądowej art. 101 k.p.c. znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy pozwany od razu przyznaje rację powodowi, a jednocześnie nie można mu zarzucić, że swoim zachowaniem przyczynił się do konieczności wytoczenia powództwa. Przykładem może być sytuacja, gdy pozwany nie miał wiedzy o roszczeniu powoda z powodu braku wcześniejszej komunikacji między stronami.

**4. Konsekwencje dla stron postępowania**

Dla powoda oznacza to, że mimo wygrania sprawy, może zostać obciążony kosztami procesu, jeśli pozwany spełni warunki określone w art. 101 k.p.c. Dla pozwanego przepis ten stanowi ochronę przed nieuzasadnionym obciążeniem kosztami sądowymi, co jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdy pozwany działał w dobrej wierze i nie miał możliwości wcześniejszego zaspokojenia roszczenia powoda.

**5. Podsumowanie**

Art. 101 k.p.c. jest wyrazem zasady sprawiedliwości proceduralnej, chroniącej pozwanego, który nie przyczynił się do powstania sporu sądowego i od razu uznał roszczenie powoda. Przepis ten ma na celu zapobieganie nieuzasadnionemu obciążaniu pozwanego kosztami procesu, co jest istotne dla zapewnienia równowagi i sprawiedliwości w postępowaniu cywilnym.

Kodeks postępowania cywilnego

Ordynacja podatkowa

Art. 86f Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe wymogi dotyczące informacji o schematach podatkowych, które muszą być przekazywane organom podatkowym. Przepis ten jest kluczowy w kontekście przeciwdziałania agresywnemu planowaniu podatkowemu oraz zapewnienia przejrzystości w relacjach podatkowych.

#### 1. Dane identyfikujące

Przepis wymaga, aby informacja o schemacie podatkowym zawierała szczegółowe dane identyfikujące zarówno przekazującego informację, jak i korzystającego z tego schematu. Wymagane dane obejmują m.in. firmę, imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, identyfikator podatkowy, miejsce zamieszkania, siedziby lub zarządu. W przypadku osób lub podmiotów zagranicznych, konieczne jest podanie numeru i serii paszportu lub innego dokumentu tożsamości. Taki zakres danych ma na celu umożliwienie dokładnej identyfikacji podmiotów zaangażowanych w schemat podatkowy, co jest kluczowe dla skutecznego monitorowania i kontroli.

#### 2. Podstawa prawna i przesłanki

Informacja o schemacie podatkowym musi zawierać podstawę prawną przekazywania tej informacji oraz przesłanki uznania danego uzgodnienia za schemat podatkowy. Wskazanie cechy rozpoznawczej oraz roli przekazującego informację jest istotne dla zrozumienia kontekstu i celu danego schematu podatkowego.

#### 3. Rodzaj schematu podatkowego

Przepis wymaga wskazania, czy schemat podatkowy jest standaryzowany czy transgraniczny. Jest to ważne, ponieważ różne rodzaje schematów mogą podlegać odmiennym regulacjom i procedurom raportowania.

#### 4. Opis uzgodnienia

Streszczenie opisu uzgodnienia, nazwa uzgodnienia oraz opis działalności gospodarczej, do której schemat podatkowy ma zastosowanie, muszą być przedstawione bez ujawniania danych objętych tajemnicą handlową, przemysłową, zawodową lub procesu produkcyjnego. Taki wymóg ma na celu ochronę poufnych informacji, jednocześnie zapewniając organom podatkowym niezbędne dane do analizy schematu.

#### 5. Szczegółowy opis uzgodnienia

Przepis wymaga wyczerpującego opisu uzgodnienia, w tym wartości przedmiotów czynności, założeń uzgodnienia, chronologii czynności oraz powiązań między podmiotami. Taki szczegółowy opis jest kluczowy dla zrozumienia mechanizmu działania schematu podatkowego i jego potencjalnych skutków podatkowych.

#### 6. Cele schematu podatkowego

Wskazanie celów, których realizacji schemat podatkowy ma służyć, jest istotne dla oceny, czy dany schemat ma na celu unikanie opodatkowania lub inne niepożądane działania.

#### 7. Przepisy prawa podatkowego

Informacja musi zawierać przepisy prawa podatkowego, które znajdują zastosowanie w schemacie podatkowym. Jest to ważne dla oceny zgodności schematu z obowiązującymi przepisami.

#### 8. Wartość korzyści podatkowej

Przepis wymaga podania szacunkowej wartości korzyści podatkowej lub przybliżonej wartości aktywa w podatku odroczonym. Taka informacja jest kluczowa dla oceny skali i znaczenia schematu podatkowego.

#### 9. Etap wdrażania schematu

Wskazanie etapu, na jakim znajduje się schemat podatkowy, oraz terminów jego udostępniania lub wdrażania, jest istotne dla monitorowania postępów i ewentualnych działań kontrolnych.

