Przepis zawiera definicje pojęć używanych w ustawie oraz określa zasady ustalania roku podatkowego przedsiębiorcy okrętowego. Jego znaczenie polega na precyzyjnym wyznaczeniu zakresu działalności objętej regulacją i warunków, które decydują o zakwalifikowaniu określonych prac jako budowy albo przebudowy statku.

**Budowa statku** oznacza budowę nowego, kompletnego i zdolnego do żeglugi statku. **Przebudowa statku** musi zostać w całości przeprowadzona przez przedsiębiorcę okrętowego, a w określonych przypadkach przez spółkę cywilną albo spółkę jawną niebędącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Za przebudowę uznaje się prace o wartości co najmniej równowartości 5 000 000 euro albo prace polegające na zmianie przeznaczenia statku lub źródła napędu. Kwota w euro jest przeliczana na złote według średniego kursu euro obowiązującego w dniu wydania certyfikatu stwierdzającego przebudowę.

Przedsiębiorcą okrętowym może być osoba fizyczna, osoba prawna, określona spółka, wspólnik wskazanych spółek osobowych lub przedsiębiorca zagraniczny, jeżeli prowadzi w Polsce działalność polegającą na budowie albo przebudowie statków. Statek to jednostka pływająca używana do żeglugi morskiej lub śródlądowej, o długości kadłuba powyżej 5 metrów, podlegająca nadzorowi technicznemu uznanej organizacji, a także morska platforma wiertnicza lub produkcyjna. Przepis definiuje również okres opodatkowania, przedsiębiorstwo w spadku, zarząd sukcesyjny i zmarłego przedsiębiorcę. Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że przedsiębiorca będący podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych przyjął dla tego podatku inny rok podatkowy.

o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2016/1206/text/U/D20161206Lj.pdf

Przepis określa obowiązki związane ze zmianą właściciela zarejestrowanej jednostki pływającej oraz z aktualizacją danych ujawnionych w rejestrze. W razie przeniesienia własności dotychczasowy właściciel ma obowiązek przekazać nowemu właścicielowi dokument rejestracyjny. Przekazanie tego dokumentu wiąże się ze zmianą właściciela jednostki, ale nie zastępuje obowiązku zawiadomienia organu rejestrującego.

Właściciel zarejestrowanej jednostki musi zawiadomić organ rejestrujący w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia zaistnienia danego faktu. Obowiązek ten obejmuje dwa zasadnicze przypadki:

- zbycie lub nabycie jednostki,
- zmianę stanu faktycznego, która wymaga zmiany danych zamieszczonych w rejestrze, w szczególności zmianę uzasadniającą wykreślenie jednostki z rejestru.

Jeżeli zawiadomienie dotyczy zmiany danych w rejestrze, właściciel dołącza dokumentację potwierdzającą zaistniałą zmianę. Gdy zmiana obejmuje dane zawarte w dokumencie rejestracyjnym, konieczne jest również złożenie wniosku o zmianę danych w rejestrze i wydanie nowego dokumentu rejestracyjnego. Do takiego wniosku należy dołączyć dotychczasowy dokument rejestracyjny.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na powiązaniu trzech czynności: przekazania dokumentu przy zmianie własności, terminowego zawiadomienia organu rejestrującego oraz przedstawienia dokumentów potwierdzających zmianę. Dzięki temu dane jednostki i jej właściciela w rejestrze mogą odpowiadać aktualnemu stanowi faktycznemu, a dokument rejestracyjny może zostać odpowiednio zmieniony.

o rejestracji jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/1137/text/U/D20181137Lj.pdf

Przepis określa zasady wykreślenia jednostki pływającej z rejestru oraz skutki takiego wykreślenia. Przewiduje dwa tryby:

- **na wniosek właściciela**, do którego należy dołączyć dokument rejestracyjny,
- **z urzędu**, w drodze decyzji organu, który wydał dokument rejestracyjny.

