Art. 358 Kodeksu cywilnego reguluje kwestie związane z zobowiązaniami pieniężnymi wyrażonymi w walucie obcej, które mają być wykonane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten ma na celu ułatwienie realizacji zobowiązań pieniężnych w sytuacjach, gdy strony umowy posługują się różnymi walutami, a także zapewnienie pewności prawnej w zakresie przeliczania wartości walut obcych na złote polskie.

#### 1. Możliwość spełnienia świadczenia w walucie polskiej

Zgodnie z pierwszym zdaniem art. 358, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, nawet jeśli zobowiązanie jest wyrażone w walucie obcej. Wyjątki od tej zasady stanowią sytuacje, gdy:
- ustawa,
- orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania,
- czynność prawna (np. umowa) zastrzega spełnienie świadczenia wyłącznie w walucie obcej.

Taka regulacja daje dłużnikowi pewną elastyczność, ale jednocześnie chroni interesy wierzyciela, który może zastrzec w umowie, że płatność ma być dokonana wyłącznie w określonej walucie obcej.

#### 2. Przeliczanie wartości waluty obcej

Wartość waluty obcej przelicza się według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski (NBP) z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna zastrzega inaczej. Kurs średni NBP jest powszechnie uznawanym wskaźnikiem, co zapewnia transparentność i przewidywalność przeliczeń.

#### 3. Opóźnienie w spełnieniu świadczenia

W przypadku opóźnienia dłużnika w spełnieniu świadczenia, wierzyciel ma prawo żądać spełnienia świadczenia w walucie polskiej według kursu średniego NBP z dnia, w którym zapłata jest dokonywana. Ta regulacja chroni wierzyciela przed stratami wynikającymi z wahań kursów walutowych, które mogłyby nastąpić w okresie opóźnienia.

#### Praktyczne implikacje

1. **Elastyczność dla dłużnika**: Dłużnik ma możliwość wyboru waluty, w której spełni świadczenie, co może być korzystne w sytuacjach, gdy kursy walutowe są niestabilne.
2. **Ochrona interesów wierzyciela**: Wierzyciel może zastrzec w umowie, że płatność ma być dokonana wyłącznie w walucie obcej, co eliminuje ryzyko kursowe.
3. **Przejrzystość przeliczeń**: Użycie kursu średniego NBP zapewnia jednolitość i przewidywalność przeliczeń, co jest korzystne dla obu stron umowy.
4. **Ochrona przed opóźnieniami**: Wierzyciel ma dodatkowe zabezpieczenie w postaci możliwości przeliczenia świadczenia według kursu z dnia zapłaty w przypadku opóźnienia dłużnika.

### Podsumowanie

Art. 358 Kodeksu cywilnego wprowadza zasady, które mają na celu ułatwienie realizacji zobowiązań pieniężnych wyrażonych w walucie obcej na terytorium Polski. Przepis ten zapewnia elastyczność dla dłużnika, ochronę interesów wierzyciela oraz przejrzystość i przewidywalność przeliczeń walutowych. W praktyce, odpowiednie zastrzeżenia w umowach mogą dodatkowo zabezpieczyć interesy stron, minimalizując ryzyko związane z wahaniami kursów walutowych.

Kodeks cywilny

Art. 611c Kodeksu postępowania karnego reguluje procedurę po przejęciu orzeczenia do wykonania przez sąd. Po przejęciu orzeczenia, sąd określa kwalifikację prawną czynu według prawa polskiego oraz karę i środek podlegające wykonaniu. W przypadku określenia kary lub środka podlegającego wykonaniu, sąd stosuje przepisy Kodeksu karnego, w tym art. 114 § 4.

Jeśli sąd ma określić wysokość grzywny, dokonuje przeliczenia kwoty grzywny orzeczonej w obcej walucie na podstawie kursu średniego walut określonego przez Narodowy Bank Polski na dzień wydania orzeczenia w państwie obcym. W przypadku grzywny wymierzonej kwotowo, kwota grzywny nie może przekroczyć iloczynu wysokości stawki dziennej i ilości stawek dziennych. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu, a przepisy art. 352 oraz 611a § 1 i 5 stosuje się odpowiednio.

