Reguła ratunkowa dla ostatniego dnia terminu. Jeżeli koniec terminu na dokonanie czynności wypada w sobotę albo w dniu ustawowo wolnym od pracy, nie trzeba działać wcześniej - termin przesuwa się na najbliższy dzień, który nie jest ani sobotą, ani dniem wolnym.

### Najważniejsze punkty

- Przepis dotyczy wyłącznie zakończenia biegu terminu. Nie zmienia sposobu jego liczenia ani momentu, od którego termin biegnie.
- Przesunięcie działa z mocy prawa i nie wymaga wniosku ani zgody drugiej strony.
- Objęte są dwie kategorie dni: dzień uznany ustawowo za wolny od pracy oraz sobota, mimo że sobota takim dniem nie jest.
- Jeżeli także kolejny dzień jest wolny, przesunięcie biegnie dalej, aż do pierwszego dnia, który nie jest ani dniem wolnym, ani sobotą.
- Termin nie zostaje wydłużony w sensie materialnym - odsunięty jest tylko moment, w którym upływa.

### W praktyce

Kluczowe jest kryterium ustawowe, a nie faktyczne. Dzień wolny wprowadzony u konkretnego pracodawcy, przerwa w pracy urzędu czy zamknięcie biura nie uruchamiają tej reguły. Liczy się status dnia wynikający z przepisów o dniach wolnych od pracy oraz kalendarzowa sobota.

Kodeks cywilny

Art. 57 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) reguluje zasady obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania procedur administracyjnych, ponieważ precyzuje, jak należy liczyć terminy, co ma bezpośredni wpływ na prawa i obowiązki stron postępowania.

#### 1. Początek terminu
Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Oznacza to, że jeżeli zdarzenie miało miejsce np. 1 stycznia, to pierwszy dzień terminu liczy się od 2 stycznia.

#### 2. Koniec terminu
Art. 57 § 2 k.p.a. określa, że upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Oznacza to, że jeżeli termin wynosi 7 dni i rozpoczął się 2 stycznia, to kończy się 8 stycznia.

#### 3. Terminy tygodniowe, miesięczne i roczne
- **Terminy tygodniowe**: Kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu. Na przykład, jeżeli termin tygodniowy rozpoczął się w poniedziałek, to kończy się w kolejny poniedziałek.
- **Terminy miesięczne**: Kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Jeżeli takiego dnia w ostatnim miesiącu nie ma, termin kończy się w ostatnim dniu tego miesiąca. Na przykład, jeżeli termin miesięczny rozpoczął się 31 stycznia, to w lutym (który ma 28 lub 29 dni) termin kończy się 28 lub 29 lutego.
- **Terminy roczne**: Kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Jeżeli takiego dnia w ostatnim roku nie ma, termin kończy się w dniu poprzedzającym bezpośrednio ten dzień. Na przykład, jeżeli termin roczny rozpoczął się 29 lutego, to w roku nieprzestępnym termin kończy się 28 lutego.

#### 4. Dni wolne od pracy i soboty
Art. 57 § 4 k.p.a. stanowi, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Jest to istotne zabezpieczenie dla stron postępowania, które mogą nie mieć możliwości złożenia dokumentów w dni wolne od pracy.

#### 5. Zachowanie terminu
Art. 57 § 5 k.p.a. precyzuje, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
- Wysłane na adres do doręczeń elektronicznych organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał dowód otrzymania.
- Nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
- Złożone w polskim urzędzie konsularnym.
- Złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej.
- Złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku.
- Złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.

Te przepisy mają na celu zapewnienie, że strony postępowania mają różne możliwości zachowania terminu, co jest szczególnie ważne w sytuacjach, gdy fizyczne dostarczenie dokumentów do organu administracji publicznej może być utrudnione.

### Podsumowanie
Art. 57 k.p.a. jest fundamentalnym przepisem, który precyzyjnie reguluje zasady obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym. Jego znajomość i prawidłowe stosowanie są kluczowe dla wszystkich uczestników postępowania administracyjnego, aby uniknąć negatywnych konsekwencji związanych z niedotrzymaniem terminów.

