Art. 2 określa sytuacje, w których ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia się nie stosuje. Przepis wyłącza zarówno niektóre rodzaje żywności, jak i określone osoby, gdy dana materia została uregulowana w innym zakresie albo dotyczy wyłącznie użytku własnego.

Zgodnie z ust. 1 ustawy nie stosuje się do środków spożywczych produkowanych, przetwarzanych i przechowywanych w gospodarstwie domowym na potrzeby własne oraz do spożycia w tym gospodarstwie. Wyłączenie obejmuje więc żywność pozostającą w obrębie gospodarstwa domowego i przeznaczoną do własnego wykorzystania.

Kolejne wyłączenie dotyczy żywności pochodzenia zwierzęcego, ale tylko w zakresie uregulowanym w rozporządzeniach nr 853/2004 i 854/2004 oraz w ustawie o produktach pochodzenia zwierzęcego. Oznacza to, że w tej części zastosowanie znajdują wskazane, odrębne regulacje.

Ustawa nie obejmuje także artykułów rolno-spożywczych w zakresie ich jakości handlowej, jeżeli ta jakość została określona w ustawie o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Przepis rozdziela zatem zakres bezpieczeństwa żywności od zakresu dotyczącego jakości handlowej.

Na podstawie ust. 2 wyłączone są również osoby indywidualnie zbierające grzyby rosnące w warunkach naturalnych, pod warunkiem że grzyby te są objęte wykazem określonym na podstawie art. 44 pkt 1. Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu granic stosowania ustawy i odesłaniu w określonych sprawach do regulacji szczególnych.

o bezpieczeństwie żywności i żywienia

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2006/1225/text/U/D20061225Lj.pdf

Przepis określa zasady wprowadzania do obrotu i wykorzystywania określonych grzybów. Obejmuje zarówno **grzyby uprawne**, jak i grzyby rosnące w warunkach naturalnych, pod warunkiem że są świeże lub suszone oraz znajdują się w wykazie określonym na podstawie art. 44 pkt 1. Takie grzyby mogą być przeznaczone do obrotu, do produkcji przetworów grzybowych albo do wytwarzania środków spożywczych zawierających grzyby.

Ustęp 2 wprowadza dodatkowy wymóg dotyczący grzybów i ich przetworów objętych ust. 1. Muszą one spełniać wymagania określone dla środków spożywczych. Oznacza to, że samo objęcie grzybów wykazem nie wystarcza do ich wykorzystania lub sprzedaży, ponieważ konieczne jest także spełnienie wymagań przewidzianych dla tej kategorii produktów.

Szczególne znaczenie ma ust. 3, który wskazuje, kto może dopuścić świeże i suszone grzyby do obrotu. Są to **klasyfikatorzy grzybów** lub **grzyboznawcy**. Zakres ich uprawnień oraz zasady ich określania wynikają z przepisów wydanych na podstawie art. 44 pkt 4. Przepis łączy więc możliwość obrotu grzybami z ich ujęciem w odpowiednim wykazie, spełnieniem wymagań dotyczących środków spożywczych oraz dopuszczeniem przez osoby posiadające uprawnienia określone w przepisach wykonawczych.ceptance.

Przepis określa warunki, po których spełnieniu grzyby świeże i suszone mogą być wprowadzane do obrotu, wykorzystywane do produkcji przetworów grzybowych oraz środków spożywczych zawierających grzyby. Wymagania dotyczą zarówno cech samych grzybów, jak i ich czystości oraz stanu.

W przypadku grzybów świeżych podstawowe znaczenie ma to, aby pochodziły z jednego gatunku, z wyjątkiem grzybów, które mogą być użyte do produkcji środków spożywczych. Co do zasady nie mogą być rozdrobnione. Dopuszczalne jest ich jednokrotne podzielenie wzdłuż osi trzonów, przy czym nie mogą składać się wyłącznie z trzonów ani zawierać trzonów oddzielonych od kapeluszy w ilości większej niż liczba kapeluszy. Grzyby nie mogą być spleśniałe, zawierać żywych larw ani kanalików po larwach muchówek. Zaczerwienienie pierwotne może obejmować najwyżej 5% ich masy. Ustalono także limity zanieczyszczeń organicznych, do 0,3%, oraz mineralnych, do 1% masy całkowitej.

Grzyby suszone również powinny być jednego gatunku i występować jako całe owocniki, kapelusze lub krajanka. Zaczerwienienie pierwotne nie może przekraczać 5%, a grzyby nie mogą być spleśniałe ani zaatakowane przez szkodniki. Ich zawilgocenie może wynosić najwyżej 12% masy całkowitej.

Praktyczne znaczenie mają dodatkowo wymagania dokumentacyjne dotyczące grzybów pochodzących ze środowiska naturalnego. Obrót grzybami świeżymi potwierdza „atest na grzyby świeże”, wydany przez klasyfikatora grzybów lub grzyboznawcę, natomiast obrót grzybami suszonymi, pozyskanymi z takich grzybów, potwierdza „atest na grzyby suszone”, wydany przez grzyboznawcę. Ustęp 2 jest uchylony.

Przepis upoważnia ministra właściwego do spraw zdrowia, działającego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, do wydania rozporządzenia dotyczącego grzybów i przetworów grzybowych. Rozporządzenie ma szczegółowo określić zasady dopuszczania tych produktów do obrotu i produkcji oraz wymagania związane z ich bezpieczeństwem.

Zakres regulacji obejmuje w szczególności:

- wykaz grzybów dopuszczonych do obrotu, produkcji przetworów grzybowych i środków spożywczych zawierających grzyby,
- wymagania dotyczące oznakowania grzybów i przetworów grzybowych,
- wykaz i rodzaje dopuszczonych przetworów oraz wymagania, które muszą spełniać,
- warunki skupu, przechowywania i sprzedaży grzybów, a także wymagania technologiczne i warunki ich przetwarzania,
- wzory atestów na grzyby świeże i suszone.

Przepis reguluje również kwestie związane z kwalifikacjami osób zajmujących się oceną grzybów. Rozporządzenie ma określić warunki i tryb uzyskiwania uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy, ramowe programy kursów specjalistycznych, a także państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego właściwego do nadawania i pozbawiania tych uprawnień. Określone zostaną również wzory świadectw potwierdzających uprawnienia obu grup.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu pełnego zakresu wymagań, które mają zostać doprecyzowane w rozporządzeniu. Przy ich ustalaniu należy uwzględnić potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności, racjonalne gospodarowanie zasobami grzybów rosnących w warunkach naturalnych oraz ograniczenia wynikające z przepisów o ochronie przyrody.

Grzyby

Grzyby w przepisach

o bezpieczeństwie żywności i żywienia4 przepisy