Art. 189h Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące biegu terminu przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w kontekście ogłoszenia upadłości strony oraz innych okoliczności procesowych. Przepis ten ma na celu zapewnienie jasności i przewidywalności w zakresie przedawnienia administracyjnych kar pieniężnych, co jest istotne zarówno dla organów administracji publicznej, jak i dla stron postępowania.

#### 1. Przerwanie biegu terminu przedawnienia w przypadku ogłoszenia upadłości

Pierwsza część przepisu stanowi, że ogłoszenie upadłości strony przerywa bieg terminu przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia, termin ten biegnie na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego.

- **Przerwanie biegu terminu**: Przerwanie biegu terminu oznacza, że dotychczasowy okres, który upłynął przed ogłoszeniem upadłości, nie jest brany pod uwagę. Po zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego, termin przedawnienia zaczyna biec od nowa.
- **Uprawomocnienie postanowienia**: Ważnym momentem jest uprawomocnienie się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego, od którego to dnia termin przedawnienia biegnie na nowo.

#### 2. Rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia po ogłoszeniu upadłości

Jeżeli ogłoszenie upadłości nastąpiło przed rozpoczęciem biegu terminu przedawnienia, to bieg tego terminu rozpoczyna się od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego.

- **Przed rozpoczęciem biegu terminu**: W sytuacji, gdy upadłość została ogłoszona przed rozpoczęciem biegu terminu przedawnienia, termin ten nie rozpoczyna się w ogóle do momentu zakończenia lub umorzenia postępowania upadłościowego.

#### 3. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia

Przepis przewiduje również zawieszenie biegu terminu przedawnienia w określonych sytuacjach:

- **Wniesienie środka zaskarżenia**: Zawieszenie biegu terminu następuje z dniem wniesienia środka zaskarżenia od decyzji w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej do sądu administracyjnego albo sądu powszechnego, albo skargi kasacyjnej.
- **Żądanie ustalenia stosunku prawnego**: Zawieszenie biegu terminu następuje również z dniem wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa.
- **Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia**: Zawieszenie biegu terminu następuje z dniem doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

#### 4. Wznowienie biegu terminu przedawnienia

Termin przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej rozpoczyna się lub biegnie dalej od dnia następującego po dniu:

- **Uprawomocnienia się orzeczenia sądu**: Dotyczy to zarówno orzeczeń sądu administracyjnego, jak i sądu powszechnego, w tym odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, oddalenia skargi kasacyjnej, czy uchylenia wyroku przez Sąd Najwyższy.
- **Zakończenia postępowania zabezpieczającego**: W przypadku zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

### Podsumowanie

Art. 189h k.p.a. wprowadza kompleksowe regulacje dotyczące przerwania, zawieszenia i wznowienia biegu terminu przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że terminy przedawnienia są odpowiednio dostosowane do specyficznych okoliczności procesowych, takich jak ogłoszenie upadłości czy wniesienie środków zaskarżenia. Dzięki temu przepisowi, zarówno organy administracji publicznej, jak i strony postępowania mają jasność co do momentu, od którego należy liczyć bieg terminu przedawnienia, co przyczynia się do większej pewności prawnej i przewidywalności w postępowaniach administracyjnych.

Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 130^2 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę postępowania z pismami procesowymi wniesionymi przez profesjonalnych pełnomocników (adwokatów, radców prawnych, rzeczników patentowych), które nie zostały należycie opłacone. Przepis ten wprowadza mechanizm zwrotu takich pism bez wezwania do uiszczenia brakującej opłaty, co ma na celu usprawnienie postępowania sądowego i eliminację opóźnień związanych z niekompletnymi wnioskami.

#### 1. Zwrot pisma bez wezwania do uiszczenia opłaty

Zgodnie z § 1 art. 130^2 k.p.c., przewodniczący zwraca pismo wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo to podlega opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu. Jest to istotne uproszczenie w stosunku do ogólnych zasad dotyczących braków formalnych pism procesowych, które przewidują wezwanie do ich uzupełnienia.

#### 2. Możliwość uiszczenia brakującej opłaty

§ 2 art. 130^2 k.p.c. daje stronie możliwość uiszczenia brakującej opłaty w terminie tygodniowym od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie pisma. Jeżeli opłata zostanie wniesiona we właściwej wysokości w tym terminie, pismo wywołuje skutek od daty pierwotnego wniesienia. Jest to korzystne dla strony, ponieważ pozwala na zachowanie pierwotnej daty wniesienia pisma, co może mieć znaczenie np. dla zachowania terminów procesowych.

#### 3. Kolejny zwrot pisma

Przepis wyraźnie stanowi, że skutek taki nie następuje w razie kolejnego zwrotu pisma z tej samej przyczyny. Oznacza to, że jeżeli pismo zostanie zwrócone po raz drugi z powodu braku opłaty, nie będzie już możliwości zachowania pierwotnej daty wniesienia pisma.