#### 10. Dane identyfikujące uczestników

Przepis wymaga podania danych identyfikujących podmioty uczestniczące w schemacie podatkowym oraz państw, w których te podmioty mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd. Taka informacja jest kluczowa dla identyfikacji wszystkich podmiotów zaangażowanych w schemat.

#### 11. Tajemnica zawodowa

Przepis uwzględnia również kwestie związane z tajemnicą zawodową. Promotor lub wspomagający, który jest zobowiązany do zachowania tajemnicy zawodowej, nie musi przekazywać danych identyfikujących korzystającego, jeżeli nie został zwolniony z tego obowiązku. Jest to ważne dla ochrony poufności informacji zawodowych.

#### 12. Termin przekazania informacji

Promotor lub wspomagający musi przekazać informację o schemacie podatkowym w terminie 30 dni po zakończeniu kwartału. Taki termin zapewnia regularne i terminowe raportowanie schematów podatkowych.

### Podsumowanie

Art. 86f Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe wymogi dotyczące raportowania schematów podatkowych, które mają na celu zapewnienie przejrzystości i skuteczności kontroli podatkowej. Przepis ten jest kluczowy dla przeciwdziałania agresywnemu planowaniu podatkowemu i ochrony interesów fiskalnych państwa.

Art. 84aa Prawa budowlanego wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące przetwarzania danych osobowych przez organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego. Przepis ten odnosi się do zgodności z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych (RODO), a w szczególności z art. 15 ust. 1 lit. g RODO, który dotyczy prawa do uzyskania informacji o przetwarzaniu danych osobowych.

#### 1. Zakres stosowania
Przepis ten ma zastosowanie w kontekście realizacji zadań określonych w ustawie Prawo budowlane, co oznacza, że dotyczy wszelkich działań administracyjnych związanych z procesem budowlanym, takich jak wydawanie pozwoleń na budowę, nadzór nad realizacją inwestycji, kontrola zgodności z przepisami budowlanymi, itp.

#### 2. Ograniczenie prawa do informacji
Art. 84aa wprowadza ograniczenie prawa do informacji, o którym mowa w art. 15 ust. 1 lit. g RODO, w zakresie, w jakim nie wpływa to na ochronę praw i wolności osoby, od której dane pozyskano. Oznacza to, że organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego mogą ograniczyć udzielanie informacji o przetwarzaniu danych osobowych, jeżeli jest to konieczne dla realizacji ich zadań i nie narusza to praw i wolności osoby, której dane dotyczą.

#### 3. Obowiązek informacyjny
Organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego mają obowiązek informowania o ograniczeniu prawa do informacji przy pierwszej czynności skierowanej do osoby, której dane dotyczą. W przypadku organów administracji architektoniczno-budowlanej, informacja ta może być również przekazana w trybie określonym w art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że może być zawarta w decyzji administracyjnej lub innym dokumencie urzędowym.

#### 4. Okres przechowywania danych
Jeżeli okres przechowywania danych osobowych nie wynika z przepisów ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach lub innych przepisów odrębnych, organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego przechowują dane przez okres ustalony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 6 ust. 2 i 2b tej ustawy. Oznacza to, że okres przechowywania danych musi być zgodny z zasadami archiwizacji dokumentów urzędowych.

#### 5. Zabezpieczenia danych osobowych
Dane osobowe przetwarzane przez organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego muszą być odpowiednio zabezpieczone przed nadużyciami oraz niezgodnym z prawem dostępem lub przekazaniem. Przepis wymaga co najmniej:
- Dopuszczenia do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających upoważnienie wydane przez administratora danych.
- Pisemnego zobowiązania osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w tajemnicy.

#### Podsumowanie
Art. 84aa Prawa budowlanego wprowadza istotne regulacje dotyczące przetwarzania danych osobowych przez organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego, zgodnie z wymogami RODO. Przepis ten zapewnia ochronę danych osobowych, jednocześnie umożliwiając organom administracyjnym realizację ich zadań w sposób efektywny i zgodny z prawem. Wprowadzone ograniczenia i obowiązki informacyjne mają na celu zrównoważenie interesów publicznych i prywatnych, zapewniając jednocześnie odpowiedni poziom ochrony danych osobowych.

Prawo budowlane

Przepis określa najpóźniejszy moment, w którym notariusz musi mieć ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej. Obowiązek ubezpieczenia powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień dokonania pierwszej czynności wskazanej w przepisie Prawa o notariacie. Oznacza to, że ubezpieczenie powinno obowiązywać przed wykonaniem tej czynności, a nie dopiero w dniu jej dokonania. Regulacja wyznacza więc termin powstania obowiązku ubezpieczenia.

Pierwsza czynność

Pierwsza czynność w przepisach

Kodeks postępowania administracyjnego1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

Ordynacja podatkowa2 przepisy

Prawo budowlane1 przepis

w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej notariuszy1 przepis