Kodeks cywilny

Przepis uzależnia udzielenie przez Skarb Państwa poręczenia albo gwarancji od wcześniejszego ustanowienia zabezpieczenia przez kredytobiorcę. Zabezpieczenie ma chronić Skarb Państwa na wypadek, gdyby musiał wykonać obowiązki wynikające z udzielonego poręczenia lub gwarancji i w związku z tym powstały wobec niego roszczenia. Bez takiego zabezpieczenia poręczenie lub gwarancja nie mogą zostać udzielone.

o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne

Ordynacja podatkowa

Jeżeli upadły odpowiada za dług razem z inną osobą, wierzytelność wobec upadłego umieszcza się na liście wierzytelności w wysokości, w jakiej współdłużnik zaspokoił wierzyciela. Podobnie traktuje się wierzytelność poręczyciela upadłego, który po zaspokojeniu wierzyciela ma wobec upadłego roszczenie o zwrot spełnionego świadczenia. Oznacza to, że wysokość takiej wierzytelności na liście odpowiada kwocie faktycznie przekazanej wierzycielowi przez współdłużnika albo poręczyciela. Zgłoszenie wierzytelności może nastąpić jeszcze przed zaspokojeniem wierzyciela. Uprawnienie to dotyczy współdłużnika, poręczyciela, gwaranta oraz banku otwierającego akredytywy. W takim przypadku zgłaszana wierzytelność nie jest jeszcze wierzytelnością wynikającą z faktycznego zaspokojenia wierzyciela, ponieważ do tego zaspokojenia jeszcze nie doszło. Jeżeli współdłużnik, poręczyciel, gwarant albo bank otwierający akredytywy nie zaspokoił wierzyciela, jego wierzytelność umieszcza się na liście jako wierzytelność warunkową. Taki sposób ujęcia ma istotne znaczenie dla udziału w zgromadzeniu wierzycieli. Wierzytelność warunkowa w opisanej sytuacji nie uprawnia bowiem do głosowania na tym zgromadzeniu.

Prawo upadłościowe

Przepis dotyczy sytuacji, w której za tę samą wierzytelność odpowiada nie tylko główny dłużnik, lecz także osoba trzecia: poręczyciel, gwarant albo współdłużnik. Jeżeli w postępowaniu upadłościowym wydzielono określoną sumę na zaspokojenie takiej wierzytelności, nie jest ona przekazywana w całości jednej osobie według swobodnego uznania. Ustawa nakazuje podział tej sumy proporcjonalnie. Wierzyciel otrzymuje część odpowiadającą wysokości kwoty, która była mu należna w dniu sporządzenia planu podziału. Dla ustalenia jego udziału istotny jest więc stan wierzytelności z tego właśnie dnia. Przepis wskazuje, że chodzi o kwotę należną wierzycielowi, a nie o inną, dowolnie przyjętą wartość. Poręczyciel, gwarant albo współdłużnik otrzymuje natomiast część sumy odpowiadającą wysokości dokonanej przez niego zapłaty. W tym przypadku podstawą proporcji jest więc faktyczna zapłata dokonana przez osobę trzecią. Oznacza to, że wysokość udziału wierzyciela i wysokość udziału osoby trzeciej ustala się na podstawie różnych wartości: należności wierzyciela z dnia sporządzenia planu podziału oraz zapłaty dokonanej przez poręczyciela, gwaranta lub współdłużnika.

Gwarant

Gwarant w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis

Prawo upadłościowe2 przepisy