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 38a ustawy o finansach publicznych nakłada na Ministra Finansów obowiązek ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” kilku kluczowych informacji dotyczących stanu finansów publicznych na koniec roku budżetowego. Termin na dokonanie tego ogłoszenia upływa 31 maja roku następnego. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu.

#### 1. Kwota państwowego długu publicznego przeliczona na walutę polską

Minister Finansów ma obowiązek ogłoszenia kwoty państwowego długu publicznego przeliczonej na walutę polską. Przeliczenie to odbywa się z zastosowaniem średniej arytmetycznej średnich kursów każdej z walut obcych ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski (NBP) i obowiązujących w dni robocze roku budżetowego, za który ogłaszana jest relacja. Jest to istotne, ponieważ dług publiczny może być wyrażony w różnych walutach, a przeliczenie na złote polskie umożliwia jednolitą ocenę jego wielkości.

#### 2. Kwota wolnych środków służących finansowaniu potrzeb pożyczkowych budżetu państwa

Kolejną informacją, którą Minister Finansów musi ogłosić, jest kwota wolnych środków, które będą służyły finansowaniu potrzeb pożyczkowych budżetu państwa w kolejnym roku budżetowym. Wolne środki to te, które nie są jeszcze zaangażowane w konkretne zobowiązania i mogą być użyte do pokrycia przyszłych potrzeb finansowych państwa.

#### 3. Różnica między kwotą długu publicznego a kwotą wolnych środków

Minister Finansów ma również obowiązek ogłoszenia kwoty obliczonej jako różnica między kwotą państwowego długu publicznego (przeliczoną na walutę polską) a kwotą wolnych środków. Ta różnica jest istotna, ponieważ pokazuje, jaka część długu publicznego nie jest pokryta wolnymi środkami i może wymagać dodatkowego finansowania.

#### 4. Relacja kwoty różnicy do produktu krajowego brutto (PKB)

Ostatnim elementem, który musi zostać ogłoszony, jest relacja kwoty różnicy (między długiem publicznym a wolnymi środkami) do produktu krajowego brutto (PKB). Relacja ta jest kluczowym wskaźnikiem oceny stabilności finansowej państwa. Wysoki poziom długu publicznego w stosunku do PKB może wskazywać na potencjalne problemy z jego obsługą i konieczność podejmowania działań naprawczych.

### Wnioski

Art. 38a ustawy o finansach publicznych wprowadza mechanizm transparentności i odpowiedzialności w zarządzaniu finansami publicznymi. Obowiązek ogłoszenia kluczowych wskaźników finansowych pozwala na bieżąco monitorować stan finansów publicznych i podejmować odpowiednie działania w celu zapewnienia ich stabilności. Dzięki temu obywatele, inwestorzy oraz instytucje międzynarodowe mają dostęp do rzetelnych informacji na temat sytuacji finansowej państwa, co jest fundamentem zaufania do polityki fiskalnej rządu.

o finansach publicznych

Art. 19 ustawy o fundacji rodzinnej wprowadza kluczowe zasady dotyczące wyceny mienia wniesionego do fundacji rodzinnej. Przepis ten ma istotne znaczenie dla prawidłowego ustalenia wartości majątku fundacji, co jest niezbędne zarówno dla celów podatkowych, jak i dla zarządzania fundacją.

#### 1. Wartość rynkowa mienia

Przepis stanowi, że wartość mienia wniesionego do fundacji rodzinnej, w innej postaci niż środki pieniężne, ustalana jest na podstawie wartości rynkowej składników tego mienia na dzień wniesienia. Oznacza to, że przy wycenie mienia należy brać pod uwagę jego aktualną wartość rynkową, a nie wartość historyczną czy księgową. Jest to istotne, ponieważ wartość rynkowa może ulegać znacznym wahaniom w czasie, co może wpływać na wartość majątku fundacji.

#### 2. Zasady wyceny zgodne z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych

Wycena mienia powinna być dokonana zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT). Oznacza to, że przy wycenie należy stosować przepisy tej ustawy, które określają, jak należy ustalać wartość rynkową składników majątku. Przepisy te mogą obejmować różne metody wyceny, takie jak porównawcza, dochodowa czy kosztowa, w zależności od rodzaju mienia.