Wykreślenie z urzędu jest możliwe w trzech przypadkach. Dotyczy jednostki, która uległa całkowitemu zniszczeniu albo trwale utraciła cechy jednostki pływającej, przestała spełniać wymagania umożliwiające rejestrację albo gdy wykreślenie uzasadniają względy bezpieczeństwa, obronności lub innego ważnego interesu publicznego. W tym trybie wykreślenie następuje na podstawie decyzji organu, a nie samego wniosku właściciela.

Jeżeli jednostka została wykreślona z urzędu, właściciel ma obowiązek zwrócić dokument rejestracyjny organowi rejestrującemu. Termin wynosi 14 dni i jest liczony od dnia doręczenia decyzji o wykreśleniu z rejestru. Przepis wiąże więc z decyzją także konkretny obowiązek dotyczący dokumentu.

Skutkiem wykreślenia jest utrata przez jednostkę polskiej przynależności z chwilą wykreślenia. Zasada ta nie ma zastosowania, jeżeli jednostka posiada polską przynależność na podstawie przepisów Kodeksu morskiego albo ustawy o żegludze śródlądowej. W praktyce przepis rozdziela czynności właściciela i organu oraz wskazuje, jakie przesłanki i następstwa wiążą się z usunięciem jednostki z rejestru.

Przepis określa sposób prowadzenia rejestru jednostek pływających oraz zakres informacji, które mają być w nim gromadzone. Rejestr działa w systemie teleinformatycznym, a jego zawartość obejmuje dane wskazane we wniosku o rejestrację, z wyłączeniem informacji określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d-f.

W rejestrze odnotowuje się również informacje o dokumentach rejestracyjnych, w tym organ rejestrujący, numer rejestracyjny, datę rejestracji, serię i numer dokumentu, datę jego wydania i odbioru oraz cyfrowe odwzorowanie dokumentu. Gromadzone są także dane dotyczące charakteru rejestracji, czyli uznania jednostki za śródlądową albo morską, a także jej przeznaczenia, rekreacyjnego, komercyjnego lub związanego z połowem ryb. Rejestr obejmuje ponadto podstawę i datę wykreślenia jednostki, informacje o pozwoleniach radiowych, nadajnikach sygnału niebezpieczeństwa, kradzieży lub odnalezieniu jednostki albo jej silnika oraz inne dane istotne dla nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi.

Za wprowadzanie informacji odpowiadają różne podmioty, zależnie od rodzaju danych. Są to organ rejestrujący, Urząd Komunikacji Elektronicznej, Urząd Lotnictwa Cywilnego oraz właściwa jednostka organizacyjna Policji. Właściciel lub armator może dodatkowo, przy użyciu unikalnego kodu, wprowadzać informacje pomocne w prowadzeniu działań ratowniczych. Dane te są dostępne służbom ratowniczym wraz z datą ich wprowadzenia.

Szczegółowy sposób prowadzenia rejestru, aktualizacji danych i zasady ich przekazywania określi rozporządzenie, z uwzględnieniem poufności, integralności, dostępności i bezpieczeństwa informacji.

Przepis określa zasady jawności rejestru jednostek pływających oraz sposób udostępniania informacji z tego rejestru. Jawność oznacza, że osoby zainteresowane mogą zwrócić się do organu rejestrującego o poświadczone wyciągi i odpisy. Wyciąg powinien zawierać numer rejestracyjny jednostki pływającej oraz dane wskazane w art. 14 ust. 2 pkt 1, 3 i 4.

Szczególne rozwiązanie dotyczy wniosków składanych elektronicznie. Jeżeli żądanie wydania poświadczonego wyciągu lub odpisu zostanie złożone w tej postaci, dokument jest wydawany elektronicznie i musi być opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną organu rejestrującego. Zapewnia to elektroniczną formę dokumentu oraz potwierdzenie jego pochodzenia od właściwego organu.

Niezależnie od możliwości uzyskania wyciągu lub odpisu, przepis przewiduje **nieodpłatny dostęp elektroniczny** do określonego zakresu danych. Obejmuje on między innymi liczbę właścicieli lub współwłaścicieli, nazwę organu rejestrującego, charakter rejestracji jako śródlądowej albo morskiej, przeznaczenie jednostki, jej nazwę i port macierzysty, a także informacje techniczne, takie jak rodzaj napędu, jego moc w przypadku napędu mechanicznego, podstawowe wymiary i parametry, marka i model, materiał kadłuba oraz rok budowy. Dostępna jest również informacja o zgłoszeniu kradzieży jednostki lub jej silnika.

