Ochrona środowiska opiera się nie tylko na zakazach, ale też na instrumentach finansowych. Przepis zbiera je w jednym, otwartym katalogu: obok opłat i kar pieniężnych wymienia rozwiązania podatkowe służące celom środowiskowym.

### Najważniejsze punkty

- Wyliczenie ma charakter przykładowy, bo posłużono się zwrotem „w szczególności".
- Pierwszym instrumentem jest opłata za korzystanie ze środowiska.
- Drugim jest administracyjna kara pieniężna.
- Trzecim są zróżnicowane stawki podatków i innych danin publicznych służące celom ochrony środowiska.
- Czwartym jest opłata emisyjna, o której mowa w art. 321a ust. 1.
- Sam przepis nie nakłada obowiązku zapłaty, podstawy poszczególnych świadczeń wynikają z przepisów szczegółowych.

### W praktyce

Katalog porządkuje system, lecz nie zastępuje podstaw prawnych konkretnych należności: wysokość, tryb ustalenia i termin zapłaty określają przepisy odrębne. Otwartość wyliczenia sprawia, że wprowadzenie nowego instrumentu finansowego nie wymaga zmiany tego artykułu.

Prawo ochrony środowiska

Art. 321b Prawa ochrony środowiska wprowadza regulacje dotyczące podziału przychodów z opłaty emisyjnej pomiędzy dwa fundusze: Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) oraz Fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej.

#### Struktura i cel opłaty emisyjnej

Opłata emisyjna jest jednym z narzędzi fiskalnych mających na celu ograniczenie emisji zanieczyszczeń do środowiska. Jest to opłata, którą ponoszą podmioty emitujące zanieczyszczenia, a jej wysokość zależy od ilości i rodzaju emitowanych substancji. Celem tej opłaty jest zarówno zmniejszenie emisji zanieczyszczeń, jak i pozyskanie środków na działania proekologiczne oraz rozwój transportu publicznego.

#### Podział przychodów

Zgodnie z art. 321b, przychody z opłaty emisyjnej są dzielone w następujący sposób:
- **95% przychodów** trafia do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
- **5% przychodów** trafia do Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej.

#### Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW)

NFOŚiGW jest głównym funduszem w Polsce odpowiedzialnym za finansowanie działań związanych z ochroną środowiska. Środki z opłaty emisyjnej, które trafiają do NFOŚiGW, są wykorzystywane na różnorodne projekty proekologiczne, takie jak:
- Redukcja emisji zanieczyszczeń.
- Ochrona zasobów wodnych.
- Ochrona bioróżnorodności.
- Promocja odnawialnych źródeł energii.

#### Fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej

Fundusz ten został utworzony na mocy ustawy z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej. Jego celem jest wspieranie rozwoju transportu publicznego, zwłaszcza w obszarach, gdzie dostęp do komunikacji jest ograniczony. Środki z tego funduszu są przeznaczane na:
- Dotacje dla przewoźników autobusowych.
- Modernizację infrastruktury transportowej.
- Wsparcie dla lokalnych samorządów w organizacji transportu publicznego.

#### Znaczenie regulacji

Podział przychodów z opłaty emisyjnej pomiędzy NFOŚiGW a Fundusz rozwoju przewozów autobusowych ma istotne znaczenie z kilku powodów:
1. **Efektywne zarządzanie środkami**: Podział ten pozwala na efektywne zarządzanie środkami, które są przeznaczane na różne cele związane z ochroną środowiska i rozwojem transportu publicznego.
2. **Wsparcie dla transportu publicznego**: Przeznaczenie części środków na rozwój przewozów autobusowych wspiera zrównoważony rozwój transportu, co ma pozytywny wpływ na redukcję emisji zanieczyszczeń.
3. **Zrównoważony rozwój**: Regulacja ta wspiera zrównoważony rozwój poprzez inwestowanie w projekty proekologiczne oraz poprawę dostępności transportu publicznego.

#### Podsumowanie

Art. 321b Prawa ochrony środowiska wprowadza istotne regulacje dotyczące podziału przychodów z opłaty emisyjnej, które mają na celu wspieranie działań proekologicznych oraz rozwój transportu publicznego. Podział ten jest kluczowy dla efektywnego zarządzania środkami i realizacji celów związanych z ochroną środowiska oraz zrównoważonym rozwojem.