#### 3. Przeliczenie waluty obcej na złote

W przypadku mienia wniesionego do fundacji rodzinnej w postaci waluty obcej, przepis nakazuje przeliczenie wartości tej waluty na złote. Przeliczenie to powinno być dokonane według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski (NBP) z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wniesienia mienia. Jest to istotne, ponieważ kursy walut mogą się zmieniać, a przepis ten zapewnia jednolitą i obiektywną metodę przeliczenia wartości walut obcych na złote.

#### 4. Znaczenie dla praktyki

Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ precyzyjnie określa, jak należy ustalać wartość mienia wniesionego do fundacji rodzinnej. Jest to kluczowe zarówno dla celów podatkowych, jak i dla zarządzania fundacją. Prawidłowa wycena mienia wpływa na wysokość podatków, jakie fundacja może być zobowiązana zapłacić, a także na wartość majątku, którym fundacja dysponuje.

#### 5. Wnioski

Art. 19 ustawy o fundacji rodzinnej wprowadza jasne i precyzyjne zasady dotyczące wyceny mienia wniesionego do fundacji. Przepis ten zapewnia, że wycena mienia będzie dokonywana w sposób obiektywny i zgodny z obowiązującymi przepisami podatkowymi, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania fundacji rodzinnej.

o fundacji rodzinnej

Art. 113s ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów reguluje procedurę egzekucji kar pieniężnych oraz okresowych kar pieniężnych nałożonych przez organy wnioskujące z innych państw. Przepis ten wprowadza szczegółowe wymagania dotyczące weryfikacji i realizacji wniosków o egzekucję tych kar przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK).

#### 1. Weryfikacja wniosku

Prezes UOKiK, po otrzymaniu wniosku o egzekucję kary, ma obowiązek niezwłocznie sprawdzić, czy do wniosku dołączono:
- jednolity instrument,
- kopię decyzji o nałożeniu kary.

Jednolity instrument musi zawierać:
- nazwę, adres oraz inne dane kontaktowe Prezesa UOKiK,
- informacje o terminie egzekucji kary oraz terminach przedawnienia,
- szczegóły dotyczące decyzji o nałożeniu kary,
- informacje o staraniach organu wnioskującego w celu wyegzekwowania kary na własnym terytorium lub brak miejsca zamieszkania/siedziby podmiotu na terytorium państwa organu wnioskującego.

#### 2. Język wniosku

Wniosek musi być sporządzony w języku polskim lub innym języku uzgodnionym przez Prezesa UOKiK i organ wnioskujący. Jest to istotne dla zapewnienia zrozumiałości i prawidłowości procedury egzekucyjnej.

#### 3. Jednolity instrument jako tytuł wykonawczy

Jednolity instrument stanowi wyłączną podstawę stosowania środków egzekucyjnych i nie podlega zatwierdzeniu, uzupełnieniu ani zastąpieniu. Jest on traktowany jako tytuł wykonawczy w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

#### 4. Dodatkowe informacje i zwrot wniosku

Prezes UOKiK może zwrócić się do organu wnioskującego o dodatkowe informacje niezbędne do realizacji wniosku. W przypadku niespełnienia wymogów formalnych, Prezes UOKiK ma prawo zwrócić wniosek po uprzednim poinformowaniu organu wnioskującego.

#### 5. Przekazanie wniosku do organu egzekucyjnego

Jeżeli wniosek spełnia wszystkie wymogi, Prezes UOKiK przekazuje go do organu egzekucyjnego wraz z informacją o przeliczonej na złote kwocie kary oraz numerem rachunku bankowego UOKiK. Do wniosku dołączana jest również informacja o organie właściwym do rozpatrzenia zarzutów do jednolitego instrumentu.

#### 6. Przeliczenie kwoty kary

Prezes UOKiK przelicza kwotę kary na złote według kursu średniego danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień nałożenia kary. Organ egzekucyjny ściąga karę w przeliczonej kwocie i przekazuje ją na rachunek bankowy UOKiK.