Skorzystanie z tego elektronicznego dostępu wymaga wskazania numeru rejestracyjnego, numeru identyfikacyjnego albo indywidualnego numeru identyfikacyjnego oraz daty ostatniej rejestracji. Przepis rozróżnia więc formalne dokumenty z rejestru, wydawane na żądanie, od bezpłatnego dostępu do wybranych informacji po podaniu danych identyfikacyjnych.

Przepis określa odpowiedzialność właściciela jednostki pływającej za naruszenie wybranych obowiązków związanych z jej rejestracją i dokumentacją. Sankcją za każdy z wymienionych czynów jest **kara grzywny**. Odpowiedzialność obejmuje przede wszystkim niedopełnienie obowiązku rejestracji, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oraz niedopełnienie obowiązku przekazania zawiadomienia zgodnie z art. 10 ust. 2. W katalogu wskazano również obowiązek zwrotu dokumentu rejestracyjnego zgodnie z art. 11 ust. 3. Punkt 2 nie ustanawia obecnie odrębnego czynu, ponieważ został oznaczony jako „uchylony”.

Przepis obejmuje także podawanie organowi rejestrującemu nieprawdziwych danych. W odniesieniu do wymiarów jednostki odpowiedzialność wiąże się z różnicą przekraczającą 30 cm w stosunku do wymiarów faktycznych. W odniesieniu do mocy napędu mechanicznego znaczenie ma różnica przekraczająca 2 kW lub 10% mocy nominalnej, zależnie od tego, która z tych wartości jest większa. Oznacza to, że przepis wyznacza konkretne granice rozbieżności, po których przekroczeniu podanie nieprawdziwych informacji może skutkować grzywną.

Orzekanie w sprawach czynów określonych w ust. 1 odbywa się w trybie przewidzianym w przepisach ustawy wskazanej w ust. 2. Jednocześnie ust. 3 określa podmioty uprawnione do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego. Są to uprawnieni pracownicy terenowej administracji morskiej i żeglugi śródlądowej, a także funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej oraz Państwowej Straży Rybackiej. Praktyczne znaczenie regulacji polega na połączeniu obowiązków rejestracyjnych, wymogu rzetelności danych i zwrotu dokumentu z wyraźnie określoną sankcją oraz trybem jej nakładania.

Art. 2 wyjaśnia podstawowe pojęcia używane w ustawie, co pozwala ustalić, jakiego rodzaju jednostek i czynności dotyczą jej dalsze przepisy. „Jednostka pływająca” obejmuje jacht oraz jednostkę używaną do połowu ryb. Z kolei pojęcie „jachtu” obejmuje jacht rekreacyjny i komercyjny, w tym skuter wodny, houseboat oraz drewnianą replikę statku historycznego.

**Jacht rekreacyjny** to statek używany w żegludze morskiej lub śródlądowej wyłącznie do sportu albo rekreacji, poza działalnością komercyjną. **Jacht komercyjny** służy takim celom w ramach odpłatnej działalności, między innymi przewozu osób, rejsów szkoleniowych, udostępniania statku do amatorskiego połowu ryb lub rybołówstwa rekreacyjnego, udostępniania statku z załogą albo innego odpłatnego wykorzystania. Warunkiem wskazanym w przepisie jest to, aby w ramach tej działalności statek nie przewoził więcej niż 12 pasażerów.

Przepis rozróżnia także jednostki używane do amatorskiego połowu ryb oraz do połowów rybackich. Pierwsze są używane do amatorskiego połowu na wodach śródlądowych, drugie służą do połowu organizmów żyjących w wodzie przy użyciu rybackich narzędzi lub urządzeń połowowych.

Art. 2 wskazuje ponadto, że organem rejestrującym jest starosta albo właściwy polski związek sportowy. Definiuje numer identyfikacyjny, w szczególności HIN, CIN i WIN, oraz indywidualny numer identyfikacyjny nadawany przy pierwszej rejestracji w Polsce, gdy jednostka nie ma własnego numeru. Określa również sposób ustalania „długości”, co ma znaczenie przy kwalifikowaniu jednostki według jej wymiarów.

