Numer identyfikacyjny

Numer identyfikacyjny to oznaczenie, najczęściej w postaci ciągu cyfr lub znaków, przypisane osobie, podmiotowi, rzeczy, dokumentowi albo wpisowi w ewidencji lub rejestrze. Jego podstawową funkcją jest jednoznaczne rozróżnienie danego obiektu od innych oraz umożliwienie jego wyszukania, weryfikacji i powiązania z określonymi danymi. Znaczenie numeru zależy od przepisów, które przewidują jego nadanie i używanie, dlatego termin ten nie oznacza w prawie jednego, uniwersalnego numeru.

Najważniejsze rodzaje numerów identyfikacyjnych obejmują:

• numery identyfikujące podatników i płatników, w szczególności NIP, wykorzystywane w rozliczeniach i kontaktach z organami podatkowymi;
• numery podmiotów ujawnianych w rejestrach, w tym numery związane z Krajowym Rejestrem Sądowym oraz numer REGON;
• numery i oznaczenia dotyczące pojazdów, przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów oraz dokumentów związanych z rejestracją;
• numery stosowane w ewidencjach i rejestrach publicznych, między innymi w księgach wieczystych, rejestrach zastawów skarbowych i ewidencjach dotyczących pasz;
• szczególne numery przypisywane określonym przedmiotom, takim jak materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego.

Numer jest zazwyczaj nadawany przez właściwy organ, system teleinformatyczny albo podmiot prowadzący rejestr. Może być stały albo podlegać zmianie w przypadkach określonych w przepisach. Sam numer nie zawsze zawiera informacje o podmiocie lub rzeczy i nie zastępuje danych, które trzeba ujawnić w rejestrze. W praktyce służy do składania wniosków, prowadzenia dokumentacji, identyfikowania stron czynności i postępowań, przekazywania danych między rejestrami oraz sprawdzania statusu określonego podmiotu lub przedmiotu. Jego używanie może być powiązane z zasadami jawności rejestrów oraz ochrony danych osobowych.