#### 7. Informowanie o zmianach

Prezes UOKiK informuje organ egzekucyjny o wszelkich zdarzeniach mających wpływ na egzekucję kary, takich jak zmiany wysokości należności, odroczenie płatności, rozłożenie na raty, czy istnienie sporu co do należności.

#### 8. Koszty egzekucji

Prezes UOKiK może potrącić koszty realizacji wniosku ze środków przekazanych przez organ egzekucyjny. W przypadku powstania kosztów egzekucyjnych, Prezes UOKiK występuje do organu wnioskującego o ich pokrycie, przeliczając kwotę kosztów na walutę państwa organu wnioskującego według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski.

### Podsumowanie

Art. 113s ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza szczegółową procedurę weryfikacji i realizacji wniosków o egzekucję kar pieniężnych nałożonych przez organy z innych państw. Przepis ten ma na celu zapewnienie skuteczności egzekucji oraz ochronę interesów zarówno organów wnioskujących, jak i podmiotów, na które nałożono kary.

o ochronie konkurencji i konsumentów

Przepis usuwa wątpliwość, po jakim kursie liczyć progi i kwoty wyrażone w walutach obcych. Kurs jest z góry ustalony i niezmienny w obrębie danego roku, więc wynik przeliczenia da się sprawdzić samodzielnie, zanim dojdzie do zgłoszenia lub do nałożenia kary.

### Najważniejsze punkty
- Stosuje się średni kurs walut obcych ogłoszony przez Narodowy Bank Polski.
- Miarodajny jest kurs z ostatniego dnia roku kalendarzowego poprzedzającego rok właściwy dla danej czynności.
- Dla progów koncentracyjnych rokiem odniesienia jest rok zgłoszenia zamiaru koncentracji.
- Dla kar rokiem odniesienia jest rok nałożenia kary, a nie rok naruszenia.
- Reguła działa w obie strony: przy przeliczaniu euro i innych walut obcych na złote oraz złotego na euro.

### W praktyce
Wahania kursu w trakcie roku nie mają znaczenia dla obliczeń, bo punkt odniesienia został zamrożony na koniec roku poprzedniego. Dzięki temu przedsiębiorca planujący koncentrację może z wyprzedzeniem policzyć, czy jego obroty przekraczają progi, i nie ryzykuje, że wynik zmieni się w trakcie procedury.

Art. 119zw Ordynacji Podatkowej wprowadza mechanizm przedłużenia blokady rachunku bankowego podmiotu kwalifikowanego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS). Przepis ten ma na celu zabezpieczenie interesów Skarbu Państwa w sytuacjach, gdy istnieje uzasadniona obawa, że podmiot kwalifikowany nie wykona swoich zobowiązań podatkowych.

#### 1. Przesłanki przedłużenia blokady rachunku

Szef KAS może przedłużyć blokadę rachunku na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 miesiące, jeżeli:
- Istnieje uzasadniona obawa, że podmiot kwalifikowany nie wykona istniejącego lub mającego powstać zobowiązania podatkowego.
- Zobowiązania te przekraczają równowartość 10 000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok, w którym wydano postanowienie.

#### 2. Elementy postanowienia

Postanowienie o przedłużeniu blokady rachunku musi zawierać:
- Zakres blokady rachunku.
- Oznaczenie terminu przedłużenia blokady.
- Uzasadnienie przedłużenia blokady.
- Pouczenie o treści art. 119zx, art. 119zy § 1, art. 119zz § 1, art. 119zza § 1 i art. 119zzb.

#### 3. Procedura przekazania postanowienia

Po wydaniu postanowienia, Szef KAS przekazuje:
- Bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej żądanie przedłużenia terminu blokady rachunku.
- Właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego oraz prokuratorowi zawiadomienie o przedłużeniu terminu blokady rachunku.

Żądanie przedłużenia blokady jest skuteczne, jeżeli zostanie przekazane do banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej w okresie obowiązywania pierwotnej blokady.