Art. 321c Prawa ochrony środowiska wprowadza obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej na określone podmioty związane z produkcją, importem oraz nabyciem wewnątrzwspólnotowym paliw silnikowych. Przepis ten ma na celu obciążenie kosztami związanymi z emisją zanieczyszczeń tych podmiotów, które wprowadzają paliwa silnikowe na rynek, co jest zgodne z zasadą „zanieczyszczający płaci”.

#### 1. Zakres podmiotowy obowiązku

Obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej dotyczy:
- Producentów paliw silnikowych,
- Importerów paliw silnikowych,
- Podmiotów dokonujących nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
- Innych podmiotów podlegających obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych.

Warto zauważyć, że przepis odnosi się do definicji zawartych w przepisach o podatku akcyzowym, co oznacza, że interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z ustawą o podatku akcyzowym.

#### 2. Zwolnienia z obowiązku

Podmioty wymienione w ust. 1 mogą być zwolnione z obowiązku uiszczania opłaty emisyjnej, jeżeli wynika to z umów międzynarodowych dotyczących międzynarodowego transportu drogowego. Zwolnienie to ma na celu uniknięcie podwójnego opodatkowania i ułatwienie międzynarodowego transportu drogowego, co jest zgodne z międzynarodowymi standardami i umowami.

#### 3. Ogłoszenie wykazu umów

Minister właściwy do spraw transportu jest zobowiązany do ogłoszenia wykazu umów międzynarodowych, które przewidują zwolnienie z opłaty emisyjnej. Wykaz ten jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Procedura ta zapewnia transparentność i dostępność informacji dla zainteresowanych podmiotów.

#### Wnioski

Art. 321c Prawa ochrony środowiska jest istotnym elementem systemu prawnego mającego na celu ochronę środowiska poprzez obciążenie kosztami emisji zanieczyszczeń podmiotów wprowadzających paliwa silnikowe na rynek. Przepis ten jest również zgodny z międzynarodowymi zobowiązaniami Polski, co jest odzwierciedlone w zwolnieniach przewidzianych dla międzynarodowego transportu drogowego.

Podmioty objęte obowiązkiem zapłaty opłaty emisyjnej powinny dokładnie zapoznać się z przepisami o podatku akcyzowym oraz monitorować ogłoszenia Ministra właściwego do spraw transportu, aby upewnić się, czy nie przysługują im zwolnienia na podstawie umów międzynarodowych.

Art. 321d Prawa ochrony środowiska wprowadza obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej, który powstaje równocześnie z powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych. Przepis ten odnosi się do paliw silnikowych określonych w art. 321a ust. 3, co oznacza, że jego zakres jest ściśle powiązany z regulacjami dotyczącymi akcyzy na paliwa.

### Kluczowe aspekty przepisu:

1. **Powstanie obowiązku zapłaty opłaty emisyjnej**:
   - Obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej powstaje w momencie powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych. Oznacza to, że moment powstania obowiązku zapłaty opłaty emisyjnej jest zsynchronizowany z momentem powstania zobowiązania podatkowego w akcyzie.

2. **Podmioty zobowiązane do zapłaty opłaty emisyjnej**:
   - Przepis wskazuje, że do określania wysokości opłaty emisyjnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 27 ust. 4-6a ustawy o podatku akcyzowym. Dotyczy to podmiotów wymienionych w art. 321c ust. 1 pkt 2 i 4, które są zobowiązane do zapłaty akcyzy od paliw silnikowych z tytułu importu.

3. **Zwiększenie ilości paliwa**:
   - W przypadku, gdy dana ilość paliwa, od której zapłacono opłatę emisyjną, zostanie poddana dalszym procesom, które spowodują zwiększenie ilości tego paliwa, opłacie emisyjnej podlega uzyskana nadwyżka. Oznacza to, że każda dodatkowa ilość paliwa uzyskana w wyniku przetworzenia lub innych procesów będzie objęta obowiązkiem zapłaty opłaty emisyjnej.

