Art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) określa zasady dotyczące terminów załatwiania spraw przez organy administracji publicznej. Przepis ten ma na celu zapewnienie sprawności i efektywności postępowania administracyjnego, a także ochronę interesów stron postępowania.

#### 1. Zasada załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki

Zgodnie z § 1, organy administracji publicznej są zobowiązane do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Oznacza to, że organy powinny działać szybko i sprawnie, unikając nieuzasadnionych opóźnień. Jest to fundamentalna zasada, która ma na celu zapewnienie, że postępowanie administracyjne będzie prowadzone w sposób efektywny i zgodny z zasadą praworządności.

#### 2. Sprawy załatwiane niezwłocznie

§ 2 precyzuje, że niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę wraz z żądaniem wszczęcia postępowania, dowodów powszechnie znanych lub znanych z urzędu organowi, bądź możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi organ dysponuje. W praktyce oznacza to, że jeśli organ posiada wszystkie niezbędne informacje do podjęcia decyzji, powinien działać bez zbędnej zwłoki.

#### 3. Terminy załatwiania spraw

§ 3 i § 3a określają konkretne terminy załatwiania spraw:
- Sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego powinny być załatwione w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowane - w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
- W postępowaniu odwoławczym sprawa powinna być załatwiona w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
- W postępowaniu uproszczonym sprawa powinna być załatwiona niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania.

#### 4. Przepisy szczególne

§ 4 wskazuje, że przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż te wskazane w § 3 i § 3a. Oznacza to, że w niektórych przypadkach ustawodawca może przewidzieć inne, specyficzne terminy załatwiania spraw, które będą miały pierwszeństwo przed ogólnymi terminami określonymi w k.p.a.

#### 5. Wyłączenia z terminów

§ 5 określa, że do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się:
- Terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności,
- Okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej,
- Okresów zawieszenia postępowania,
- Okresu trwania mediacji,
- Okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.

Wyłączenia te mają na celu uwzględnienie sytuacji, w których organ administracji publicznej nie ma pełnej kontroli nad przebiegiem postępowania, co może wpływać na terminowość załatwienia sprawy.

#### Podsumowanie

Art. 35 k.p.a. stanowi kluczowy element regulacji dotyczących terminowości postępowania administracyjnego. Jego celem jest zapewnienie, że organy administracji publicznej będą działały sprawnie i efektywnie, a strony postępowania będą miały pewność co do terminów załatwiania ich spraw. Przepis ten wprowadza zarówno ogólne zasady, jak i konkretne terminy, a także uwzględnia sytuacje, w których terminy mogą być przedłużone z przyczyn niezależnych od organu.

Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 39^1 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące doręczeń elektronicznych w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten jest istotnym elementem nowoczesizacji procedur administracyjnych, mającym na celu zwiększenie efektywności i szybkości komunikacji między organami administracji publicznej a stronami postępowania.

#### 1. Adres do doręczeń elektronicznych

Zgodnie z art. 39^1 k.p.a., pisma doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Baza adresów elektronicznych jest centralnym rejestrem, który umożliwia organom administracji publicznej dostęp do aktualnych adresów elektronicznych stron postępowania. Wprowadzenie tej bazy ma na celu ułatwienie i usprawnienie procesu doręczeń, eliminując konieczność każdorazowego podawania adresu elektronicznego przez strony.

#### 2. Doręczenia do pełnomocnika

W przypadku, gdy strona postępowania działa przez pełnomocnika, doręczenia dokonuje się na adres do doręczeń elektronicznych wskazany w podaniu. Jest to istotne z punktu widzenia zapewnienia prawidłowego obiegu dokumentów i komunikacji między organem a pełnomocnikiem. Wskazanie adresu do doręczeń elektronicznych w podaniu jest obowiązkiem pełnomocnika, co ma na celu zapewnienie, że doręczenia będą dokonywane na właściwy adres.

#### 3. Kwalifikowana usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego

Jeżeli adres do doręczeń elektronicznych strony lub innego uczestnika postępowania nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych, doręczenia mogą być dokonywane na adres do doręczeń elektronicznych powiązany z kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono podanie. Kwalifikowana usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa i pewności doręczeń, co jest szczególnie istotne w kontekście postępowań administracyjnych, gdzie terminowość i prawidłowość doręczeń mają kluczowe znaczenie.