Kodeks postępowania administracyjnego

Kodeks postępowania cywilnego

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 151^1 Kodeksu pracy reguluje kwestie wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, wprowadzając różne stawki dodatków w zależności od okoliczności, w jakich te godziny są przepracowane. Przepis ten ma na celu zrekompensowanie pracownikom dodatkowego wysiłku oraz zachęcenie pracodawców do racjonalnego planowania czasu pracy.

### Komentarz do Art. 151^1 Kodeksu pracy:

#### 1. Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych

Przepis ten przewiduje dwa główne rodzaje dodatków za pracę w godzinach nadliczbowych:

- **100% wynagrodzenia** za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających:
  - w nocy,
  - w niedziele i święta, które nie są dniami pracy dla pracownika zgodnie z jego rozkładem czasu pracy,
  - w dniu wolnym od pracy udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę lub święto.

- **50% wynagrodzenia** za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w każdym innym dniu niż określony powyżej.

#### 2. Przekroczenie przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy

Dodatek w wysokości 100% przysługuje również za każdą godzinę pracy nadliczbowej wynikającą z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, chyba że przekroczenie to wynika z pracy w godzinach nadliczbowych, za które pracownikowi przysługuje prawo do dodatku w wysokości 50%.

#### 3. Podstawa obliczania dodatku

Wynagrodzenie stanowiące podstawę obliczania dodatku obejmuje wynagrodzenie pracownika wynikające z jego osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną. Jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony, podstawą jest 60% wynagrodzenia.

#### 4. Ryczałt za pracę nadliczbową

W stosunku do pracowników wykonujących stale pracę poza zakładem pracy, wynagrodzenie wraz z dodatkiem może być zastąpione ryczałtem. Wysokość ryczałtu powinna odpowiadać przewidywanemu wymiarowi pracy w godzinach nadliczbowych.

### Praktyczne aspekty stosowania przepisu:

1. **Dokumentacja i ewidencja czasu pracy**: Pracodawcy muszą prowadzić dokładną ewidencję czasu pracy, aby prawidłowo naliczać dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych.

2. **Planowanie czasu pracy**: Pracodawcy powinni dążyć do minimalizowania pracy nadliczbowej poprzez efektywne planowanie czasu pracy, co może również wpłynąć na obniżenie kosztów związanych z dodatkami za nadgodziny.

3. **Ryczałt**: W przypadku pracowników pracujących poza zakładem pracy, ustalenie ryczałtu wymaga starannego oszacowania przewidywanego wymiaru pracy nadliczbowej, aby uniknąć sporów i zapewnić sprawiedliwe wynagrodzenie.

4. **Przestrzeganie norm prawnych**: Pracodawcy muszą przestrzegać przepisów dotyczących maksymalnej liczby godzin nadliczbowych, aby uniknąć sankcji prawnych i zapewnić pracownikom odpowiednie warunki pracy.

### Wnioski:

Art. 151^1 Kodeksu pracy stanowi ważny element ochrony praw pracowników, zapewniając im dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych. Przepis ten wymaga od pracodawców dokładnego monitorowania i dokumentowania czasu pracy oraz odpowiedniego planowania, aby zminimalizować konieczność pracy nadliczbowej i związane z tym koszty.

Kodeks pracy

Art. 151^11 Kodeksu pracy wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące rekompensaty za pracę wykonywaną w niedziele i święta. Przepis ten ma na celu ochronę praw pracowników oraz zapewnienie im odpowiedniego odpoczynku, nawet w sytuacjach, gdy są zobowiązani do pracy w dni tradycyjnie wolne od pracy.

### Komentarz do Art. 151^11 Kodeksu pracy:

1. **Obowiązek zapewnienia dnia wolnego:**
   - Pracodawca jest zobowiązany do zapewnienia pracownikowi innego dnia wolnego od pracy w zamian za pracę w niedzielę lub święto.
   - W przypadku pracy w niedzielę, dzień wolny powinien być udzielony w okresie 6 dni kalendarzowych poprzedzających lub następujących po tej niedzieli.
   - W przypadku pracy w święto, dzień wolny powinien być udzielony w ciągu okresu rozliczeniowego.