### Analiza prawna:

- **Synchronizacja z podatkiem akcyzowym**:
  Synchronizacja momentu powstania obowiązku zapłaty opłaty emisyjnej z momentem powstania zobowiązania podatkowego w akcyzie ma na celu uproszczenie procedur administracyjnych i zapewnienie spójności w naliczaniu obu należności.

- **Stosowanie przepisów ustawy o podatku akcyzowym**:
  Odwołanie do przepisów ustawy o podatku akcyzowym (art. 27 ust. 4-6a) wskazuje na konieczność stosowania tych samych zasad przy określaniu wysokości opłaty emisyjnej, co przy określaniu wysokości akcyzy. Zapewnia to jednolitość i przejrzystość w naliczaniu opłat.

- **Opodatkowanie nadwyżki paliwa**:
  Przepis dotyczący opodatkowania nadwyżki paliwa uzyskanej w wyniku dalszych procesów ma na celu zapobieganie unikaniu opłat emisyjnych poprzez przetwarzanie paliwa. Jest to mechanizm zabezpieczający, który ma na celu zapewnienie, że każda dodatkowa ilość paliwa będzie objęta opłatą emisyjną.

### Wnioski:

Art. 321d Prawa ochrony środowiska wprowadza jasne zasady dotyczące momentu powstania obowiązku zapłaty opłaty emisyjnej oraz określania jej wysokości. Synchronizacja z podatkiem akcyzowym oraz odwołanie do przepisów ustawy o podatku akcyzowym zapewniają spójność i przejrzystość w naliczaniu opłat. Przepis dotyczący opodatkowania nadwyżki paliwa uzyskanej w wyniku dalszych procesów jest mechanizmem zabezpieczającym, który ma na celu zapobieganie unikaniu opłat emisyjnych.

Art. 321e Prawa ochrony środowiska reguluje podstawę obliczenia wysokości opłaty emisyjnej, która jest związana z ilością paliw silnikowych, od których podmioty zobowiązane są zapłacić podatek akcyzowy. Przepis ten ma istotne znaczenie w kontekście polityki ochrony środowiska, ponieważ opłata emisyjna jest jednym z narzędzi mających na celu ograniczenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery.

**Podstawa obliczenia opłaty emisyjnej**

Zgodnie z art. 321e, podstawą obliczenia wysokości opłaty emisyjnej jest ilość paliw silnikowych, o których mowa w art. 321a ust. 3. Przepis ten odnosi się do konkretnych rodzajów paliw, które są objęte opłatą emisyjną. Ważne jest, aby podmioty zobowiązane do uiszczania tej opłaty dokładnie określiły ilość tych paliw, ponieważ od tego zależy wysokość należnej opłaty.

**Podmioty zobowiązane do zapłaty opłaty emisyjnej**

Art. 321e odsyła również do art. 321c ust. 1, który określa, które podmioty są zobowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Są to zazwyczaj producenci, importerzy oraz inne podmioty wprowadzające paliwa na rynek. W związku z tym, te same podmioty są zobowiązane do uiszczania opłaty emisyjnej.

**Relacja między opłatą emisyjną a podatkiem akcyzowym**

Istotnym elementem art. 321e jest stwierdzenie, że opłata emisyjna nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu importu wyrobów akcyzowych. Oznacza to, że opłata emisyjna jest traktowana jako odrębne zobowiązanie finansowe, które nie wpływa na wysokość podatku akcyzowego. Jest to ważne z punktu widzenia podmiotów zobowiązanych, ponieważ pozwala na jasne rozdzielenie dwóch różnych obowiązków podatkowych.

**Znaczenie dla ochrony środowiska**

Opłata emisyjna jest jednym z instrumentów mających na celu ograniczenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery. Poprzez nałożenie dodatkowych kosztów na paliwa silnikowe, ustawodawca stara się zniechęcić do nadmiernego ich używania oraz promować bardziej ekologiczne alternatywy. W dłuższej perspektywie, takie rozwiązania mogą przyczynić się do poprawy jakości powietrza i zmniejszenia negatywnego wpływu na środowisko.

**Podsumowanie**

Art. 321e Prawa ochrony środowiska precyzyjnie określa podstawę obliczenia opłaty emisyjnej oraz relację tej opłaty do podatku akcyzowego. Jest to istotny przepis w kontekście polityki ochrony środowiska, który ma na celu ograniczenie emisji zanieczyszczeń poprzez nałożenie dodatkowych kosztów na paliwa silnikowe. Podmioty zobowiązane do uiszczania opłaty emisyjnej powinny dokładnie monitorować ilość paliw, od których naliczana jest opłata, aby prawidłowo wywiązać się z obowiązków finansowych.

