Decyzja dotycząca umowy

„Decyzja dotycząca umowy” to wybór konsumenta odnoszący się do produktu oraz związanych z nim czynności, praw i obowiązków. Pojęcie obejmuje nie tylko samo postanowienie o zawarciu umowy lub zakupie produktu. Dotyczy także tego, czy konsument zdecyduje się na zakup, w jaki sposób go dokona i na jakich warunkach, a także czy zapłaci za produkt w całości albo tylko w części.

Zakres tego pojęcia jest szerszy niż decyzje podejmowane przed zawarciem umowy. Obejmuje również późniejsze zachowania konsumenta, w szczególności:

• zatrzymanie produktu,
• rozporządzenie nim,
• wykonanie uprawnienia umownego związanego z produktem,
• powstrzymanie się od którejkolwiek z tych czynności.

Znaczenie ma więc nie tylko działanie konsumenta, lecz także jego zaniechanie. Decyzją może być zarówno wybór określonego sposobu postępowania, jak i rezygnacja z zakupu, zapłaty, zatrzymania produktu lub skorzystania z uprawnienia wynikającego z umowy. Istotne jest również to, że pojęcie obejmuje warunki podejmowanego wyboru, a nie wyłącznie odpowiedź na pytanie, czy konsument w ogóle zawrze umowę.

W ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym pojęcie to służy określeniu, jakie zachowania konsumenta mogą być przedmiotem oddziaływania praktyki rynkowej. Pozwala ocenić, czy określone działanie mogło wpłynąć na jego wybór związany z zakupem, płatnością, produktem albo wykonywaniem praw umownych. Dzięki temu ochrona obejmuje cały proces decyzyjny konsumenta, a nie tylko chwilę zawarcia umowy.

W praktyce przy analizie danej sytuacji bada się zatem, czy zachowanie przedsiębiorcy mogło mieć znaczenie dla decyzji konsumenta dotyczącej produktu lub umowy, w tym dla decyzji o podjęciu określonej czynności albo o powstrzymaniu się od niej. Pojęcie wskazuje tym samym szeroki zakres wyborów, które mogą mieć znaczenie przy stosowaniu przepisów o nieuczciwych praktykach rynkowych.