Kredytobiorca

Hasło „kredytobiorca” w ustawie „o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne” ma znaczenie szersze niż potoczne określenie osoby, która zawarła umowę kredytu. Obejmuje ono podmiot korzystający z finansowania, pod warunkiem że ma status rezydenta, a także, zależnie od rodzaju finansowania, pożyczkobiorcę będącego rezydentem.

Kluczowe są więc dwa elementy tego pojęcia:

• istnienie stosunku finansowania w formie kredytu albo pożyczki,
• posiadanie przez kredytobiorcę lub pożyczkobiorcę statusu rezydenta.

Sformułowanie „odpowiednio” oznacza, że termin należy stosować z uwzględnieniem rodzaju czynności lub instrumentu, którego dotyczy dany przepis. Jeżeli regulacja odnosi się do kredytu, chodzi o kredytobiorcę, natomiast w przypadku pożyczki zakres pojęcia obejmuje pożyczkobiorcę. Nie jest to zatem definicja ograniczona wyłącznie do jednej formy finansowania.

Definicja służy uporządkowaniu terminologii używanej w ustawie i wskazaniu, jakie podmioty mogą być obejmowane jej rozwiązaniami dotyczącymi poręczeń i gwarancji. W praktyce pozwala ustalić, czy dany uczestnik finansowania mieści się w zakresie podmiotowym przepisów. Sam fakt korzystania z kredytu lub pożyczki nie wystarcza, jeżeli dany podmiot nie spełnia także warunku rezydencji. Status rezydenta jest więc elementem ograniczającym zakres tego hasła.

Pojęcie ma również znaczenie w innych regulacjach. W prawie bankowym kredytobiorca jest stroną relacji z bankiem, której dotyczą między innymi postanowienia o treści umowy kredytu, obowiązkach stron, zmianie warunków finansowania i wypowiedzeniu umowy. W przepisach dotyczących odwróconego kredytu hipotecznego termin może odnosić się do osoby, po której śmierci prowadzone są określone czynności związane z rozliczeniem tego kredytu. Występuje także w regulacjach dotyczących pomocy państwa przy spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych oraz zasad działania podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów. Zakres znaczeniowy hasła może zależeć od definicji przyjętej w konkretnej ustawie.