Przepis określa sposób monitorowania realizacji ustawy oraz możliwość uzupełniania ustawowego systemu wsparcia na poziomie lokalnym. Za monitoring odpowiada wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kobiety w ciąży oraz dziecka uprawnionego do wsparcia. Oznacza to, że właściwość wojewody jest powiązana z miejscem zamieszkania osób, których dotyczy wsparcie.

Wojewoda ma także obowiązek przedstawiania Radzie Ministrów informacji z realizacji ustawy. Informacja jest składana corocznie, do 30 kwietnia, i obejmuje rok poprzedni. Przepis wyznacza więc zarówno adresata informacji, jak i termin jej przekazania oraz okres, którego ma dotyczyć.

Drugi element regulacji dotyczy kompetencji organów samorządu terytorialnego. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa mogą, uwzględniając lokalne potrzeby w zakresie wspierania kobiet w ciąży, rodzin oraz dzieci, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2-4, ustanowić w drodze uchwały dodatkowe uprawnienia. Mogą one zostać przyznane osobom zamieszkałym na terenie działania danego organu i muszą być skierowane do kobiet, rodzin i dzieci wskazanych w przepisie. Uprawnienia te mają charakter uzupełniający, ponieważ mogą być inne niż te określone w ustawie.

W praktyce przepis łączy nadzór na poziomie województwa z możliwością kształtowania dodatkowych form wsparcia przez samorząd lokalny. Ustanowienie takich uprawnień nie jest obowiązkowe, zależy od oceny lokalnych potrzeb i wymaga podjęcia uchwały przez właściwy organ.

o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin "Za życiem"

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2016/1860/text/U/D20161860Lj.pdf

Przepis określa podstawowe formy wsparcia kobiet w ciąży, rodzin oraz dzieci, a także wskazuje szczególne warunki korzystania z części tego wsparcia. Obejmuje ono zarówno dostęp do informacji i poradnictwa, jak i świadczenia związane z opieką zdrowotną.

W odniesieniu do kobiet w ciąży przewidziano:
- informacje o rozwiązaniach wspierających rodziny i kobiety w ciąży,
- dostęp do diagnostyki prenatalnej,
- odpowiednie świadczenia opieki zdrowotnej w okresie ciąży, porodu i połogu.

Szczególną uwagę przepis nakazuje poświęcić kobietom w ciąży powikłanej oraz sytuacjom niepowodzeń położniczych. Świadczenia opieki zdrowotnej w tym zakresie są realizowane na zasadach określonych w przepisach odrębnych.

Wsparcie obejmuje także poradnictwo dotyczące rozwiązań wspierających rodzinę oraz jednorazowe świadczenie z tytułu urodzenia dziecka, u którego stwierdzono ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, jeżeli powstały one w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu. Przewidziano również odpowiednie świadczenia opieki zdrowotnej dla dziecka, usługi koordynacyjno-opiekuńczo-rehabilitacyjne, możliwość przeprowadzenia porodu w szpitalu III poziomu referencyjnego oraz inne świadczenia, w tym dotyczące wspierania rodziny i pieczy zastępczej.

Warunkiem zastosowania części tych rozwiązań jest stwierdzenie wskazanego upośledzenia lub choroby w zaświadczeniu. Zaświadczenie wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego posiadający specjalizację II stopnia albo tytuł specjalisty w jednej z dziedzin wymienionych w przepisie. Wsparcie dotyczące dziecka i pozostałych wskazanych form jest także realizowane na zasadach określonych w przepisach odrębnych.

Przepis określa zakres uprawnień przysługujących kobiecie w ciąży oraz dziecku w ramach uprawnień, o których mowa w art. 1 pkt 1. Wskazuje świadczenia i formy wsparcia związane zarówno z rozpoznawaniem sytuacji zdrowotnej, jak i z leczeniem, rehabilitacją oraz zapewnieniem opieki.

W szczególności uprawnienia obejmują:

- diagnostykę prenatalną;
- świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i leczenia szpitalnego, w tym zabiegi wewnątrzmaciczne;
- wsparcie psychologiczne;
- rehabilitację leczniczą;
- zaopatrzenie w wyroby medyczne;
- opiekę paliatywną i hospicyjną;
- poradnictwo laktacyjne.

Poradnictwo laktacyjne zostało wskazane ze szczególnym uwzględnieniem matek dzieci urodzonych przed ukończeniem 37 tygodnia ciąży albo z masą urodzeniową poniżej 2500 g. Przepis wyraźnie wyróżnia więc sytuacje związane z wcześniactwem lub niską masą urodzeniową dziecka.

Sformułowanie „w szczególności” oznacza, że wymienione rodzaje świadczeń przedstawiają najważniejsze elementy uprawnień, ale przepis nie ogranicza ich opisu wyłącznie do jednej formy pomocy. Zakres obejmuje działania medyczne, psychologiczne i rehabilitacyjne, a także dostęp do wyrobów medycznych oraz opieki paliatywnej i hospicyjnej. W praktyce art. 6 porządkuje podstawowe obszary wsparcia, wskazując, że pomoc może dotyczyć różnych etapów i potrzeb związanych ze zdrowiem kobiety w ciąży oraz dziecka.

w sprawie domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2024/169/text/O/D20240169.pdf

w sprawie formy opieki medycznej nad kobietą w ciąży, uprawniającej do dodatku z tytułu urodzenia dziecka oraz wzoru zaświadczenia potwierdzającego pozostawanie pod tą opieką

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2010/1234/text/O/D20101234.pdf

w sprawie szczególnej ochrony niektórych kategorii osób w związku z ekspozycją medyczną w badaniach diagnostycznych, zabiegach i leczeniu

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2023/576/text/O/D20230576.pdf

Kobiety

Kobiety w przepisach

o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin "Za życiem"3 przepisy

w sprawie domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży1 przepis

w sprawie formy opieki medycznej nad kobietą w ciąży, uprawniającej do dodatku z tytułu urodzenia dziecka oraz wzoru zaświadczenia potwierdzającego pozostawanie pod tą opieką1 przepis

w sprawie szczególnej ochrony niektórych kategorii osób w związku z ekspozycją medyczną w badaniach diagnostycznych, zabiegach i leczeniu6 przepisów