#### 4. Znaczenie przepisu

Art. 39^1 k.p.a. jest istotnym krokiem w kierunku cyfryzacji administracji publicznej. Wprowadzenie doręczeń elektronicznych ma na celu zwiększenie efektywności postępowań administracyjnych, redukcję kosztów związanych z tradycyjnymi formami doręczeń oraz poprawę dostępności usług administracyjnych dla obywateli. Przepis ten wymaga jednak od stron postępowania oraz ich pełnomocników znajomości i przestrzegania nowych regulacji dotyczących doręczeń elektronicznych, co może wiązać się z koniecznością adaptacji do nowych technologii i procedur.

#### 5. Wnioski

Art. 39^1 k.p.a. wprowadza nowoczesne rozwiązania w zakresie doręczeń elektronicznych, które mają na celu usprawnienie postępowań administracyjnych. Kluczowe jest, aby strony postępowania oraz ich pełnomocnicy byli świadomi obowiązków związanych z podawaniem adresów do doręczeń elektronicznych oraz korzystaniem z kwalifikowanych usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego. Przepis ten stanowi ważny element reformy administracji publicznej, zmierzającej w kierunku pełnej cyfryzacji i zwiększenia efektywności działania organów administracji publicznej.

Art. 39 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) reguluje zasady doręczania pism przez organy administracji publicznej. Przepis ten wprowadza hierarchię sposobów doręczania, zaczynając od najbardziej preferowanego, czyli doręczenia elektronicznego, a kończąc na tradycyjnych metodach doręczenia w przypadku braku możliwości zastosowania wcześniejszych form.

### § 1. Doręczenie na adres do doręczeń elektronicznych

Pierwszym i preferowanym sposobem doręczenia jest doręczenie na adres do doręczeń elektronicznych, zgodnie z ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Adres do doręczeń elektronicznych jest specjalnym adresem, który służy do komunikacji między organami administracji publicznej a obywatelami oraz przedsiębiorcami. Wprowadzenie tej formy doręczenia ma na celu usprawnienie i przyspieszenie procesu komunikacji oraz zmniejszenie kosztów związanych z tradycyjnymi metodami doręczenia.

### § 2. Alternatywne metody doręczenia

W przypadku braku możliwości doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych, organ administracji publicznej ma obowiązek doręczyć pisma za pokwitowaniem. Może to nastąpić przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, co oznacza połączenie doręczenia elektronicznego z tradycyjnym doręczeniem papierowym. Alternatywnie, doręczenie może być dokonane przez pracowników organu administracji publicznej lub inne upoważnione osoby lub organy.

### § 3. Doręczenie przesyłką rejestrowaną

Jeżeli doręczenie w sposób określony w § 1 i § 2 pkt 1 nie jest możliwe, organ administracji publicznej doręcza pisma przesyłką rejestrowaną, zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Przesyłka rejestrowana zapewnia możliwość śledzenia przesyłki oraz potwierdzenie jej odbioru, co jest istotne z punktu widzenia dowodowego.

### § 4. Specjalne przypadki doręczenia

W szczególnych przypadkach, takich jak doręczenie decyzji z rygorem natychmiastowej wykonalności, decyzji podlegającej natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy, w sprawach osobowych funkcjonariuszy oraz żołnierzy zawodowych, lub gdy wymaga tego ważny interes publiczny (np. bezpieczeństwo państwa, obronność, porządek publiczny), organ administracji publicznej może doręczyć decyzję w sposób określony w § 3. W takich sytuacjach przepisy § 1 i § 2 pkt 1 nie mają zastosowania.

### Podsumowanie

Art. 39 k.p.a. wprowadza jasną hierarchię sposobów doręczania pism przez organy administracji publicznej, preferując doręczenia elektroniczne jako najbardziej efektywne i nowoczesne. Przepis ten uwzględnia również alternatywne metody doręczenia w przypadku braku możliwości zastosowania preferowanej formy, co zapewnia elastyczność i dostosowanie do różnych sytuacji praktycznych. W szczególnych przypadkach, związanych z ważnym interesem publicznym, przewidziane są specjalne procedury doręczenia, co podkreśla znaczenie bezpieczeństwa i porządku publicznego w procesie administracyjnym.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 132 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje zasady doręczania pism procesowych między profesjonalnymi pełnomocnikami, tj. adwokatami, radcami prawnymi, rzecznikami patentowymi oraz Prokuratorią Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten ma na celu usprawnienie i przyspieszenie postępowania sądowego poprzez bezpośrednie doręczanie pism procesowych między stronami reprezentowanymi przez profesjonalnych pełnomocników.

