Normalizacja

Normalizacja oznacza uporządkowaną działalność, której celem jest osiągnięcie możliwie najlepszego poziomu ładu w określonej dziedzinie, z uwzględnieniem warunków, w jakich ta działalność jest prowadzona. Definicja tego pojęcia wynika z ustawy „Normalizacja.” Nie chodzi więc o jednorazowe rozwiązanie pojedynczej sprawy, lecz o tworzenie takich ustaleń, które mogą być stosowane szeroko i wielokrotnie.

Pojęcie obejmuje kilka istotnych elementów:

• określony zakres, czyli wyodrębnioną dziedzinę, obszar działalności albo rodzaj zagadnień, których dotyczą ustalenia;
• dążenie do optymalnego uporządkowania, a więc do rozwiązania najlepiej odpowiadającego danym okolicznościom, niekoniecznie zaś do jednego, absolutnie najlepszego modelu;
• ustalanie postanowień, czyli formułowanie wspólnych reguł, wymagań lub innych uzgodnionych zasad postępowania;
• powszechne i wielokrotne zastosowanie, co oznacza, że ustalenia mają być przydatne dla wielu przypadków i możliwe do powtarzalnego wykorzystywania;
• odnoszenie się do problemów już istniejących albo przewidywanych, ponieważ normalizacja może porządkować zarówno aktualne kwestie, jak i przygotowywać rozwiązania na sytuacje, które mogą pojawić się w przyszłości.

W praktyce normalizacja służy ujednolicaniu sposobu postępowania w danym zakresie. Dzięki wspólnym postanowieniom różne podmioty mogą opierać się na tych samych zasadach, co ułatwia wzajemne porozumienie, porównywanie rozwiązań i ograniczanie niejasności. Znaczenie praktyczne ma także przewidywanie problemów, ponieważ ustalenia mogą zostać przyjęte zanim dane zagadnienie stanie się powszechne.

W ustawie pojęcie to wyznacza zakres działalności polegającej na tworzeniu i stosowaniu uporządkowanych, powtarzalnych rozwiązań. Akcent pada nie tylko na samo ustanowienie reguł, lecz także na ich użyteczność w konkretnych warunkach oraz możliwość wykorzystania ich w wielu podobnych sytuacjach.ceptos.