Przepisy rozdziału 4 ustawy o muzeach nie zastępują ani nie zmieniają regulacji dotyczących ochrony narodowego zasobu archiwalnego. Nie wpływają też na zasady zbywania mienia komunalnego. Oznacza to, że te dwa obszary pozostają regulowane przez odrębne przepisy. Sam rozdział 4 nie pozwala więc pomijać wymagań związanych z ochroną narodowego zasobu archiwalnego ani zasad dotyczących zbywania mienia komunalnego.

o muzeach

Prowadzenie szkół podstawowych stało się obowiązkowym zadaniem własnym gmin. Zasada ta nie obejmuje szkół podstawowych specjalnych, w tym szkół działających przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, ani szkół artystycznych. Gmina mogła ustalić późniejszy termin przejęcia szkoły, ale tylko w granicach końcowego terminu wskazanego w przepisie. Jeżeli nie przejmowała szkoły w podstawowym terminie, musiała zawiadomić o tym właściwego kuratora oświaty przed upływem określonego terminu. W przepisie znajduje się również fragment oznaczony jako uchylony, który nie ustanawia samodzielnej reguły. Na wniosek gminy można było przekazać jej także prowadzenie szkół ponadpodstawowych, szkół artystycznych I stopnia oraz placówek. Takie przekazanie oznaczało, że prowadzenie tych jednostek stawało się zadaniem własnym gminy. Wymagało jednak zgody organu prowadzącego szkołę oraz zawiadomienia właściwego kuratora oświaty co najmniej sześć miesięcy przed planowanym terminem przejęcia. Z dniem przekazania składniki majątkowe przekazanej szkoły wchodziły do mienia komunalnego. Przepis przewidywał również czasowe dotacje z budżetu państwa dla niepublicznych szkół podstawowych. Dotacje te miały być przyznawane na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie wskazanego w ustawie upoważnienia. Do czasu przejęcia szkoły podstawowej przez gminę w komisji konkursowej wybierającej dyrektora zasiadało dwóch przedstawicieli właściwej gminy, jeżeli konkurs przeprowadzał organ inny niż gmina.

o systemie oświaty

Przepis określa zasady przechodzenia mienia ogólnonarodowego, czyli państwowego, na rzecz gmin, określonych miast oraz związków gmin. Rozstrzyga zarówno o przypadkach, w których przejęcie następuje automatycznie z mocy prawa, jak i o przekazaniu mienia wymagającym spełnienia dodatkowych przesłanek.

**Ustęp 1** obejmuje mienie należące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego. Dotyczy także przedsiębiorstw państwowych, dla których te organy pełnią funkcję organu założycielskiego, oraz podporządkowanych im zakładów i innych jednostek organizacyjnych. Takie mienie staje się z mocy prawa mieniem właściwych gmin w dniu wejścia w życie ustawy, o ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej.

**Ustęp 2** reguluje mienie służące użyteczności publicznej, związane z radami narodowymi i terenowymi organami administracji państwowej stopnia wojewódzkiego w województwach miejskich obejmujących miasto stołeczne Warszawę, miasto Kraków i miasto Łódź. Jeżeli mienie to jest położone w granicach administracyjnych tych miast, staje się z mocy prawa ich mieniem. Zastrzeżono jednak możliwość odmiennego uregulowania w przepisie szczególnym.

**Ustęp 3** dotyczy mienia służącego użyteczności publicznej, należącego do organów stopnia wojewódzkiego oraz podporządkowanych im przedsiębiorstw, zakładów i innych jednostek. Jest ono przekazywane jako mienie komunalne gminom i związkom gmin, jeżeli okazuje się niezbędne do wykonywania ich zadań.

**Ustęp 4** pozwala dodatkowo przekazać gminie, na jej wniosek, inne mienie państwowe, niewymienione w ust. 1-3, jeżeli jest ono związane z realizacją jej zadań. Przepis tworzy więc podstawę zarówno do ustawowego, bezpośredniego przejęcia określonych składników majątkowych, jak i do ich przekazania na wniosek albo po ocenie ich niezbędności dla zadań komunalnych.

Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1990/191/text/U/D19900191Lj.pdf

Przepis określa sposób przekształcenia mienia gminnego w mienie gminy oraz zasady przekazania jego składników sołectwom. Mienie gminne, rozumiane zgodnie z przepisem wskazanym w art. 2 ust. 1 pkt 1, staje się z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym, z mocy prawa, mieniem tej gminy, na której obszarze jest położone. Oznacza to, że skutek ten następuje bez potrzeby dodatkowego rozstrzygnięcia przewidzianego w tym przepisie.

**Przekształcenie mienia nie pozbawia ochrony osób trzecich.** Prawa osób trzecich do tego mienia pozostają nienaruszone. Przepis wymienia w szczególności prawa wspólnot gruntowych i leśnych, co oznacza, że zmiana statusu mienia nie wpływa sama przez się na ich istnienie ani zakres.

Regulacja obejmuje również sołectwa utworzone na obszarze dotychczasowych sołectw, które dysponowały mieniem gminnym. Właściwe organy gminy mają przekazać takim sołectwom składniki mienia komunalnego, o których mowa w ust. 1. Przekazanie dotyczy nie tylko składników znajdujących się na obszarze gminy, w której położone jest sołectwo. Obejmuje także składniki położone poza tym obszarem. W praktyce przepis łączy więc dwa skutki: ustawowe przypisanie mienia gminie właściwej ze względu na jego położenie oraz obowiązek przekazania określonych składników sołectwom utworzonym w miejsce dotychczasowych sołectw dysponujących takim mieniem.

Mienie komunalne

Mienie komunalne w przepisach

o muzeach1 przepis

o systemie oświaty1 przepis

Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.2 przepisy