Art. 321g Prawa ochrony środowiska określa właściwość organów administracji skarbowej w sprawach dotyczących opłaty emisyjnej. Opłata emisyjna jest jednym z instrumentów polityki ochrony środowiska, mającym na celu ograniczenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery poprzez obciążenie finansowe podmiotów wprowadzających paliwa silnikowe na rynek.

1. **Właściwość rzeczowa organów**:
   - **Naczelnik urzędu skarbowego**: Jest właściwy w sprawach opłaty emisyjnej, gdy obowiązanymi do jej zapłaty są podmioty, o których mowa w art. 321c ust. 1 pkt 1 i 3, oraz podmiot, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 4, jeżeli podlega on obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z innego tytułu niż import.
   - **Naczelnik urzędu celno-skarbowego**: Jest właściwy w przypadku, gdy obowiązanym do zapłaty opłaty emisyjnej jest podmiot, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 2, oraz podmiot, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 4, jeżeli podlega on obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu.
   - **Dyrektor izby administracji skarbowej**: Jest właściwy dla naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celno-skarbowego, w zależności od przypadku.

2. **Właściwość miejscowa organów**:
   - **Naczelnik urzędu skarbowego**: Właściwy miejscowo w sprawach opłaty emisyjnej jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo w sprawach podatku akcyzowego.
   - **Naczelnik urzędu celno-skarbowego**: Właściwy miejscowo jest naczelnik urzędu celno-skarbowego ze względu na miejsce powstania długu celnego.
   - **Dyrektor izby administracji skarbowej**: Właściwy miejscowo jest dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celno-skarbowego, w zależności od przypadku.

3. **Podmioty obowiązane do zapłaty opłaty emisyjnej**:
   - Art. 321c ust. 1 pkt 1: Podmioty wprowadzające na rynek krajowy paliwa silnikowe.
   - Art. 321c ust. 1 pkt 2: Podmioty importujące paliwa silnikowe.
   - Art. 321c ust. 1 pkt 3: Podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych.
   - Art. 321c ust. 1 pkt 4: Podmioty, które są zobowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych z innego tytułu niż import.

4. **Znaczenie regulacji**:
   - Przepis ten precyzuje, który organ administracji skarbowej jest właściwy do pobierania opłaty emisyjnej, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemu poboru tej opłaty.
   - Wprowadzenie jasnych kryteriów właściwości rzeczowej i miejscowej organów administracji skarbowej ma na celu zapewnienie efektywności i przejrzystości w procesie poboru opłaty emisyjnej.

Podsumowując, Art. 321g Prawa ochrony środowiska jest istotnym elementem regulacji dotyczących opłaty emisyjnej, precyzującym kompetencje organów administracji skarbowej w tym zakresie. Dzięki temu przepisowi możliwe jest skuteczne egzekwowanie obowiązków związanych z opłatą emisyjną, co przyczynia się do realizacji celów ochrony środowiska.

Art. 321h Prawa ochrony środowiska reguluje obowiązki podmiotów związane z opłatą emisyjną, w tym składanie informacji, obliczanie i wpłacanie tej opłaty. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu opłat emisyjnych, który ma na celu ograniczenie negatywnego wpływu emisji na środowisko.

#### 1. Obowiązek składania informacji i wpłacania opłaty emisyjnej

Podmiot, o którym mowa w art. 321c ust. 1, jest zobowiązany do składania informacji o opłacie emisyjnej odpowiednio właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego albo naczelnikowi urzędu celno-skarbowego. Obowiązek ten obejmuje również obliczanie i wpłacanie opłaty emisyjnej w określonych terminach.

#### 2. Terminy wpłat

Przepis precyzuje terminy, w których należy dokonać wpłaty opłaty emisyjnej:

- **Do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty** - dotyczy to podmiotów, o których mowa w art. 321c ust. 1 pkt 1 i 3, oraz podmiotu, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 4, jeżeli podlega on obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z innego tytułu niż import.
- **Określonym dla należności celnych** - dotyczy to podmiotu, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 2, oraz podmiotu, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 4, jeżeli podlega on obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu.