#### 4. Wyjątki od stosowania przepisu

§ 3 art. 130^2 k.p.c. przewiduje wyjątki od stosowania § 1. Przepis ten nie ma zastosowania, gdy obowiązek uiszczenia opłaty stosunkowej powstał na skutek sprawdzenia przez sąd wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu lub zaskarżenia. W takich przypadkach sąd nie zwraca pisma bez wezwania do uiszczenia opłaty, co ma na celu ochronę interesów stron, które mogłyby nie być świadome konieczności uiszczenia dodatkowej opłaty wynikającej z decyzji sądu.

### Podsumowanie

Art. 130^2 k.p.c. wprowadza istotne uproszczenie w procedurze postępowania z pismami procesowymi wniesionymi przez profesjonalnych pełnomocników, które nie zostały należycie opłacone. Przepis ten ma na celu usprawnienie postępowania sądowego i eliminację opóźnień związanych z niekompletnymi wnioskami, jednocześnie dając stronom możliwość uzupełnienia braków w określonym terminie. Wyjątki przewidziane w § 3 mają na celu ochronę interesów stron w sytuacjach, gdy obowiązek uiszczenia opłaty wynika z decyzji sądu.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 511^1 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę postępowania w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty stałej w postępowaniu wieczystoksięgowym oraz w postępowaniach rejestrowych. Przepis ten wprowadza mechanizm zwrotu wniosku bez wezwania o uiszczenie opłaty, co ma na celu uproszczenie i przyspieszenie procedury.

#### 1. Zwrot wniosku bez wezwania o uiszczenie opłaty

Zgodnie z art. 511^1 § 1 k.p.c., jeżeli wniosek podlegający opłacie stałej nie został należycie opłacony, przewodniczący zwraca go bez wezwania o uiszczenie tej opłaty. Jest to odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą sąd wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych, w tym do uiszczenia brakującej opłaty. Wprowadzenie takiego rozwiązania ma na celu eliminację opóźnień w postępowaniu, które mogłyby wynikać z konieczności wysyłania dodatkowych wezwań.

#### 2. Wskazanie wysokości należnej opłaty

W zarządzeniu o zwrocie pisma przewodniczący ma obowiązek wskazać wysokość należnej opłaty stałej. Jest to istotne z punktu widzenia wnioskodawcy, który dzięki temu wie, jaką kwotę powinien uiścić, aby jego wniosek mógł być ponownie rozpatrzony.

#### 3. Termin na uiszczenie brakującej opłaty

Wnioskodawca ma tydzień od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie pisma na uiszczenie brakującej opłaty. Jest to stosunkowo krótki termin, co ma na celu szybkie usunięcie braków formalnych i umożliwienie dalszego procedowania wniosku. Ważne jest, aby wnioskodawca był świadomy tego terminu i dopełnił formalności w odpowiednim czasie.

#### 4. Skutek uiszczenia opłaty

Jeżeli wnioskodawca uiści brakującą opłatę we właściwej wysokości w terminie tygodniowym, wniosek wywołuje skutek od daty pierwotnego wniesienia. Oznacza to, że mimo pierwotnego braku opłaty, wniosek jest traktowany tak, jakby został złożony prawidłowo od samego początku. Jest to korzystne dla wnioskodawcy, ponieważ nie traci on pierwotnej daty złożenia wniosku, co może mieć znaczenie w kontekście terminów procesowych.

#### 5. Kolejny zwrot wniosku

Przepis wyraźnie stanowi, że skutek wywołania wniosku od daty pierwotnego wniesienia nie następuje w razie kolejnego zwrotu wniosku z tej samej przyczyny. Oznacza to, że jeżeli wnioskodawca ponownie nie uiści należnej opłaty, jego wniosek nie będzie już traktowany jako złożony w pierwotnym terminie. Jest to mechanizm dyscyplinujący, który ma na celu zmobilizowanie wnioskodawców do terminowego i prawidłowego uiszczania opłat.

### Podsumowanie

Art. 511^1 k.p.c. wprowadza uproszczoną procedurę zwrotu wniosku w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty stałej w postępowaniu wieczystoksięgowym oraz w postępowaniach rejestrowych. Przepis ten ma na celu przyspieszenie postępowania i eliminację opóźnień wynikających z konieczności wysyłania dodatkowych wezwań do uiszczenia opłaty. Wnioskodawca ma tydzień na uiszczenie brakującej opłaty, a jeżeli tego dokona, jego wniosek wywołuje skutek od daty pierwotnego wniesienia. Kolejny zwrot wniosku z tej samej przyczyny powoduje, że wniosek nie jest już traktowany jako złożony w pierwotnym terminie.

Doręczenie zarządzenia

Doręczenie zarządzenia w przepisach

Kodeks postępowania administracyjnego1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego3 przepisy