Przepis określa sankcję za niewłaściwe postępowanie z olejami odpadowymi podczas ich zbierania lub magazynowania. Odpowiedzialność dotyczy osoby, która **wbrew art. 92** miesza oleje odpadowe z innymi odpadami niebezpiecznymi, w tym z odpadami zawierającymi PCB. Samo połączenie tych materiałów nie wystarcza jednak do zastosowania przepisu. Dodatkową przesłanką jest przekroczenie dopuszczalnych wartości przez poziom określonych substancji w olejach odpadowych.

Regulacja łączy więc trzy elementy: rodzaj odpadów, moment dokonania czynności oraz poziom substancji w olejach odpadowych. Znaczenie ma to, że zakazane zachowanie może wystąpić zarówno na etapie zbierania, jak i magazynowania. Przepis obejmuje mieszanie olejów odpadowych z innymi odpadami niebezpiecznymi, a szczególnie wskazuje także na odpady zawierające PCB. Nie wskazuje natomiast w swojej treści, jakie konkretnie substancje ani jakie dopuszczalne wartości podlegają ocenie, odsyłając w tym zakresie do określonych wartości, których przekroczenie jest warunkiem odpowiedzialności.

Za takie zachowanie przewidziano jedną z dwóch kar: **areszt albo grzywnę**. Sankcja ma zastosowanie wtedy, gdy mieszanie nastąpiło z naruszeniem art. 92 i jednocześnie spełniona została przesłanka przekroczenia dopuszczalnego poziomu substancji. Praktyczne znaczenie przepisu polega na wyraźnym powiązaniu sposobu postępowania z olejami odpadowymi z kontrolą ich składu oraz na objęciu ochroną obu etapów postępowania, czyli zbierania i magazynowania.

o odpadach

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2013/21/text/U/D20130021Lj.pdf

Przepis tworzy słownik podstawowych pojęć używanych w ustawie o odpadach. Definicje obejmują zarówno sam „odpad”, jak i czynności związane z jego powstawaniem, przemieszczaniem oraz dalszym postępowaniem. „Gospodarowanie odpadami” obejmuje zbieranie, transport i przetwarzanie, w tym sortowanie, nadzór nad tymi działaniami, postępowanie z miejscami unieszkodliwiania oraz działalność sprzedawcy lub pośrednika. „Gospodarka odpadami” ma szerszy zakres, ponieważ obejmuje także wytwarzanie odpadów.

Przepis rozróżnia poszczególne rodzaje odpadów, między innymi bioodpady, odpady budowlane i rozbiórkowe, komunalne, medyczne, weterynaryjne, obojętne, żywności oraz odpady z wypadków. Szczególnie rozbudowana jest definicja odpadów komunalnych. Obejmuje ona odpady z gospodarstw domowych oraz podobne odpady od innych wytwórców, w tym odpady zmieszane i selektywnie zebrane. Jednocześnie wskazuje kategorie, które nie są odpadami komunalnymi, między innymi odpady z produkcji, rolnictwa, leśnictwa, rybołówstwa, oczyszczalni ścieków oraz odpady budowlane i rozbiórkowe.

Istotne znaczenie mają także definicje procesów. „Odzysk” służy użytecznemu zastosowaniu odpadów, „recykling” oznacza ich ponowne przetworzenie na produkty, materiały lub substancje, a „unieszkodliwianie” jest procesem niebędącym odzyskiem. „Przetwarzanie” obejmuje oba te rodzaje działań, a także przygotowanie do nich. Przepis wyjaśnia również pojęcia ponownego użycia, przygotowania do ponownego użycia, selektywnego zbierania, odzysku energii i odzysku materiałów.

W praktyce definicje porządkują klasyfikację odpadów i określają znaczenie terminów stosowanych w dalszych przepisach. Ułatwiają ustalenie, jaki rodzaj odpadu powstał, kto jest jego posiadaczem oraz czy dane działanie stanowi zbieranie, magazynowanie, odzysk, recykling, przetwarzanie albo unieszkodliwianie.

Przepis określa zasady pobierania opłat związanych z wpisem do rejestru oraz z dalszym pozostawaniem w rejestrze. Opłacie rejestrowej podlega wpis dotyczący między innymi wprowadzających sprzęt, baterie lub akumulatory, pojazdy, produkty w opakowaniach, opony, oleje smarowe, produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne. Obowiązek ten obejmuje także producentów, importerów i wewnątrzwspólnotowych nabywców opakowań oraz podmioty reprezentujące.

