Dawstwo partnerskie

Dawstwo partnerskie oznacza szczególny sposób przekazania komórek rozrodczych w ramach procedury medycznie wspomaganej prokreacji. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Leczenie niepłodności” i odnosi się do sytuacji, w której mężczyzna przekazuje swoje komórki rozrodcze kobiecie pozostającej z nim w małżeństwie albo we wspólnym pożyciu.

Dla uznania dawstwa za partnerskie istotne są łącznie następujące elementy:

• dawcą jest mężczyzna,
• biorczynią jest kobieta pozostająca z dawcą w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu,
• ich relacja jest potwierdzona zgodnym oświadczeniem dawcy i biorczyni,
• przekazanie ma służyć zastosowaniu komórek w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji,
• w procedurze wykorzystywane są komórki rozrodcze biorczyni, czyli jej własne komórki jajowe.

Ostatni element odróżnia dawstwo partnerskie od sytuacji, w której do zapłodnienia wykorzystywane są komórki rozrodcze pochodzące od innej kobiety. W tym modelu materiał rozrodczy pochodzi od mężczyzny pozostającego z biorczynią w określonej relacji, natomiast komórka jajowa należy do biorczyni. Definicja wskazuje więc zarówno źródło przekazywanych komórek, jak i relację między osobami uczestniczącymi w procedurze.

W praktyce zakwalifikowanie danej sytuacji jako dawstwa partnerskiego porządkuje sposób rozumienia procedury na gruncie ustawy o leczeniu niepłodności. Pozwala ustalić, że przekazanie komórek następuje w ramach relacji partnerskiej lub małżeńskiej, a nie w ramach niezależnego dawstwa. Ma to znaczenie także poza samą procedurą medyczną. Fakt bycia dawcą komórki rozrodczej jest uwzględniany w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dotyczących domniemania ojcostwa. Hasło łączy zatem aspekt medyczny, relacyjny i rodzinny, ale samo w sobie opisuje przede wszystkim sposób wykorzystania męskich komórek rozrodczych u związanej z dawcą biorczyni.