Art. 5. Komunalizacja i przekazanie mienia państwowego

1. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące do:

1) rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego,

2) przedsiębiorstw państwowych, dla których organy określone w pkt 1 pełnią funkcję organu założycielskiego,

3) zakładów i innych jednostek organizacyjnych podporządkowanych organom określonym w pkt 1

staje się w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z mocy prawa mieniem właściwych gmin.

2. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, mienie ogólnonarodowe (państwowe) służące użyteczności publicznej, należące do:

1) rad narodowych miasta stołecznego Warszawy, miasta Krakowa i miasta Łodzi oraz terenowych organów administracji państwowej stopnia wojewódzkiego w tych województwach miejskich,

2) przedsiębiorstw państwowych, dla których organy określone w pkt 1 pełnią funkcję organu założycielskiego,

3) zakładów i innych jednostek organizacyjnych podporządkowanych organom określonym w pkt 1

staje się w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z mocy prawa mieniem tych miast, jeżeli jest położone w ich granicach administracyjnych, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

3. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, mienie ogólnonarodowe (państwowe) służące użyteczności publicznej, należące w dniu wejścia w życie ustawy do:

1) rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia wojewódzkiego,

2) przedsiębiorstw państwowych, dla których organy określone w pkt 1 pełnią funkcję organu założycielskiego,

3) zakładów i innych jednostek organizacyjnych podporządkowanych organom określonym w pkt 1

przekazuje się jako mienie komunalne gminom i związkom gmin, jeżeli jest ono niezbędne do wykonywania ich zadań.

4. Gminie, na jej wniosek, może być także przekazane mienie ogólnonarodowe (państwowe) inne niż wymienione w ust. 1-3, jeżeli jest ono związane z realizacją jej zadań.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa zasady przechodzenia mienia ogólnonarodowego, czyli państwowego, na rzecz gmin, określonych miast oraz związków gmin. Rozstrzyga zarówno o przypadkach, w których przejęcie następuje automatycznie z mocy prawa, jak i o przekazaniu mienia wymagającym spełnienia dodatkowych przesłanek.

Ustęp 1 obejmuje mienie należące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego. Dotyczy także przedsiębiorstw państwowych, dla których te organy pełnią funkcję organu założycielskiego, oraz podporządkowanych im zakładów i innych jednostek organizacyjnych. Takie mienie staje się z mocy prawa mieniem właściwych gmin w dniu wejścia w życie ustawy, o ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej.

Ustęp 2 reguluje mienie służące użyteczności publicznej, związane z radami narodowymi i terenowymi organami administracji państwowej stopnia wojewódzkiego w województwach miejskich obejmujących miasto stołeczne Warszawę, miasto Kraków i miasto Łódź. Jeżeli mienie to jest położone w granicach administracyjnych tych miast, staje się z mocy prawa ich mieniem. Zastrzeżono jednak możliwość odmiennego uregulowania w przepisie szczególnym.

Ustęp 3 dotyczy mienia służącego użyteczności publicznej, należącego do organów stopnia wojewódzkiego oraz podporządkowanych im przedsiębiorstw, zakładów i innych jednostek. Jest ono przekazywane jako mienie komunalne gminom i związkom gmin, jeżeli okazuje się niezbędne do wykonywania ich zadań.

Ustęp 4 pozwala dodatkowo przekazać gminie, na jej wniosek, inne mienie państwowe, niewymienione w ust. 1-3, jeżeli jest ono związane z realizacją jej zadań. Przepis tworzy więc podstawę zarówno do ustawowego, bezpośredniego przejęcia określonych składników majątkowych, jak i do ich przekazania na wniosek albo po ocenie ich niezbędności dla zadań komunalnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 191.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

mienie komunalne

Art. 4.Art. 6.