Konstytucja wskazuje, że językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski. Oznacza to, że to język polski został określony w tym przepisie jako język urzędowy państwa. Przepis nie wskazuje innych języków urzędowych ani nie określa szczegółowych zasad używania języka polskiego w poszczególnych sytuacjach. Reguła dotycząca języka polskiego nie może być rozumiana jako naruszenie praw mniejszości narodowych. Chodzi o prawa, które wynikają z ratyfikowanych umów międzynarodowych. Sam przepis konstytucyjny potwierdza więc, że istnienie języka polskiego jako języka urzędowego nie uchyla ani nie ogranicza praw mniejszości narodowych przyznanych na podstawie takich umów. Przepis łączy zatem dwie zasady. Pierwsza ustanawia język polski językiem urzędowym w Polsce. Druga zastrzega, że ustanowienie tego języka nie narusza praw mniejszości narodowych wynikających z ratyfikowanych umów międzynarodowych. Z treści przepisu wynika, że obie zasady obowiązują równocześnie: język polski ma status języka urzędowego, a prawa mniejszości narodowych pozostają chronione w zakresie określonym przez takie umowy.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis zapewnia obywatelom polskim należącym do mniejszości narodowych i etnicznych wolność zachowania i rozwijania własnego języka. Obejmuje także możliwość zachowania obyczajów i tradycji oraz rozwijania własnej kultury. Oznacza to, że wskazane osoby mają zagwarantowaną swobodę pielęgnowania elementów tożsamości związanych z przynależnością do danej mniejszości. Mniejszości narodowe i etniczne mają również prawo tworzyć własne instytucje edukacyjne i kulturalne. Mogą także tworzyć instytucje służące ochronie tożsamości religijnej. Przepis wskazuje więc trzy obszary działalności takich instytucji: edukację, kulturę oraz ochronę tożsamości religijnej. Ponadto mniejszości narodowe i etniczne mają prawo uczestniczyć w rozstrzyganiu spraw dotyczących ich tożsamości kulturowej. Chodzi o sprawy, które odnoszą się do ich własnej kultury i jej zachowania. Przepis określa te uprawnienia jako prawa mniejszości, nie wskazując szczegółowego sposobu ich wykonywania.

Mniejszość narodowa

Mniejszość narodowa w przepisach

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej2 przepisy