Art. 13. Monitoring realizacji ustawy i lokalne uprawnienia

1. Monitoring realizacji ustawy sprawuje wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kobiety w ciąży oraz dziecka uprawnionego do wsparcia.

2. Wojewoda obowiązany jest do przedstawienia Radzie Ministrów corocznie do dnia 30 kwietnia informacji z realizacji ustawy za rok poprzedni.

3. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa, biorąc pod uwagę lokalne potrzeby w zakresie wspierania kobiet w ciąży, rodzin oraz dzieci, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2–4, mogą w drodze uchwały ustanowić dla osób zamieszkałych na terenie jej działania uprawnienia na rzecz kobiet, rodzin i dzieci, inne niż określone w niniejszej ustawie. Art. 14–20. (pominięte)

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa sposób monitorowania realizacji ustawy oraz możliwość uzupełniania ustawowego systemu wsparcia na poziomie lokalnym. Za monitoring odpowiada wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kobiety w ciąży oraz dziecka uprawnionego do wsparcia. Oznacza to, że właściwość wojewody jest powiązana z miejscem zamieszkania osób, których dotyczy wsparcie.

Wojewoda ma także obowiązek przedstawiania Radzie Ministrów informacji z realizacji ustawy. Informacja jest składana corocznie, do 30 kwietnia, i obejmuje rok poprzedni. Przepis wyznacza więc zarówno adresata informacji, jak i termin jej przekazania oraz okres, którego ma dotyczyć.

Drugi element regulacji dotyczy kompetencji organów samorządu terytorialnego. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa mogą, uwzględniając lokalne potrzeby w zakresie wspierania kobiet w ciąży, rodzin oraz dzieci, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2-4, ustanowić w drodze uchwały dodatkowe uprawnienia. Mogą one zostać przyznane osobom zamieszkałym na terenie działania danego organu i muszą być skierowane do kobiet, rodzin i dzieci wskazanych w przepisie. Uprawnienia te mają charakter uzupełniający, ponieważ mogą być inne niż te określone w ustawie.

W praktyce przepis łączy nadzór na poziomie województwa z możliwością kształtowania dodatkowych form wsparcia przez samorząd lokalny. Ustanowienie takich uprawnień nie jest obowiązkowe, zależy od oceny lokalnych potrzeb i wymaga podjęcia uchwały przez właściwy organ.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1860.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dzieci

kobiety

Art. 12.Art. 21.