Konwencja

„Konwencja” w rozumieniu ustawy „Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego” oznacza konkretny instrument prawa międzynarodowego, a nie dowolną umowę międzynarodową. Chodzi o konwencję dotyczącą znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w sposób umożliwiający ich wykrywanie. Została ona podpisana w Montrealu, a jej przedmiotem są rozwiązania służące identyfikowaniu materiałów wybuchowych, które ze względu na swoje właściwości mogą być trudne do rozpoznania bez zastosowania odpowiednich oznaczeń.

Zakres pojęcia obejmuje zatem trzy podstawowe elementy: określony dokument międzynarodowy, plastyczne materiały wybuchowe jako przedmiot regulacji oraz znakowanie ukierunkowane na wykrywanie tych materiałów. Definicja ustawowa pozwala jednoznacznie ustalić, do jakiego aktu odnosi się ustawa, gdy posługuje się słowem „Konwencja”. Nie chodzi więc o ogólne określenie porozumień międzynarodowych ani o każdą konwencję dotyczącą bezpieczeństwa, transportu czy obrotu materiałami niebezpiecznymi.

Praktyczne znaczenie tego hasła polega na tym, że ułatwia odczytanie przepisów ustawy i właściwe powiązanie ich z międzynarodowymi zasadami dotyczącymi oznaczania plastycznych materiałów wybuchowych. Wszędzie tam, gdzie ustawa odwołuje się do „Konwencji”, należy rozumieć to odwołanie jako wskazanie właśnie tego, ściśle określonego dokumentu. Dzięki temu nie ma wątpliwości, jaki zakres przedmiotowy ma użyte w ustawie pojęcie i jaki rodzaj materiałów obejmuje.

Samo słowo „konwencja” występuje również w innych aktach prawnych, między innymi w przepisach dotyczących europejskich zgłoszeń patentowych, europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej, praw dziecka oraz dawnych umów handlowych. W tych regulacjach jego znaczenie wynika jednak z danego kontekstu i może odnosić się do innego porozumienia lub dokumentu. W ustawie o materiałach wybuchowych definicja wskazuje konkretnie konwencję poświęconą wykrywaniu plastycznych materiałów wybuchowych.