Art. 28 określa zasady przejściowe dotyczące wpisów do rejestrów, dokumentów rejestracyjnych oraz obowiązków związanych z rejestracją jednostek pływających i dokumentami bezpieczeństwa. Dotychczasowe wpisy i dokumenty nie tracą ważności od razu, lecz zachowują ją przez okres zależny od tego, kiedy zostały dokonane albo wydane. Dla najstarszych wpisów i dokumentów przewidziano 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, dla kolejnej grupy 18 miesięcy, a dla najnowszych 30 miesięcy.

Właściciel jednostki zarejestrowanej na podstawie wcześniejszych przepisów, która podlega obowiązkowi rejestracji określonemu w art. 3 ust. 1, musi dokonać rejestracji przed upływem ważności dotychczasowego dokumentu. W tym przypadku nie stosuje się art. 18 ust. 7-9. Jeżeli jednostka wcześniej nie podlegała obowiązkowi rejestracji, jej właściciel ma 17 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy na wykonanie tego obowiązku.

Analogiczny, 17-miesięczny termin dotyczy armatora jednostki, która wcześniej nie musiała posiadać dokumentu bezpieczeństwa, lecz na podstawie zmienionych przepisów musi taki dokument uzyskać. Przepis reguluje także dowodzenie własności jednostek wybudowanych przed wskazanym w nim terminem. W takim przypadku dowodem może być oświadczenie właściciela złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Oświadczenie musi zawierać klauzulę: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.” Klauzula zastępuje pouczenie organu.

Przepis określa, które jachty i inne jednostki pływające podlegają obowiązkowi rejestracji, a także wskazuje jednostki wyłączone z tego obowiązku oraz możliwość rejestracji dobrowolnej.

Obowiązek dotyczy jachtu i jednostki pływającej używanej do amatorskiego połowu ryb, jeżeli jej długość jest większa niż 7,5 m albo jest ona wyposażona w napęd mechaniczny o mocy większej niż 15 kW. Kryteria te mają charakter alternatywny, więc spełnienie jednego z nich wystarcza do objęcia jednostki obowiązkiem. Rejestracji podlega również jednostka używana do połowów rybackich, niezależnie od wskazanych limitów długości lub mocy napędu. Obowiązek obejmuje ponadto jednostkę uprawiającą żeglugę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o ile nie posiada ona innej niż polska przynależności.

Przepis wyłącza z obowiązku między innymi jednostki przeznaczone wyłącznie do regat i zawodów sportowych, jeśli mają klasę regatową oraz ważny certyfikat wydany przez polski związek sportowy albo podmiot właściwy dla państwa bandery jachtu. Wyłączenie obejmuje także regatową łódź wiosłową, jednostkę napędzaną wyłącznie siłą ludzkich mięśni oraz deskę surfingową, deskę z żaglem i inne podobne jednostki pływające.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że status jednostki zależy przede wszystkim od jej przeznaczenia, sposobu napędu, długości oraz rodzaju uprawianej żeglugi. Jednostka o długości do 24 m, która nie podlega obowiązkowi rejestracji, może zostać zarejestrowana dobrowolnie, na wniosek właściciela.

Przepis określa podstawowe zasady rejestracji jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m. Rejestracji dokonuje organ rejestrujący, wpisując jednostkę do rejestru, nadając jej numer rejestracyjny oraz wydając dokument rejestracyjny. Postępowanie wszczyna właściciel, który składa wniosek o rejestrację i wydanie dokumentu do wybranego organu rejestrującego.

W przypadku współwłasności wniosek może złożyć każdy współwłaściciel, ale musi przedłożyć pełnomocnictwo do działania w imieniu pozostałych. Jeżeli jednostka nie ma numeru identyfikacyjnego ani indywidualnego numeru identyfikacyjnego, organ nadaje jej INI. Numer ten nie może zostać zmieniony przez cały okres istnienia jednostki pływającej.

