Ocena oddziaływania na środowisko

Ocena oddziaływania na środowisko to przewidziana w polskim prawie procedura służąca ustaleniu, jak planowane przedsięwzięcie, plan, program lub inny dokument może wpłynąć na środowisko. Obejmuje analizę zarówno korzystnych, jak i negatywnych skutków, w szczególności dla ludzi, zdrowia i warunków życia, wód, powierzchni ziemi, powietrza, klimatu, krajobrazu, zasobów naturalnych oraz roślin i zwierząt. Uwzględnia się także wzajemne oddziaływanie tych elementów, możliwość wystąpienia awarii oraz oddziaływania skumulowane z innymi zamierzeniami.

W praktyce wyróżnia się przede wszystkim:

• ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, prowadzoną dla określonych inwestycji i działań, które mogą znacząco wpływać na środowisko;
• strategiczną ocenę oddziaływania na środowisko, dotyczącą projektów polityk, strategii, planów i programów, w tym dokumentów związanych z gospodarką wodną i planowaniem przestrzennym.

Postępowanie może obejmować przygotowanie raportu, uzyskanie opinii lub uzgodnień właściwych organów, zapewnienie udziału społeczeństwa oraz rozpatrzenie zgłoszonych uwag. Wyniki oceny są uwzględniane przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach albo przy przyjmowaniu dokumentu planistycznego. W decyzji mogą zostać określone warunki realizacji inwestycji, obowiązki dotyczące zapobiegania szkodom, ograniczania oddziaływań i prowadzenia monitoringu.

Ocena oddziaływania na środowisko nie jest samodzielnym pozwoleniem na budowę ani zgodą wodnoprawną. Jej przeprowadzenie może jednak warunkować uzyskanie dalszych decyzji administracyjnych, w tym związanych z procesem budowlanym, zmianą sposobu użytkowania obiektu lub korzystaniem z wód. Ma również znaczenie przy lokalizacji inwestycji celu publicznego i kształtowaniu dokumentów planistycznych. Zapewnia organom informacje potrzebne do wyboru rozwiązania najmniej obciążającego środowisko oraz umożliwia społeczeństwu udział w podejmowaniu decyzji.