Dochód dziecka

„Dochód dziecka” to szczególna kategoria dochodu stosowana w ustawie „o pomocy społecznej”. Obejmuje środki i wartości przypisywane dziecku, które powinny zostać uwzględnione przy ustalaniu jego sytuacji materialnej. Nie chodzi więc wyłącznie o wynagrodzenie za pracę lub inne bieżące wpływy, lecz o składniki wskazane w ustawowej definicji.

Do dochodu dziecka zalicza się przede wszystkim:

• otrzymywaną rentę, razem z dodatkiem dla sierot zupełnych,
• zasiłek pielęgnacyjny,
• dodatek pielęgnacyjny,
• alimenty faktycznie otrzymywane na dziecko,
• wartość odpowiadającą dochodom uzyskiwanym z majątku dziecka.

Ostatni element dotyczy sytuacji, w której dziecko posiada majątek przynoszący dochód. W takim przypadku przy ocenie jego dochodu uwzględnia się kwotę odpowiadającą dochodom uzyskiwanym z tego majątku. Definicja obejmuje zatem zarówno określone świadczenia i należności pieniężne, jak i dochody związane z majątkiem pozostającym własnością dziecka.

Pojęcie służy do uporządkowania sposobu obliczania dochodu dziecka na potrzeby pomocy społecznej. Dzięki temu przy ocenie sytuacji rodziny można uwzględnić środki, które rzeczywiście przysługują dziecku albo są związane z jego majątkiem. Ma to praktyczne znaczenie przy ustalaniu sytuacji dochodowej, w szczególności wtedy, gdy wysokość dochodu wpływa na ocenę spełnienia warunków przewidzianych w przepisach o pomocy społecznej. Organ stosujący ustawę powinien brać pod uwagę wskazane składniki w zakresie wynikającym z definicji, niezależnie od tego, czy są one wypłacane bezpośrednio dziecku, czy na jego rzecz.