Elektrownia wiatrowa

„Elektrownia wiatrowa” w rozumieniu ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych to instalacja odnawialnego źródła energii, która wykorzystuje energię wiatru do wytwarzania energii elektrycznej. Nie chodzi więc wyłącznie o sam wirnik, wieżę albo generator, lecz o cały zespół elementów tworzących instalację.

Aby dany obiekt mieścił się w tym pojęciu, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki:

• instalacja musi służyć produkcji energii elektrycznej z energii wiatru;
• musi obejmować część budowlaną, która jest budowlą w rozumieniu przepisów prawa budowlanego;
• musi obejmować także urządzenia techniczne, w tym elementy techniczne związane z funkcjonowaniem instalacji;
• jej moc musi być większa niż moc mikroinstalacji w rozumieniu przepisów o odnawialnych źródłach energii.

Definicja ma znaczenie przede wszystkim dla ustalenia, jakie obiekty i przedsięwzięcia podlegają szczególnym regulacjom ustawy. Pozwala odróżnić elektrownię wiatrową objętą tymi przepisami od mniejszych instalacji, które mieszczą się w kategorii mikroinstalacji, a także od pojedynczych urządzeń lub konstrukcji, które nie tworzą kompletnej instalacji wytwarzającej energię elektryczną. Znaczenie ma zarówno część budowlana, jak i współpracujące z nią urządzenia techniczne, ponieważ dopiero ich całość służy realizacji funkcji elektrowni.

Tak rozumiane pojęcie jest istotne w praktyce przy kwalifikowaniu inwestycji, ustalaniu zakresu obowiązków inwestora oraz określaniu właściwości organów administracji. Występuje również w przepisach prawa budowlanego, gdzie wiąże się z zadaniami organów nadzoru budowlanego, oraz w regulacjach dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego. W tych obszarach ustalenie, czy dana instalacja jest elektrownią wiatrową, może wpływać na stosowanie właściwych procedur, kontrolę zgodności inwestycji z przepisami i planami oraz ocenę jej części budowlanej i technicznej.