#### 4. Doręczenie postanowienia podmiotowi kwalifikowanemu

Szef KAS, niezwłocznie po otrzymaniu informacji o przedłużeniu blokady, doręcza podmiotowi kwalifikowanemu:
- Postanowienie o przedłużeniu blokady.
- Informację o dacie i godzinie przekazania żądania przedłużenia blokady do banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej.

#### 5. Zmiana zakresu blokady lub jej uchylenie

W okresie blokady rachunku, Szef KAS może:
- Zmienić zakres blokady rachunku.
- Uchylać blokadę rachunku, jeżeli stwierdzi, że ustała przesłanka blokady.

#### 6. Odpowiednie stosowanie przepisów

Do postanowień o zmianie zakresu blokady lub jej uchyleniu stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pierwotnego postanowienia o blokadzie rachunku.

### Wnioski

Art. 119zw Ordynacji Podatkowej jest narzędziem mającym na celu zabezpieczenie interesów fiskalnych państwa poprzez możliwość przedłużenia blokady rachunku bankowego podmiotu kwalifikowanego. Przepis ten wprowadza szczegółowe procedury i wymogi formalne, które mają zapewnić transparentność i prawidłowość działań administracji skarbowej. Przedłużenie blokady rachunku jest jednak ograniczone czasowo do maksymalnie 3 miesięcy, co ma na celu zapobieżenie nadmiernemu ograniczeniu działalności gospodarczej podmiotów kwalifikowanych.

Ordynacja podatkowa

Art. 20s Ordynacji podatkowej wprowadza instytucję umowy o współdziałanie między Szefem Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) a podatnikiem. Jest to narzędzie mające na celu zwiększenie przejrzystości i zaufania w relacjach między organami podatkowymi a podatnikami, szczególnie dużymi przedsiębiorstwami.

#### 1. Cel umowy o współdziałanie

Umowa o współdziałanie ma na celu zapewnienie przestrzegania przepisów prawa podatkowego przez podatnika w warunkach przejrzystości i wzajemnego zaufania. Jest to szczególnie istotne w kontekście dużych przedsiębiorstw, które ze względu na skalę działalności mogą być bardziej narażone na ryzyko nieprawidłowości podatkowych. Umowa ta ma również na celu zrozumienie specyfiki działalności podatnika przez organy podatkowe, co może prowadzić do bardziej efektywnego i mniej konfliktowego zarządzania zobowiązaniami podatkowymi.

#### 2. Warunki zawarcia umowy

Aby podatnik mógł złożyć wniosek o zawarcie umowy o współdziałanie, musi spełnić określone kryteria:
- Wartość przychodu wykazana w zeznaniu podatkowym za poprzedni rok podatkowy musi przekroczyć równowartość 50 000 000 euro.
- Przeliczenie tej kwoty na złote odbywa się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia wniosku.

#### 3. Audyt wstępny

Umowa o współdziałanie może być zawarta jedynie z podatnikiem, który otrzymał pozytywną opinię z audytu wstępnego. Audyt ten ma na celu ocenę, czy podatnik spełnia wymagania niezbędne do zawarcia umowy, w tym w zakresie rzetelności i przejrzystości prowadzonej działalności gospodarczej.

#### 4. Odmowa zawarcia umowy

W przypadku odmowy zawarcia umowy o współdziałanie, Szef KAS jest zobowiązany do wskazania przyczyn takiej odmowy wraz z uzasadnieniem. Jest to istotne z punktu widzenia transparentności działania organów podatkowych oraz zapewnienia podatnikowi możliwości zrozumienia powodów odmowy i ewentualnego podjęcia działań naprawczych.

#### 5. Znaczenie praktyczne

Umowa o współdziałanie może przynieść korzyści zarówno podatnikom, jak i organom podatkowym. Dla podatników oznacza to większą pewność prawną i możliwość unikania sporów podatkowych. Dla organów podatkowych jest to narzędzie do lepszego monitorowania i zarządzania ryzykiem podatkowym w dużych przedsiębiorstwach.

