Dzień roboczy

Dzień roboczy to pojęcie używane do ustalania terminów i czasu wykonywania czynności związanych z usługami płatniczymi. W ustawie o usługach płatniczych nie oznacza ono automatycznie każdego dnia od poniedziałku do piątku ani nie jest określane wyłącznie według kalendarza. Jego znaczenie zależy od tego, którego dostawcy dotyczy dana czynność.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• chodzi o dzień uznawany za roboczy przez dostawcę usług płatniczych,
• należy ustalić, czy jest to dostawca płatnika, czy dostawca odbiorcy,
• właściwy dzień może więc zależeć od strony danej płatności i jej dostawcy.

Takie rozróżnienie ma znaczenie praktyczne, ponieważ w jednej transakcji mogą uczestniczyć różni dostawcy, a każdy z nich może mieć własny zakres dni, w których wykonuje czynności związane z obsługą płatności. Przy obliczaniu terminu nie wystarczy zatem samo sprawdzenie, jaki dzień przypada w kalendarzu. Trzeba także uwzględnić, po której stronie płatności występuje dostawca, którego działanie lub obowiązek jest istotne w danej sytuacji.

Definicja służy przede wszystkim uporządkowaniu terminów wykonywania obowiązków przez dostawców oraz określeniu, kiedy określony dzień może zostać uwzględniony przy realizacji płatności, przekazywaniu informacji lub wykonywaniu innych czynności objętych ustawą. Pozwala ograniczyć wątpliwości, czy termin upływa w konkretnym dniu, czy też powinien zostać liczony dalej z uwagi na to, że dla właściwego dostawcy dany dzień nie jest roboczy.

Termin „dzień roboczy” występuje również w innych przepisach, między innymi dotyczących prowadzenia ewidencji i przekazywania danych, czynności egzekucyjnych, postępowań sądowych, rozliczeń oraz wykonywania obowiązków przez określone podmioty publiczne i gospodarcze. W tych regulacjach służy przede wszystkim do wyznaczania czasu na dokonanie czynności, przy czym jego szczegółowe znaczenie może wynikać z aktu prawnego, w którym został użyty.