Kodeks dobrych praktyk

Kodeks dobrych praktyk to uporządkowany zbiór reguł określających, jak przedsiębiorcy powinni postępować w związku z określonymi praktykami rynkowymi. Pojęcie to jest zdefiniowane w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym i odnosi się do zasad, których przestrzegania przedsiębiorcy dobrowolnie się podjęli.

Istotą kodeksu jest zobowiązanie przedsiębiorców do stosowania przyjętych reguł. Nie chodzi więc o dowolny opis pożądanych zachowań ani o sam dokument zawierający ogólne wskazówki. Znaczenie ma to, że przedsiębiorcy przyjmują określone zasady jako wiążące dla siebie w odniesieniu do jednej praktyki rynkowej albo do większej ich liczby. Kodeks może obejmować między innymi normy etyczne i normy zawodowe, a także inne reguły postępowania związane z działalnością rynkową.

W praktyce taki zbiór zasad porządkuje sposób działania przedsiębiorców i wskazuje standard, do którego zobowiązali się stosować. Może dotyczyć tylko wybranego obszaru aktywności albo szerszego zakresu praktyk rynkowych. Ważne jest jednak, aby dało się wskazać zarówno treść przyjętych reguł, jak i przedsiębiorców, którzy zadeklarowali ich przestrzeganie.

W ustawie pojęcie kodeksu dobrych praktyk służy opisaniu dodatkowego poziomu zasad regulujących zachowanie przedsiębiorców na rynku. Pozwala odróżnić powszechne reguły postępowania od zasad przyjętych przez określoną grupę przedsiębiorców lub poszczególnych przedsiębiorców w związku z konkretnymi praktykami. Dzięki temu kodeks może mieć praktyczne znaczenie przy ocenie, jakie zachowanie przedsiębiorca uznaje za właściwe i do czego zobowiązał się wobec uczestników rynku. Aby dany zbiór zasad mieścił się w tym pojęciu, powinien zatem zawierać reguły postępowania, odnosić się do praktyk rynkowych oraz być objęty zobowiązaniem przedsiębiorców do ich przestrzegania.