2. **Alternatywne rozwiązania w przypadku braku możliwości udzielenia dnia wolnego:**
   - Jeżeli nie jest możliwe udzielenie dnia wolnego w zamian za pracę w niedzielę w terminie wskazanym w § 1 pkt 1, pracownikowi przysługuje dzień wolny do końca okresu rozliczeniowego. W razie braku możliwości udzielenia dnia wolnego do końca okresu rozliczeniowego, pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia w wysokości określonej w art. 151^1 § 1 pkt 1 za każdą godzinę pracy w niedzielę.
   - Analogicznie, jeżeli nie jest możliwe udzielenie dnia wolnego w zamian za pracę w święto w terminie wskazanym w § 1 pkt 2, pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia w wysokości określonej w art. 151^1 § 1 pkt 1 za każdą godzinę pracy w święto.

3. **Praca w święto przypadające w niedzielę:**
   - W przypadku, gdy święto przypada na niedzielę, stosuje się przepisy dotyczące pracy w niedzielę. Oznacza to, że pracownikowi przysługuje dzień wolny w zamian za pracę w taką niedzielę lub odpowiedni dodatek do wynagrodzenia, jeżeli nie jest możliwe udzielenie dnia wolnego.

### Praktyczne znaczenie:

- **Ochrona pracownika:** Przepis ten ma na celu ochronę pracowników przed nadmiernym obciążeniem pracą w dni wolne, co jest istotne dla ich zdrowia i równowagi między życiem zawodowym a prywatnym.
- **Elastyczność dla pracodawcy:** Pracodawca ma możliwość elastycznego zarządzania czasem pracy, jednak musi pamiętać o obowiązku rekompensaty za pracę w niedziele i święta.
- **Klarowność przepisów:** Przepis jasno określa terminy i zasady udzielania dni wolnych oraz dodatków do wynagrodzenia, co zapobiega nieporozumieniom i sporom między pracodawcą a pracownikiem.

### Wnioski:

Art. 151^11 Kodeksu pracy stanowi ważny element regulacji czasu pracy, zapewniając pracownikom prawo do odpoczynku i odpowiedniej rekompensaty za pracę w dni wolne. Pracodawcy powinni dokładnie przestrzegać tych przepisów, aby unikać potencjalnych sporów i sankcji prawnych.

Art. 275 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje kwestie związane z wymiarem czasu służby żołnierzy zawodowych, uwzględniając specyfikę ich obowiązków oraz konieczność zapewnienia odpowiednich warunków odpoczynku.

#### 1. Wymiar czasu służby

Zgodnie z pierwszym zdaniem art. 275, wymiar czasu służby żołnierzy zawodowych jest określony ich zadaniami służbowymi. Oznacza to, że czas pracy żołnierzy nie jest sztywno określony, lecz zależy od specyfiki i ilości zadań, które muszą wykonać.

#### 2. Standardowy czas służby

Przepis stanowi, że zadania służbowe powinny być ustalane w taki sposób, aby mogły być wykonywane w ramach 40 godzin służby w tygodniu. Jest to standardowy wymiar czasu pracy, który ma na celu zapewnienie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym żołnierzy.

#### 3. Przekroczenie normy 40 godzin

W przypadku, gdy zadania służbowe wymagają więcej niż 40 godzin tygodniowo, art. 275 ust. 2 przewiduje, że czas służby nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w tygodniu, w czteromiesięcznym okresie rozliczeniowym. Oznacza to, że w dłuższym okresie czasu średnia liczba godzin pracy nie powinna przekraczać tej wartości.

#### 4. Czas wolny za nadgodziny

Żołnierzowi zawodowemu przysługuje czas wolny od służby w takim samym wymiarze, w jakim przekroczył 40 godzin służby w tygodniu. Jest to forma rekompensaty za nadgodziny, mająca na celu zapewnienie odpowiedniego odpoczynku.

#### 5. Odpoczynek dobowy i tygodniowy

Art. 275 ust. 4 gwarantuje żołnierzom zawodowym prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku w każdej dobie oraz 24 godzin nieprzerwanego odpoczynku w okresie 7-dniowym. Te przepisy mają na celu ochronę zdrowia i bezpieczeństwa żołnierzy.