#### § 1 - Bezpośrednie doręczanie pism procesowych

Zgodnie z § 1, adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi oraz Prokuratoria Generalna doręczają sobie nawzajem odpisy pism procesowych z załącznikami bezpośrednio. W treści pisma procesowego wniesionego do sądu należy zamieścić oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu za pośrednictwem operatora pocztowego. Brak takiego oświadczenia skutkuje zwrotem pisma bez wzywania do usunięcia tego braku. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że strony są na bieżąco informowane o działaniach procesowych przeciwnika, co sprzyja transparentności i efektywności postępowania.

#### § 1^1 - Wyjątki od bezpośredniego doręczania

§ 1^1 wymienia wyjątki od zasady bezpośredniego doręczania pism procesowych. Dotyczy to m.in. pozwu wzajemnego, apelacji, skargi kasacyjnej, zażalenia, sprzeciwu od wyroku zaocznego, sprzeciwu od nakazu zapłaty, zarzutów od nakazu zapłaty, wniosku o zabezpieczenie powództwa, skargi o wznowienie postępowania, skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz skargi na orzeczenia referendarza sądowego. Te pisma należy złożyć w sądzie z odpisami dla strony przeciwnej. Wyjątki te wynikają z ich szczególnego charakteru i znaczenia dla postępowania.

#### § 1^2 - Doręczenia elektroniczne

§ 1^2 wprowadza możliwość doręczania pism procesowych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, pod warunkiem że adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy lub Prokuratoria Generalna dokonali wyboru takiego sposobu doręczania i nie zrezygnowali z doręczenia elektronicznego. Przepis ten jest zgodny z trendem digitalizacji postępowań sądowych i ma na celu dalsze usprawnienie komunikacji między pełnomocnikami.

#### § 2 - Elektroniczne doręczanie pism procesowych

§ 2 stanowi, że adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi oraz Prokuratoria Generalna doręczają sobie nawzajem pisma procesowe z załącznikami wyłącznie w postaci elektronicznej, jeżeli złożą sądowi zgodne oświadczenia odpowiedniej treści i podadzą do wiadomości sądu dane kontaktowe, takie jak adres e-mail lub numer faksu. Oświadczenia te nie podlegają odwołaniu, a zastrzeżenia warunku lub terminu uważa się za nieistniejące. Na zgodny wniosek stron lub w uzasadnionych przypadkach sąd może zarządzić odstąpienie od elektronicznego doręczania. Przepis ten ma na celu dalsze uproszczenie i przyspieszenie procedur doręczeniowych, jednak wymaga zgody obu stron.

#### § 3 - Doręczenie w sekretariacie sądu

§ 3 przewiduje możliwość doręczenia pisma adresatowi przez wręczenie go bezpośrednio w sekretariacie sądu. Jest to dodatkowa opcja, która może być użyteczna w sytuacjach, gdy inne metody doręczenia są niewykonalne lub niepraktyczne.

### Podsumowanie

Art. 132 k.p.c. wprowadza zasady mające na celu usprawnienie procesu doręczania pism procesowych między profesjonalnymi pełnomocnikami. Przepis ten promuje bezpośrednie doręczanie pism, w tym za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, co ma na celu przyspieszenie postępowania sądowego i zwiększenie jego efektywności. Wyjątki od tych zasad oraz możliwość doręczenia w sekretariacie sądu zapewniają elastyczność i dostosowanie procedur do specyfiki poszczególnych spraw.

Art. 144a Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe zasady dotyczące doręczeń elektronicznych w postępowaniach podatkowych. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia zarówno organów podatkowych, jak i podatników, ponieważ określa procedury i warunki, które muszą być spełnione, aby doręczenie elektroniczne było skuteczne.

#### 1. Adres do doręczeń elektronicznych

Przepis wskazuje dwa możliwe adresy do doręczeń elektronicznych:
- **Adres wpisany do bazy adresów elektronicznych**: Jest to adres oficjalnie zarejestrowany w bazie, co zapewnia jego aktualność i wiarygodność.
- **Adres powiązany z kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego**: W sytuacji, gdy adres nie jest wpisany do bazy, ale został użyty do wniesienia podania za pomocą kwalifikowanej usługi, również może być uznany za właściwy do doręczeń.