**Rejestracja wywołuje również skutek w zakresie statusu jednostki.** Z chwilą jej dokonania jednostka uzyskuje polską przynależność, a dokument rejestracyjny potwierdza ten fakt. Wraz z dokumentem właściciel otrzymuje unikalny kod, który umożliwia wprowadzenie do rejestru informacji, o których mowa w art. 14 ust. 4.

Przepis reguluje także sytuację utraty lub uszkodzenia dokumentu. Na wniosek właściciela organ rejestrujący wydaje jego wtórnik. Do wniosku trzeba dołączyć oświadczenie opisujące fakt i okoliczności utraty albo uszkodzenia, a w przypadku współwłasności odpowiednio stosuje się zasady dotyczące działania przez jednego współwłaściciela. Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Musi ono zawierać klauzulę: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”, która zastępuje pouczenie organu.

Przepis określa dokumenty, informacje i sposób złożenia wniosku wymagane przy rejestracji jednostki pływającej. Podstawą rejestracji jest dowód własności, którym może być w szczególności faktura VAT, umowa sprzedaży, zamiany lub darowizny, prawomocne orzeczenie sądu albo, w przypadku jednostki budowanej systemem gospodarczym, pisemne oświadczenie budowniczego.

Wniosek powinien zawierać dane właściciela, współwłaścicieli i armatora, w tym dane identyfikacyjne oraz adresy, a także informacje o ewentualnej wcześniejszej rejestracji. Obejmuje również dane samej jednostki, między innymi numer identyfikacyjny, przeznaczenie i akwen eksploatacji, nazwę, port macierzysty, rodzaj napędu i jego moc, markę, model lub typ, podstawowe wymiary, materiał kadłuba, rok budowy i producenta. W zależności od tego, czy zostały nadane lub określone w odpowiedniej dokumentacji, podaje się także sygnał rozpoznawczy, numer MMSI, liczbę osób na pokładzie oraz dopuszczalne warunki wiatru i wysokość fali.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające własność oraz informacje wskazane w ust. 1 pkt 2 lit. a-c oraz i-p, a także zgodę właściciela na uprawianie żeglugi przez armatora i deklaracje zgodności CE, jeżeli zostały wydane. Wymagany jest również dowód wniesienia opłaty. Oświadczenie budowniczego składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej i musi zawierać wskazaną w przepisie klauzulę.

Wniosek można złożyć papierowo, osobiście, przez przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, albo elektronicznie. Cyfrowe odwzorowanie papierowych oryginałów jest dopuszczalne, jednak oryginały trzeba okazać przed odbiorem dokumentu rejestracyjnego. Dodatkowe dane, na przykład kontakt do osób na wypadek akcji ratowniczej lub szczegóły silnika zaburtowego, mogą ułatwiać ratowanie i przeciwdziałać kradzieży.

Przepis określa dwa podstawowe elementy związane z oznaczeniem jednostki pływającej: wymagania dotyczące jej nazwy oraz sposób wskazania portu macierzystego. Regulacja ma zastosowanie do jednostek śródlądowych i morskich, przy czym w odniesieniu do portu macierzystego przewidziano dla nich odmienne rozwiązania.

Zgodnie z ust. 1 nazwa nadana jednostce pływającej powinna być zwięzła. Oznacza to, że przepis wymaga od właściciela nadania nazwy krótkiej i niewykraczającej poza przyjęte granice określone jako „dobre obyczaje”. Przepis nie wskazuje dodatkowych warunków dotyczących treści nazwy, ale wyraźnie wyklucza nazwy naruszające tę zasadę.

Ust. 2 nakłada na właściciela jednostki pływającej obowiązek wskazania portu macierzystego. Sposób jego określenia zależy od rodzaju jednostki. W przypadku **śródlądowej jednostki pływającej** portem macierzystym jest miejscowość położona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dla **morskiej jednostki pływającej** należy wskazać port morski znajdujący się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rozróżnienie to ma znaczenie praktyczne, ponieważ przepis nie pozwala stosować tego samego rodzaju oznaczenia do obu kategorii jednostek. Właściciel powinien więc uwzględnić charakter jednostki zarówno przy określaniu jej nazwy, jak i przy wskazywaniu portu macierzystego.