Z opłaty rejestrowej zwolniony jest przedsiębiorca wpisany do rejestru dotyczącego systemu ekozarządzania i audytu (EMAS), jeżeli wraz z wnioskiem o wpis do rejestru przedłoży informację potwierdzającą dobrowolny udział w tym systemie. Podmiot objęty opłatą rejestrową uiszcza również opłatę roczną za dany rok, w terminie do końca lutego. Opłaty rocznej nie pobiera się w roku, w którym uiszczono opłatę rejestrową. Takiego zwolnienia nie stosuje się jednak wyłącznie do podmiotu z ust. 2, który nie uiszcza opłaty rocznej w roku uzyskania wpisu.

Wysokość obu rodzajów opłat mieści się w przedziale od 50 do 2000 zł. Jeżeli przedsiębiorca prowadzi działalność w więcej niż jednym zakresie, uiszcza jedną opłatę rejestrową, odpowiadającą najwyższej stawce. Konkretne stawki określi minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, uwzględniając koszty prowadzenia rejestru oraz potrzebę nieutrudniania uzyskania wpisu i wykonywania działalności, szczególnie mikroprzedsiębiorcom oraz małym i średnim przedsiębiorcom.

Przepis określa zasady postępowania z olejami odpadowymi, koncentrując się na ich selektywnym zbieraniu oraz niedopuszczalności określonego mieszania. Jego zastosowanie jest uzależnione od tego, czy wymagane działania są **technicznie wykonalne**.

Podstawową zasadą jest selektywne zbieranie olejów odpadowych. Oznacza to, że powinny być one zbierane oddzielnie, jeżeli pozwalają na to warunki techniczne. Przy takim zbieraniu należy uwzględniać wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 33 ust. 2, ale tylko wtedy, gdy takie wymagania zostały określone. Przepis nie ustanawia więc bezwarunkowego obowiązku stosowania dodatkowych wymagań, lecz wiąże go z ich faktycznym określeniem.

Druga zasada dotyczy mieszania olejów odpadowych. Jeżeli jest to technicznie wykonalne, olejów o różnych właściwościach nie należy mieszać ani ze sobą, ani z innymi odpadami lub substancjami. Zakaz ten odnosi się jednak do sytuacji, w których takie połączenie utrudnia regenerację albo inny recykling. Nie każde mieszanie jest zatem objęte przepisem, lecz tylko takie, które może ograniczać możliwość odzysku olejów w tych procesach.

W praktyce przepis wskazuje na potrzebę zachowania odrębności olejów odpadowych i unikania połączeń pogarszających ich przydatność do regeneracji lub recyklingu. Znaczenie mają przy tym dwa elementy, techniczna wykonalność selektywnego zbierania lub niemieszania oraz wpływ mieszania na dalsze zagospodarowanie odpadów.

Przepis określa kolejność i warunki postępowania z olejami odpadowymi. Ich przetwarzanie powinno odbywać się zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami, a także z wymaganiami ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska. Niedopuszczalne są niekorzystne skutki dla terenów wiejskich oraz miejsc o szczególnym znaczeniu, zwłaszcza przyrodniczym lub kulturowym.

Podstawowym sposobem zagospodarowania olejów odpadowych jest **regeneracja**. Inny recykling jest możliwy wtedy, gdy zapewnia dla środowiska wynik całkowity równoważny lub korzystniejszy niż regeneracja. Jeżeli regeneracja nie może zostać przeprowadzona z powodu stopnia zanieczyszczenia olejów, należy zastosować inne procesy odzysku. Unieszkodliwianie jest dopuszczalne dopiero wtedy, gdy niemożliwa jest zarówno regeneracja, jak i inne procesy odzysku.

Ustęp 5 wyjaśnia, że regeneracja jest procesem recyklingu, w którym przez rafinację olejów odpadowych mogą powstać oleje bazowe. Proces ten może polegać w szczególności na usunięciu zanieczyszczeń, produktów reakcji utleniania oraz dodatków znajdujących się w olejach odpadowych. Przepis ustanawia więc preferowaną kolejność: regeneracja, następnie inne formy odzysku, a na końcu unieszkodliwianie, przy czym wybór sposobu zależy także od zanieczyszczenia olejów i jego skutków dla środowiska. Szczegółowy sposób postępowania z tymi odpadami mają określać przepisy wydane na podstawie art. 33 ust. 2.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, bazy i stacje gazu płynnego, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2023/1707/text/O/D20231707.pdf

w sprawie wymagań jakościowych dotyczących zawartości siarki dla olejów oraz rodzajów instalacji i warunków, w których będą stosowane ciężkie oleje opałowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2016/2008/text/O/D20162008.pdf

Oleje

Oleje w przepisach

o odpadach5 przepisów

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, bazy i stacje gazu płynnego, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie1 przepis

w sprawie wymagań jakościowych dotyczących zawartości siarki dla olejów oraz rodzajów instalacji i warunków, w których będą stosowane ciężkie oleje opałowe2 przepisy