Opakowanie jednostkowe

„Opakowanie jednostkowe” to pojęcie zdefiniowane w ustawie „Ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych”. Oznacza ono podstawowy poziom opakowania, w którym pojedynczy wyrób tytoniowy albo powiązany wyrób jest oferowany na rynku. Chodzi o najmniejsze opakowanie przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, a nie o opakowanie zbiorcze, transportowe lub inne opakowanie obejmujące większą liczbę takich jednostek.

Dla uznania danego opakowania za jednostkowe znaczenie mają trzy elementy:

• musi ono dotyczyć wyrobu tytoniowego albo powiązanego wyrobu,
• powinno obejmować pojedynczą, samodzielną jednostkę sprzedażową,
• musi być najmniejszym opakowaniem, które jest wprowadzane do obrotu.

Istotne jest więc nie tylko fizyczne zapakowanie produktu, lecz także jego funkcja handlowa. Jeżeli kilka opakowań jest umieszczonych razem w większym opakowaniu, opakowaniem jednostkowym pozostaje co do zasady to najmniejsze, pojedyncze opakowanie przeznaczone do sprzedaży jako samodzielna jednostka. Większe opakowanie pełni natomiast funkcję zbiorczą lub transportową.

W ustawie pojęcie to wyznacza poziom, do którego odnoszą się regulacje dotyczące wyrobów tytoniowych i powiązanych. Dzięki temu można jednoznacznie ustalić, którego opakowania dotyczą wymagania związane z obrotem, oznaczeniami lub zabezpieczeniami. Ma to praktyczne znaczenie dla producentów, importerów, sprzedawców i organów kontrolnych, ponieważ pozwala odróżnić opakowanie podlegające konkretnym obowiązkom od opakowań używanych wyłącznie do łączenia albo przewozu produktów.

Termin ten może mieć znaczenie także w innych przepisach. Występuje w kontekście informacji przekazywanych konsumentowi, zabezpieczeń umieszczanych na opakowaniach wyrobów tytoniowych oraz zasad pobierania próbek z opakowań przy badaniach określonych produktów. Znaczenie pojęcia zależy wówczas od regulowanej dziedziny, jednak jego podstawą pozostaje wskazanie najmniejszej samodzielnej jednostki opakowania wprowadzanej do obrotu.