#### 3. Nadpłata w opłacie emisyjnej

W przypadku powstania nadpłaty w opłacie emisyjnej, Bank Gospodarstwa Krajowego dokonuje zwrotu tej nadpłaty ze środków należnych Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Jest to istotne dla zapewnienia, że nadpłacone środki zostaną zwrócone podmiotom, które je wpłaciły, co z kolei wpływa na transparentność i sprawiedliwość systemu opłat emisyjnych.

#### 4. Rozporządzenie Ministra właściwego do spraw klimatu

Minister właściwy do spraw klimatu jest zobowiązany do określenia, w drodze rozporządzenia, wzoru informacji w sprawie opłaty emisyjnej. Celem tego rozporządzenia jest zapewnienie jednolitości informacji składanych przez podmioty oraz umożliwienie kontroli wysokości dokonywanych wpłat. Jest to kluczowe dla efektywnego monitorowania i egzekwowania przepisów dotyczących opłat emisyjnych.

### Podsumowanie

Art. 321h Prawa ochrony środowiska wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące obowiązków podmiotów w zakresie opłaty emisyjnej. Przepis ten ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania systemu opłat emisyjnych, co jest kluczowe dla ochrony środowiska. Wprowadzenie jasnych terminów wpłat, procedur zwrotu nadpłat oraz obowiązku określenia wzoru informacji przez Ministra właściwego do spraw klimatu przyczynia się do transparentności i efektywności tego systemu.

Art. 321i Prawa ochrony środowiska reguluje procedurę przekazywania kwoty pobranej opłaty emisyjnej przez naczelnika urzędu skarbowego oraz dalsze dystrybucje tych środków przez Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK). Przepis ten jest istotny z punktu widzenia zarządzania środkami finansowymi pochodzącymi z opłat emisyjnych, które mają na celu wspieranie działań proekologicznych oraz rozwój transportu publicznego.

#### 1. Przekazanie kwoty pobranej opłaty emisyjnej przez naczelnika urzędu skarbowego

Zgodnie z art. 321i, naczelnik urzędu skarbowego ma obowiązek przekazać kwotę pobranej opłaty emisyjnej na wyodrębniony rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego w terminie 14 dni od dnia jej pobrania. Termin ten jest stosunkowo krótki, co ma na celu zapewnienie sprawnego przepływu środków finansowych i ich szybkie wykorzystanie na cele określone w przepisach.

#### 2. Dystrybucja środków przez Bank Gospodarstwa Krajowego

Po wpływie środków na rachunek w BGK, bank ten ma obowiązek przekazać kwotę, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia jej wpływu. Środki te są następnie przekazywane na dwa rachunki:
- Rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW)
- Fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej

#### 3. Wysokość przekazywanych środków

Wysokość środków przekazywanych na poszczególne rachunki jest określona w art. 321b Prawa ochrony środowiska. Przepis ten zapewnia transparentność i jasność co do podziału środków, co jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania funduszami publicznymi.

#### 4. Wyjątki od ogólnej zasady

Art. 321i zawiera również odniesienie do art. 321h ust. 2, który może przewidywać wyjątki od ogólnej zasady przekazywania środków. Przepis ten może dotyczyć sytuacji szczególnych, które wymagają innego sposobu dystrybucji środków, co zapewnia elastyczność w zarządzaniu funduszami w zależności od okoliczności.

### Podsumowanie

Art. 321i Prawa ochrony środowiska jest kluczowym przepisem regulującym przepływ środków finansowych pochodzących z opłat emisyjnych. Zapewnia on szybkie i efektywne przekazywanie tych środków na cele związane z ochroną środowiska oraz rozwój transportu publicznego. Przepis ten, poprzez określenie konkretnych terminów i procedur, ma na celu zapewnienie transparentności i efektywności w zarządzaniu funduszami publicznymi.

Art. 321j Prawa ochrony środowiska wprowadza szczegółowe zasady dotyczące stosowania przepisów Ordynacji podatkowej oraz innych aktów prawnych w kontekście opłaty emisyjnej. Przepis ten jest kluczowy dla podmiotów zobowiązanych do uiszczania opłaty emisyjnej, zwłaszcza tych, które są również objęte obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu.

