Art. 38a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza obowiązek sporządzania audytu krajobrazowego dla obszaru województwa nie rzadziej niż raz na 20 lat. Przepis ten ma na celu systematyczną ocenę i ochronę krajobrazów, które są istotnym elementem dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego Polski.

#### 1. Cel audytu krajobrazowego

Audyt krajobrazowy ma na celu:
- Identyfikację krajobrazów występujących na obszarze województwa.
- Określenie cech charakterystycznych tych krajobrazów.
- Dokonanie oceny ich wartości.

#### 2. Zakres audytu krajobrazowego

Audyt krajobrazowy obejmuje:
- Określenie krajobrazów występujących na obszarze województwa oraz lokalizację krajobrazów priorytetowych.
- Wskazanie lokalizacji i granic parków kulturowych, parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów chronionego krajobrazu, obiektów na listach Światowego Dziedzictwa UNESCO oraz obszarów Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO (MaB).
- Wskazanie zagrożeń dla możliwości zachowania wartości krajobrazów oraz rekomendacje dotyczące ich kształtowania i ochrony.

#### 3. Rekomendacje i wnioski

Rekomendacje i wnioski zawarte w audycie krajobrazowym powinny:
- Nie być sprzeczne z celami i sposobami ochrony obszarów i obiektów określonymi na podstawie ustawy o ochronie przyrody oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
- Wskazywać obszary, które powinny zostać objęte formami ochrony przyrody, oraz lokalne formy architektoniczne zabudowy w obrębie krajobrazów priorytetowych.

#### 4. Analiza zasadności dalszej ochrony

Audyt krajobrazowy może wskazywać obszary objęte formami ochrony przyrody, które ze względu na znaczący spadek wartości krajobrazu wymagają pogłębionej analizy zasadności ich dalszej ochrony.

#### 5. Rozporządzenie Rady Ministrów

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
- Klasyfikację krajobrazów, sposób oceny zidentyfikowanych krajobrazów oraz wskazywania krajobrazów priorytetowych.
- Sposób uwzględnienia w audycie krajobrazowym obiektów wpisanych na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO (MaB), parków narodowych, rezerwatów i innych form ochrony przyrody.
- Szczegółowy zakres i metodologię audytu krajobrazowego.

#### 6. Znaczenie przepisu

Art. 38a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu i ochronie krajobrazów na poziomie województwa. Regularne przeprowadzanie audytów krajobrazowych pozwala na bieżąco monitorować stan krajobrazów, identyfikować zagrożenia oraz podejmować odpowiednie działania ochronne. Przepis ten podkreśla również znaczenie krajobrazów jako elementu tożsamości narodowej i dziedzictwa kulturowego, co jest istotne z punktu widzenia zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska.

#### 7. Wnioski

Wprowadzenie obowiązku sporządzania audytów krajobrazowych jest krokiem w kierunku bardziej świadomego i zrównoważonego zarządzania przestrzenią. Przepis ten wymaga jednak odpowiedniego wdrożenia i monitorowania, aby zapewnić jego skuteczność i zgodność z celami ochrony przyrody oraz dziedzictwa kulturowego.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

§ 55 wprowadza zasady dotyczące wyceny nieruchomości rolnych i leśnych, uwzględniając specyfikę tych nieruchomości oraz ich zróżnicowane użytkowanie. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia zarówno właścicieli nieruchomości, jak i rzeczoznawców majątkowych, którzy dokonują wyceny.

1. **Wycena nieruchomości jako całość**:
   Przepis przewiduje możliwość wyceny nieruchomości rolnych lub leśnych jako całości. Jest to podejście preferowane, gdyż pozwala na uwzględnienie wszystkich aspektów i cech nieruchomości w jednym procesie wyceny. Wycena jako całość jest szczególnie korzystna, gdy nieruchomość jest jednolita pod względem użytkowania i nie ma znaczących różnic w jej poszczególnych częściach.

2. **Wycena gruntu oraz jego części składowych**:
   Alternatywnie, przepis dopuszcza wycenę gruntu oraz jego części składowych oddzielnie. Jest to istotne w sytuacjach, gdy nieruchomość składa się z różnych elementów, które mogą mieć różne wartości i różne sposoby użytkowania. Przykładowo, na jednej nieruchomości mogą znajdować się zarówno grunty orne, jak i lasy, które mają różne wartości rynkowe.

3. **Wydzielenie funkcjonalnych części nieruchomości**:
   W przypadku nieruchomości o wielu sposobach użytkowania i dużej różnorodności części składowych, przepis przewiduje możliwość wydzielenia funkcjonalnych części nieruchomości celem ich odrębnej wyceny. Jest to szczególnie ważne w sytuacjach, gdy nieruchomość jest złożona i niejednorodna, co utrudnia jej wycenę jako całości. Wydzielenie funkcjonalnych części pozwala na bardziej precyzyjne określenie wartości poszczególnych elementów nieruchomości.

4. **Uzasadnienie w operacie szacunkowym**:
   Przepis wymaga, aby zastosowanie sposobu wyceny przez wydzielenie funkcjonalnych części nieruchomości było uzasadnione w operacie szacunkowym. Jest to kluczowy element, który zapewnia transparentność i rzetelność procesu wyceny. Rzeczoznawca majątkowy musi przedstawić argumenty i podstawy, na których opiera się decyzja o wydzieleniu funkcjonalnych części nieruchomości, co pozwala na weryfikację i ocenę poprawności wyceny.

Podsumowując, § 55 w sprawie wyceny nieruchomości wprowadza elastyczne podejście do wyceny nieruchomości rolnych i leśnych, uwzględniając ich specyfikę i zróżnicowanie. Przepis ten zapewnia możliwość dokładniejszego i bardziej rzetelnego określenia wartości nieruchomości, co jest korzystne zarówno dla właścicieli, jak i dla rynku nieruchomości.

Cecha charakterystyczna

Cecha charakterystyczna w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym1 przepis

w sprawie wyceny nieruchomości1 przepis