#### 2. Dzień doręczenia

Dzień doręczenia pisma na adres do doręczeń elektronicznych ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Ustawa ta precyzuje, że doręczenie elektroniczne jest skuteczne z chwilą, gdy adresat odbierze pismo, co jest potwierdzane odpowiednim dowodem elektronicznym.

#### 3. Doręczenie w sposób tradycyjny

Art. 144a odnosi się również do przypadków doręczeń tradycyjnych, o których mowa w art. 144 § 1b i 1c Ordynacji podatkowej. W takich sytuacjach doręczenie jest skuteczne, gdy odbierający pismo potwierdzi jego odbiór swoim podpisem i wskaże datę doręczenia. Jeśli odbierający uchyla się od potwierdzenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu.

#### 4. Znaczenie praktyczne

Przepis ten ma kluczowe znaczenie w kontekście digitalizacji i usprawnienia postępowań podatkowych. Doręczenia elektroniczne przyspieszają procesy administracyjne, zmniejszają koszty i ryzyko błędów związanych z doręczeniami tradycyjnymi. Jednakże, aby doręczenie elektroniczne było skuteczne, konieczne jest przestrzeganie określonych procedur, co zapewnia bezpieczeństwo i pewność obrotu prawnego.

#### 5. Wnioski

Art. 144a Ordynacji podatkowej jest przepisem, który wprowadza nowoczesne rozwiązania do postępowań podatkowych, jednocześnie zapewniając odpowiednie mechanizmy kontroli i potwierdzenia doręczeń. Jest to krok w stronę większej efektywności administracji podatkowej oraz lepszego dostosowania do potrzeb współczesnych podatników, którzy coraz częściej korzystają z elektronicznych form komunikacji.

Podsumowując, przepis ten jest istotnym elementem w systemie doręczeń podatkowych, który wymaga od stron postępowania znajomości i przestrzegania określonych procedur, aby doręczenia były skuteczne i zgodne z prawem.

Ordynacja podatkowa

Art. 27 Prawa łowieckiego reguluje procedurę podziału na obwody łowieckie oraz zaliczenia tych obwodów do odpowiednich kategorii, a także zmiany granic obwodów łowieckich. Proces ten jest realizowany przez sejmik województwa w formie uchwały, która stanowi akt prawa miejscowego. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Ust. 1
Sejmik województwa jest organem odpowiedzialnym za podział na obwody łowieckie oraz ich zaliczenie do odpowiednich kategorii. Uchwała w tej sprawie jest aktem prawa miejscowego, co oznacza, że ma moc obowiązującą na terenie danego województwa.

#### Ust. 2
Projekt uchwały przygotowuje marszałek województwa. Jest to istotne, ponieważ marszałek pełni rolę inicjatora i koordynatora całego procesu.

#### Ust. 3
Projekt uchwały musi zawierać szczegółowe informacje, takie jak numer obwodu łowieckiego, opis granic, powierzchnię obwodu oraz jego zaliczenie do odpowiedniej kategorii. Wymóg ten zapewnia przejrzystość i dokładność w procesie tworzenia obwodów łowieckich.

#### Ust. 4-5
Marszałek województwa powołuje zespół opiniodawczo-doradczy, który wspiera go w przygotowaniu projektu uchwały. W skład zespołu wchodzą przedstawiciele różnych instytucji, co zapewnia szeroką reprezentację interesów różnych grup społecznych i zawodowych.

#### Ust. 6
Marszałek województwa może zaprosić do prac zespołu przedstawicieli dzierżawców lub zarządców obwodów łowieckich, co pozwala na uwzględnienie ich doświadczeń i potrzeb.

#### Ust. 7
Zmiana zaliczenia obwodu łowieckiego do innej kategorii może nastąpić w szczególnych przypadkach, takich jak masowy upadek zwierząt łownych lub zmiana granic obwodu. Jest to elastyczne rozwiązanie, które pozwala na dostosowanie obwodów do zmieniających się warunków.

#### Ust. 8
Marszałek województwa po przygotowaniu projektu uchwały musi przejść przez szereg kroków, takich jak uzyskanie opinii i uzgodnień, ogłoszenie projektu uchwały, wyłożenie jej do publicznego wglądu oraz rozpatrzenie uwag. Procedura ta jest szczegółowo określona, co zapewnia transparentność i możliwość udziału społeczeństwa w procesie decyzyjnym.

#### Ust. 9-10
Uwagi do projektu uchwały mogą wnosić właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości objętych projektem. Uwagi te muszą być wniesione w określonym terminie i na piśmie, co zapewnia formalność i porządek w procesie ich rozpatrywania.