#### 1. **Stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej**

Art. 321j wskazuje, że do opłaty emisyjnej stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej, z pewnymi wyjątkami i modyfikacjami. W szczególności, przepis ten odnosi się do działu IV Ordynacji podatkowej, który reguluje postępowanie podatkowe. Wskazane artykuły (np. art. 138a § 4, art. 141-143, art. 168, art. 170, art. 215 § 1) oraz rozdziały (np. rozdziały 2, 5, 6, 9 i 10, rozdział 11 - z wyłączeniem art. 200, rozdziały 16a i 21-23) są stosowane odpowiednio, co oznacza, że ich przepisy są adaptowane do specyfiki opłaty emisyjnej.

#### 2. **Odwołania i zaskarżalność decyzji**

Przepis ten również precyzuje, które artykuły Ordynacji podatkowej mają zastosowanie do odwołań w sprawach dotyczących opłaty emisyjnej. Wymienione artykuły (np. art. 140 § 1, art. 162 § 1-3, art. 163 § 2, art. 169, art. 208, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220, art. 221, art. 222, art. 223, art. 226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a) regulują procedury odwoławcze, co jest istotne dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania administracyjnego.

#### 3. **Stosowanie przepisów unijnego kodeksu celnego**

Art. 321j odnosi się również do przepisów unijnego kodeksu celnego (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013) oraz przepisów wydanych na jego podstawie. Wskazane artykuły (np. art. 5, art. 18, art. 19, art. 22 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie, ust. 2 i 3, ust. 4 zdanie pierwsze, ust. 6 i 7, art. 23 ust. 1-3, art. 27, art. 28 ust. 1-3 i ust. 4 zdanie pierwsze, art. 29, art. 44 i art. 55) oraz przepisy wydane na podstawie art. 20, art. 21, art. 24, art. 25, art. 31 i art. 32 tego rozporządzenia są stosowane odpowiednio w postępowaniu dotyczącym opłaty emisyjnej.

#### 4. **Stosowanie przepisów Prawa celnego**

Dodatkowo, przepis ten wskazuje na stosowanie odpowiednich przepisów Prawa celnego (ustawa z dnia 19 marca 2004 r.), takich jak art. 10a, art. 10b, art. 73c, art. 76, art. 77, art. 83, art. 84, art. 86, art. 88-90 i art. 90b-90e. Te przepisy regulują kwestie celne, które mogą mieć znaczenie w kontekście opłaty emisyjnej, zwłaszcza w przypadku importu paliw silnikowych.

#### 5. **Charakter czynności w postępowaniu**

Art. 321j precyzuje, że czynności podjęte w postępowaniu w sprawie określenia wysokości opłaty emisyjnej, z wyjątkiem pewnych rozstrzygnięć (np. art. 163 § 2, art. 169 § 4, art. 179 § 2, art. 215 § 1, art. 228 § 1, art. 262 § 5, art. 263 § 1, art. 268 § 3 oraz art. 270a Ordynacji podatkowej), nie są uznawane za decyzje w rozumieniu przepisów prawa celnego. Są one zaskarżalne tylko w odwołaniu od decyzji, co oznacza, że niektóre czynności administracyjne nie będą miały charakteru decyzji administracyjnych, ale będą mogły być kwestionowane w ramach odwołania od decyzji końcowej.

### Podsumowanie

Art. 321j Prawa ochrony środowiska wprowadza kompleksowe zasady dotyczące stosowania przepisów Ordynacji podatkowej, unijnego kodeksu celnego oraz Prawa celnego w kontekście opłaty emisyjnej. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania systemu opłat emisyjnych, zapewniając odpowiednie procedury administracyjne i odwoławcze. Dla podmiotów zobowiązanych do uiszczania opłaty emisyjnej, zrozumienie i stosowanie tych przepisów jest niezbędne dla prawidłowego wypełniania obowiązków prawnych.

Art. 401 ustawy Prawo ochrony środowiska określa źródła przychodów Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Przepis ten jest kluczowy dla finansowania działań związanych z ochroną środowiska w Polsce, ponieważ precyzuje, skąd fundusze te mogą pozyskiwać środki finansowe.