#### 6. Wyjątki od przepisów o odpoczynku

Przepisy dotyczące odpoczynku nie mają zastosowania do oficerów zawodowych pełniących obowiązki dowódców jednostek wojskowych oraz do żołnierzy realizujących zadania szczególnie istotne dla Sił Zbrojnych lub zadania o charakterze nadzwyczajnym. Wyjątki te obejmują m.in. udział w zapobieganiu skutkom katastrof naturalnych, pełnienie służby i dyżurów, odbywanie ćwiczeń i szkoleń oraz służbę poza granicami państwa.

#### 7. Radcy prawni w służbie wojskowej

Żołnierze zawodowi pełniący służbę na stanowisku radcy prawnego wykonują swoje zadania głównie w siedzibie jednostki wojskowej, z wyjątkiem czynności wymagających załatwienia poza tą siedzibą. Do tych żołnierzy nie stosuje się przepisów art. 18 ustawy o radcach prawnych, co oznacza, że ich status prawny i obowiązki są regulowane odrębnie.

#### 8. Ewidencja czasu służby

Dowódca jednostki wojskowej jest odpowiedzialny za prowadzenie ewidencji czasu służby, która potwierdza wykonywanie przez żołnierza zadań służbowych ponad normy określone w ust. 2. Ewidencja ta jest istotna dla monitorowania czasu pracy i zapewnienia odpowiednich rekompensat za nadgodziny.

#### 9. Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej

Minister Obrony Narodowej ma uprawnienia do określenia, w drodze rozporządzenia, dodatkowych dni wolnych od służby, rozkładu czasu służby w tygodniu oraz sposobu prowadzenia ewidencji czasu służby. Rozporządzenie to ma na celu doprecyzowanie i ujednolicenie zasad dotyczących czasu służby żołnierzy zawodowych.

### Podsumowanie

Art. 275 ustawy o obronie Ojczyzny w sposób kompleksowy reguluje kwestie związane z czasem służby żołnierzy zawodowych, uwzględniając zarówno potrzeby operacyjne Sił Zbrojnych, jak i konieczność zapewnienia odpowiednich warunków odpoczynku dla żołnierzy. Przepisy te mają na celu zrównoważenie wymagań służby z ochroną zdrowia i dobrostanu żołnierzy.

o obronie Ojczyzny

Kompletna instrukcja obliczania terminów w sprawach podatkowych oraz katalog czynności, które zachowują termin nawet wtedy, gdy pismo dotrze do organu później. Od tych reguł zależy, czy odwołanie, wniosek albo deklaracja zostaną uznane za złożone w czasie.

### Najważniejsze punkty

- Przy terminach dziennych nie liczy się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie początkowe. Termin kończy się z upływem ostatniego z wyznaczonej liczby dni.
- Terminy tygodniowe, miesięczne i roczne kończą się w dniu odpowiadającym dniowi początkowemu. Gdy takiego dnia nie ma, decyduje ostatni dzień miesiąca, a przy terminach rocznych dzień bezpośrednio poprzedzający.
- Sobota i dzień ustawowo wolny od pracy przesuwają koniec terminu na następny dzień po dniu lub dniach wolnych, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.
- Termin jest zachowany, gdy pismo wysłano na adres do doręczeń elektronicznych organu, a nadawca otrzymał dowód otrzymania.
- Równorzędnie działa nadanie w polskiej placówce operatora wyznaczonego, nadanie u operatora usług powszechnych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej oraz złożenie w polskim urzędzie konsularnym.
- Osobne reguły chronią żołnierza i członka załogi statku morskiego, osobę pozbawioną wolności oraz aresztowaną: pismo składa się odpowiednio w dowództwie jednostki, kapitanowi statku albo w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego.

Dzień wolny

Dzień wolny w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

Kodeks postępowania administracyjnego1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego3 przepisy

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

Kodeks pracy5 przepisów

o obronie Ojczyzny1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis

Prawo o notariacie1 przepis