#### Ust. 11
Przy rozpatrywaniu uwag dotyczących wyłączenia nieruchomości z obwodu łowieckiego uwzględnia się szczególne właściwości nieruchomości lub prowadzonej na niej działalności. Jest to ważne, aby nie naruszać interesów właścicieli nieruchomości.

#### Ust. 12-13
Niewydanie opinii w terminie 14 dni oznacza akceptację projektu uchwały. Sejmik województwa może również stwierdzić konieczność dokonania zmian w projekcie uchwały i ponowić niezbędne czynności.

#### Ust. 14-15
Sejmik województwa przed podjęciem uchwały kieruje projekt do zaopiniowania przez zespół opiniodawczo-doradczy i wprowadza zmiany wynikające z jego opinii. Uchwała obowiązuje od dnia wejścia w życie określonego w niej, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

#### Ust. 16
Uchwała podlega również publikacji na stronie internetowej sejmiku województwa, co zapewnia jej dostępność dla wszystkich zainteresowanych.

### Podsumowanie
Art. 27 Prawa łowieckiego wprowadza szczegółową procedurę podziału na obwody łowieckie oraz ich zaliczenia do odpowiednich kategorii. Procedura ta jest transparentna i umożliwia udział różnych grup interesów, co jest kluczowe dla zrównoważonego zarządzania zasobami łowieckimi.

Prawo łowieckie

Prawo o adwokaturze

Art. 20a Prawa o notariacie wprowadza obowiązek dla notariuszy, aby posiadali adres do doręczeń elektronicznych, zgodnie z ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Przepis ten ma na celu usprawnienie komunikacji między notariuszami a innymi podmiotami, w tym organami administracji publicznej, poprzez wykorzystanie nowoczesnych technologii.

#### Obowiązek posiadania adresu do doręczeń elektronicznych

Zgodnie z art. 20a, każdy notariusz wykonujący zawód musi posiadać adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych. Adres ten jest definiowany w art. 2 pkt 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych jako unikalny identyfikator umożliwiający doręczanie dokumentów w formie elektronicznej. Wprowadzenie tego obowiązku ma na celu zapewnienie, że notariusze będą mogli odbierać i wysyłać dokumenty w sposób szybki, bezpieczny i zgodny z przepisami prawa.

#### Wykreślenie adresu z bazy adresów elektronicznych

Minister Sprawiedliwości ma prawo wystąpić do ministra właściwego do spraw informatyzacji o wykreślenie adresu do doręczeń elektronicznych z bazy adresów elektronicznych w określonych przypadkach. Przypadki te są wymienione w art. 16 § 1 i 3, art. 43 § 3 i 4 oraz art. 68 § 1 Prawa o notariacie.

- **Art. 16 § 1 i 3**: Dotyczy sytuacji, w których notariusz przestaje wykonywać zawód, np. z powodu śmierci, rezygnacji lub skreślenia z listy notariuszy.
- **Art. 43 § 3 i 4**: Odnosi się do przypadków zawieszenia notariusza w wykonywaniu czynności notarialnych.
- **Art. 68 § 1**: Dotyczy sytuacji, w których notariusz zostaje pozbawiony prawa wykonywania zawodu na mocy prawomocnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego.

#### Znaczenie regulacji

Wprowadzenie obowiązku posiadania adresu do doręczeń elektronicznych przez notariuszy jest krokiem w kierunku cyfryzacji i modernizacji usług notarialnych. Umożliwia to szybsze i bardziej efektywne zarządzanie dokumentami oraz komunikację z klientami i organami publicznymi. Ponadto, zapewnia większe bezpieczeństwo i pewność obrotu prawnego, co jest kluczowe w działalności notarialnej.

#### Wnioski

Art. 20a Prawa o notariacie jest istotnym elementem w procesie cyfryzacji usług notarialnych. Obowiązek posiadania adresu do doręczeń elektronicznych oraz możliwość jego wykreślenia w określonych przypadkach zapewniają, że notariusze będą mogli skutecznie i bezpiecznie wykonywać swoje obowiązki w nowoczesnym środowisku prawnym. Regulacja ta jest zgodna z ogólnymi trendami w zakresie informatyzacji administracji publicznej i usług prawnych, co przyczynia się do zwiększenia efektywności i transparentności tych usług.

Doręczenie elektroniczne

Doręczenie elektroniczne w przepisach