Mikroinstalacja

Mikroinstalacja to ustawowo wyodrębniona, niewielka instalacja odnawialnego źródła energii. Pojęcie zostało zdefiniowane w ustawie „Odnawialne źródła energii.” i opiera się przede wszystkim na określeniu dopuszczalnych parametrów technicznych instalacji.

Za mikroinstalację może zostać uznana instalacja, której łączna moc zainstalowana elektryczna nie przekracza 50 kW i która jest przyłączona do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV. Oznacza to, że znaczenie ma nie tylko sama moc urządzeń wytwarzających energię elektryczną, lecz także sposób przyłączenia instalacji do sieci oraz poziom napięcia tej sieci.

Definicja obejmuje również instalację, w której występuje wytwarzanie ciepła w skojarzeniu z energią elektryczną. W takim przypadku jej osiągalna moc cieplna nie może być większa niż 150 kW, a jednocześnie łączna moc zainstalowana elektryczna nadal musi mieścić się w granicy 50 kW. Warunki te należy traktować łącznie, dlatego przekroczenie któregokolwiek z określonych limitów może oznaczać, że instalacja nie spełnia ustawowej definicji mikroinstalacji.

Pojęcie służy ustaleniu, jakie instalacje odnawialnych źródeł energii należą do kategorii o małej skali, wyróżnionej ze względu na moc elektryczną, sposób przyłączenia oraz, w przypadku skojarzonego wytwarzania, moc cieplną. Ma to praktyczne znaczenie przy stosowaniu przepisów, które posługują się kategorią mikroinstalacji, ponieważ pozwala ocenić, czy dana instalacja mieści się w ustawowych progach i może być traktowana jako mikroinstalacja na potrzeby określonych regulacji.

Termin ten pojawia się także poza ustawą o odnawialnych źródłach energii, między innymi w przepisach dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego. Może więc mieć znaczenie przy regulowaniu zasad zagospodarowania terenu oraz przy sporządzaniu lub zmianie planu miejscowego.