#### 1. Źródła przychodów

**a) Opłaty za korzystanie ze środowiska i administracyjne kary pieniężne**

Podstawowym źródłem przychodów są wpływy z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych pobieranych na podstawie ustawy oraz przepisów szczególnych. Opłaty te obejmują m.in. opłaty za emisję zanieczyszczeń do powietrza, wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi, składowanie odpadów oraz inne formy korzystania ze środowiska.

**b) Opłaty za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi**

Przychodami NFOŚiGW są również wpływy z opłat za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi, o których mowa w art. 268 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo wodne. Jest to szczegółowe uregulowanie, które podkreśla znaczenie ochrony zasobów wodnych.

**c) Dobrowolne wpłaty, zapisy, darowizny, świadczenia rzeczowe**

Fundusze mogą również pozyskiwać środki z dobrowolnych wpłat, zapisów, darowizn oraz świadczeń rzeczowych. Jest to istotne, ponieważ pozwala na dodatkowe finansowanie działań proekologicznych poza obowiązkowymi opłatami i karami.

**d) Środki z budżetu Unii Europejskiej oraz źródeł zagranicznych**

Fundusze mogą korzystać ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz innych źródeł zagranicznych, które nie podlegają zwrotowi. Pozwala to na realizację projektów współfinansowanych przez UE oraz inne międzynarodowe instytucje.

**e) Dotacje z budżetu państwa**

Narodowy Fundusz i wojewódzkie fundusze mogą otrzymywać dotacje z budżetu państwa w zakresie określonym w odrębnych ustawach. Dotacje te mogą być przeznaczone na konkretne cele związane z ochroną środowiska.

**f) Emisja obligacji i inne przychody**

Fundusze mogą również pozyskiwać środki poprzez emisję obligacji oraz inne przychody związane z ich działalnością. Jest to elastyczne narzędzie finansowe, które może być wykorzystane w zależności od potrzeb.

**g) Kredyty i pożyczki**

Fundusze mają możliwość zaciągania kredytów i pożyczek, co pozwala na realizację większych projektów inwestycyjnych w zakresie ochrony środowiska.

#### 2. Szczegółowe źródła przychodów

Art. 401 ust. 7 wymienia szczegółowe źródła przychodów, które obejmują m.in. wpływy z opłat i kar pieniężnych związanych z różnymi ustawami, takimi jak Prawo geologiczne i górnicze, ustawa o efektywności energetycznej, ustawa o odnawialnych źródłach energii, ustawa o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, ustawa o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, ustawa o odpadach, ustawa o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, ustawa o bateriach i akumulatorach, ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, Prawo energetyczne oraz ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

#### 3. Przeznaczenie przychodów

Przychody, o których mowa w ust. 7 pkt 14, przeznacza się wyłącznie na cele związane z ochroną środowiska. Jest to istotne z punktu widzenia transparentności i celowości wydatkowania środków publicznych.

#### 4. Przychody wojewódzkich funduszy

Przychodami wojewódzkich funduszy są również wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w art. 9y ust. 1 i 2, art. 9z ust. 1, 2 i 4 oraz art. 9za ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Jest to dodatkowe źródło finansowania działań na szczeblu regionalnym.

### Podsumowanie

Art. 401 ustawy Prawo ochrony środowiska szczegółowo określa różnorodne źródła przychodów Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy ochrony środowiska. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia stabilnego finansowania działań proekologicznych w Polsce. Dzięki różnorodnym źródłom przychodów, fundusze te mogą skutecznie realizować swoje zadania w zakresie ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

Przepis wskazuje, że dokument dotyczący opłaty emisyjnej ma mieć formę określoną w załączniku do rozporządzenia. Oznacza to, że załącznik zawiera ustalony wzór informacji, a nie jedynie przykładowy formularz. Informację należy więc sporządzać z wykorzystaniem tego wzoru. Sam przepis nie opisuje treści poszczególnych pól ani zasad obliczania opłaty, lecz odsyła w tym zakresie do załącznika.

Opłata emisyjna

Opłata emisyjna w przepisach

Prawo ochrony środowiska12 przepisów

w sprawie określenia wzoru informacji w sprawie opłaty emisyjnej1 przepis