Przepis określa możliwość wcześniejszego zarezerwowania oznaczeń dla jednostki pływającej, która jest jeszcze w budowie. Uprawnienie to przysługuje właścicielowi, który może złożyć odpowiedni wniosek. W odniesieniu do każdej „jednostki pływającej w budowie” wniosek może dotyczyć przydzielenia i rezerwacji numeru rejestracyjnego. Oznacza to, że numer może zostać wskazany i zabezpieczony jeszcze przed zakończeniem budowy jednostki.

W przypadku jachtu morskiego zakres wniosku może być szerszy. Właściciel może wtedy wystąpić nie tylko o przydzielenie i rezerwację numeru rejestracyjnego, lecz także o rezerwację nazwy. Przepis wiąże więc rezerwację nazwy z określonym rodzajem jednostki, jakim jest jacht morski. Sama regulacja nie przewiduje takiej możliwości w odniesieniu do pozostałych jednostek pływających w budowie.

Rezerwacja numeru rejestracyjnego lub nazwy nie jest bezterminowa. Może trwać najwyżej 7 miesięcy, a termin ten liczy się od dnia złożenia kompletnego wniosku. Dla początku biegu tego okresu znaczenie ma zatem nie samo przygotowanie wniosku, ale jego złożenie w stanie kompletnym. Sformułowanie „nieprzekraczający 7 miesięcy” wskazuje maksymalny czas rezerwacji, a nie okres, który w każdym przypadku musi trwać dokładnie 7 miesięcy.

W praktyce przepis pozwala właścicielowi ustalić numer rejestracyjny jednostki jeszcze na etapie jej budowy, a przy jachcie morskim również wcześniej zarezerwować jego nazwę. Rezerwacja jest jednak ograniczona czasowo i dotyczy wyłącznie oznaczeń wskazanych w przepisie.

Przepis określa sposób weryfikacji wniosku o rejestrację jednostki pływającej oraz sytuacje, w których organ rejestrujący odmawia wpisania jej do rejestru. Organ bada, czy wniosek i dołączone dokumenty lub materiały spełniają wymagania dotyczące treści i formy określone w art. 6 i art. 7. Jeżeli poweźmie uzasadnione wątpliwości, sprawdza także zgodność zgłoszonych danych ze stanem faktycznym.

Organ może również zweryfikować, czy jednostka pływająca albo jej silnik nie zostały skradzione, przywłaszczone lub utracone, a także czy nie są poszukiwane jako dowód w postępowaniu karnym lub karnym skarbowym. Po sprawdzeniu kompletności wniosku wydaje zaświadczenie o jego złożeniu. Właściciel może posługiwać się tym zaświadczeniem do czasu wydania dokumentu rejestracyjnego albo doręczenia decyzji o odmowie wpisania jednostki do rejestru.

**Odmowa wpisu** następuje, gdy do jednostki nie stosuje się przepisów ustawy, dane zawarte we wniosku są niezgodne ze stanem faktycznym albo uzyskano informację o kradzieży, przywłaszczeniu, utracie lub poszukiwaniu jednostki albo silnika jako dowodu. Podstawą odmowy mogą być również względy bezpieczeństwa, obronności lub inny ważny interes publiczny.

Od decyzji organu rejestrującego przysługuje odwołanie do właściwego ministra. Organ odwoławczy zależy od planowanego obszaru eksploatacji wskazanego we wniosku: w przypadku wód morskich albo wód morskich i śródlądowych jest nim minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, a w przypadku wód śródlądowych, minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej.

w sprawie rejestracji jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2020/763/text/O/D20200763.pdf

w sprawie zakresu stosowania międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu przez jednostki pływające Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Straży Granicznej, Policji i Służby Ochrony Państwa

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2023/469/text/O/D20230469.pdf

Jednostki pływające

Jednostki pływające w przepisach

o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych1 przepis

o rejestracji jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m13 przepisów

w sprawie rejestracji jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m1 przepis

w sprawie zakresu stosowania międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu przez jednostki pływające Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Straży Granicznej, Policji i Służby Ochrony Państwa1 przepis