Kodeks postępowania karnego (kpk)

Przepis uznaje za nieważne określone orzeczenia wydane przez polskie organy ścigania, organy wymiaru sprawiedliwości oraz organy pozasądowe. Chodzi o orzeczenia wydane w okresie od rozpoczęcia działalności tych organów na ziemiach polskich, począwszy od 1 stycznia 1944 r. do 31 grudnia 1989 r. Warunkiem jest to, aby zarzucony lub przypisany czyn był związany z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego albo aby orzeczenie wydano z powodu takiej działalności. Taką samą zasadę przewidziano wobec orzeczeń wydanych za opór przeciwko kolektywizacji wsi oraz obowiązkowym dostawom. Przepis obejmuje również sytuację, w której czyn popełniono po to, aby uniknąć represji za wskazaną działalność. Nie musi więc chodzić wyłącznie o działanie bezpośrednio związane z działalnością niepodległościową. Wystarczy, że czyn służył uniknięciu represji wobec sprawcy albo innej osoby. Końcowa część przepisu, przewidująca wyłączenie tej zasady w razie rażącej dysproporcji między poświęconym dobrem a dobrem uzyskanym lub zamierzonym albo w razie rażącej niewspółmierności sposobu działania lub zastosowanego środka, została oznaczona jako uchylona.

Organ wymiaru sprawiedliwości

Organ wymiaru sprawiedliwości w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego1 przepis