#### 6. Podsumowanie

Art. 20s Ordynacji podatkowej wprowadza nowoczesne narzędzie współpracy między podatnikami a organami podatkowymi, które może przyczynić się do zwiększenia przejrzystości i zaufania w relacjach podatkowych. Warunki zawarcia umowy, w tym konieczność przeprowadzenia audytu wstępnego, mają na celu zapewnienie, że umowy te będą zawierane jedynie z rzetelnymi podatnikami, co z kolei może przyczynić się do poprawy jakości zarządzania podatkami w Polsce.

Przepis wskazuje, jak ustalić wartość transakcji płatniczych zawartych w walutach innych niż euro, gdy jest ona potrzebna do obliczenia określonej kwoty. Każdą taką wartość należy przeliczyć według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski. Stosuje się kurs obowiązujący w ostatnim dniu danego roku obrotowego. Oznacza to, że dla tych rozliczeń punktem odniesienia jest kurs z końca roku, a nie kurs z dnia wykonania konkretnej transakcji.

w sprawie metody obliczania kwoty, o której mowa w art. 132m ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o usługach płatniczych #przypis#2#przypis#

Jeżeli trzeba ustalić kwotę wskazaną w § 2, transakcje płatnicze przeprowadzone w walucie innej niż euro należy przeliczyć na podstawie średnich kursów ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski. Nie stosuje się kursu z dnia każdej transakcji. Miarodajny jest kurs obowiązujący w ostatnim dniu ostatniego roku obrotowego. Oznacza to, że punktem odniesienia jest jeden konkretny moment, a nie data wykonania poszczególnych transakcji.

w sprawie metody obliczania kwoty, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy o usługach płatniczych #przypis#2#przypis#

Jeżeli trzeba ustalić kwotę wskazaną w § 2, wszystkie transakcje płatnicze wykonane w walucie innej niż euro należy przeliczyć na potrzeby tego obliczenia. Stosuje się do tego średnie kursy walut ogłaszane przez Narodowy Bank Polski. Decydujące są kursy obowiązujące w ostatnim dniu roku obrotowego, a nie kurs z dnia wykonania poszczególnej transakcji.

w sprawie metody obliczania kwoty, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy o usługach płatniczych#sup#2)#sup#

Jeżeli zobowiązanie uwzględniane przy ustalaniu wskazanych wartości jest wyrażone w walucie obcej, trzeba przeliczyć je na walutę polską. Stosuje się do tego średni kurs danej waluty ogłaszany przez Narodowy Bank Polski. Decydujący jest kurs obowiązujący w ostatnim dniu roboczym okresu sprawozdawczego. Oznacza to, że wszystkie takie zobowiązania ustala się według kursu z tego samego, określonego momentu.

w sprawie szczegółowego sposobu ustalania wartości zobowiązań zaliczanych do państwowego długu publicznego, długu Skarbu Państwa, wartości zobowiązań z tytułu poręczeń i gwarancji

Przepis określa, w jaki sposób ustala się kwotę należną za usługę pilotową. Jej wysokość należy wyrazić w euro, nawet jeżeli płatność ma zostać dokonana w innej walucie. Następnie kwotę przelicza się na walutę płatności według średniego kursu z Tabeli Kursów Narodowego Banku Polskiego. Decydujący jest kurs obowiązujący w dniu zakończenia usługi pilotowej, a nie dowolnie wybrany dzień.

Kurs średni

Kurs średni w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

o finansach publicznych1 przepis

o fundacji rodzinnej1 przepis

o ochronie konkurencji i konsumentów2 przepisy

Ordynacja podatkowa2 przepisy

w sprawie metody obliczania kwoty, o której mowa w art. 132m ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o usługach płatniczych #przypis#2#przypis#1 przepis

w sprawie metody obliczania kwoty, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy o usługach płatniczych #przypis#2#przypis#1 przepis

w sprawie metody obliczania kwoty, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy o usługach płatniczych#sup#2)#sup#1 przepis

w sprawie szczegółowego sposobu ustalania wartości zobowiązań zaliczanych do państwowego długu publicznego, długu Skarbu Państwa, wartości zobowiązań z tytułu poręczeń i gwarancji1 przepis

w sprawie taryfy maksymalnych wysokości opłat za usługi pilotowe świadczone w pilotażu obowiązkowym oraz trybu ich pobierania1 przepis