Czas nieokreślony

Czas nieokreślony oznacza okres, którego końcowa data nie została z góry oznaczona. W prawie określenie „na czas nieokreślony” wskazuje więc, że dane zatrudnienie, stosunek prawny, umowa, służba albo uprawnienie nie wygasa automatycznie w konkretnym dniu ustalonym przy ich ustanowieniu. Nie oznacza to jednak trwałości absolutnej ani niemożności zakończenia danego stosunku prawnego.

Zakończenie następuje na zasadach właściwych dla danego rodzaju sprawy. Może być skutkiem wypowiedzenia, rozwiązania za porozumieniem, odwołania, decyzji właściwego organu, wystąpienia określonego zdarzenia albo innych przyczyn przewidzianych w przepisach lub w treści czynności prawnej. W niektórych przypadkach ustawa określa szczególną procedurę zakończenia stosunku prawnego, a także wymogi dotyczące formy, przyczyny lub udziału innych podmiotów.

Najważniejsze cechy:

• brak z góry określonego terminu końcowego,
• trwanie do czasu skutecznego zakończenia na podstawie przepisów lub uzgodnień stron,
• możliwość występowania zarówno w umowach, jak i w stosunkach wynikających z aktu powołania, decyzji lub ustawy,
• odrębne skutki prawne zależne od dziedziny prawa.

W prawie pracy umowa na czas nieokreślony trwa do jej rozwiązania albo wygaśnięcia zgodnie z przepisami. Jej wypowiedzenie może wiązać się z obowiązkiem zachowania określonej procedury, w tym z przekazaniem informacji zakładowej organizacji związkowej, jeżeli wymagają tego przepisy. W prawie wojskowym czas nieokreślony może oznaczać okres pełnienia zawodowej służby wojskowej albo służby w aktywnej rezerwie, bez wskazania końcowej daty w akcie powołania.

Termin ten występuje także przy układach i innych porozumieniach, czynnościach w spółkach, powołaniu dyrektora przedsiębiorstwa państwowego, zezwoleniach oraz regulacji trwałego charakteru określonych instytucji. Znaczenie czasu nieokreślonego każdorazowo wynika z przepisów dotyczących danego stosunku prawnego.