Art. 1 ustawy o finansach publicznych stanowi fundamentalny przepis, który określa zakres regulacji tej ustawy. Przepis ten pełni funkcję wprowadzającą, wskazując na kluczowe obszary, które są objęte regulacją prawną w ramach tej ustawy. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu:

1. **Zakres i zasady działania oraz organizacja jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych**:
   - Ustawa określa, jak mają funkcjonować jednostki budżetowe oraz samorządowe zakłady budżetowe, które są podstawowymi jednostkami organizacyjnymi sektora finansów publicznych. Przepisy te regulują m.in. zasady tworzenia, likwidacji, finansowania oraz zarządzania tymi jednostkami.

2. **Zakres i zasady działania agencji wykonawczych, instytucji gospodarki budżetowej i państwowych funduszy celowych**:
   - Ustawa precyzuje również zasady funkcjonowania innych podmiotów sektora finansów publicznych, takich jak agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej oraz państwowe fundusze celowe. Każdy z tych podmiotów ma specyficzne zadania i sposób finansowania, które są szczegółowo określone w przepisach ustawy.

3. **Zasady funkcjonowania jednostek sektora finansów publicznych w zakresie gospodarki finansowej**:
   - Przepisy ustawy regulują, jak jednostki sektora finansów publicznych powinny zarządzać swoimi finansami, w tym zasady planowania, realizacji i kontroli wydatków oraz dochodów.

4. **Zasady i tryb kontroli procesów związanych z gromadzeniem i rozdysponowywaniem środków publicznych oraz gospodarowaniem mieniem**:
   - Ustawa określa mechanizmy kontroli, które mają zapewnić prawidłowe gromadzenie i wydatkowanie środków publicznych oraz zarządzanie mieniem publicznym. Kontrola ta jest kluczowa dla zapewnienia transparentności i efektywności w sektorze finansów publicznych.

5. **Zasady zarządzania państwowym długiem publicznym oraz procedury ostrożnościowe i sanacyjne**:
   - Przepisy ustawy regulują również zarządzanie długiem publicznym, w tym zasady zaciągania zobowiązań oraz procedury mające na celu zapobieganie nadmiernemu zadłużeniu i zapewnienie stabilności finansowej państwa.

6. **Zasady i tryb opracowywania oraz uchwalania Wieloletniego Planu Finansowego Państwa**:
   - Ustawa określa procedury związane z tworzeniem i uchwalaniem Wieloletniego Planu Finansowego Państwa, który jest kluczowym dokumentem strategicznym w zakresie polityki finansowej państwa.

7. **Zasady i tryb opracowywania oraz uchwalania wieloletniej prognozy finansowej jednostki samorządu terytorialnego**:
   - Podobnie jak w przypadku państwa, jednostki samorządu terytorialnego są zobowiązane do opracowywania wieloletnich prognoz finansowych, które mają na celu zapewnienie długoterminowej stabilności finansowej.

8. **Zasady i tryb sporządzania budżetu państwa w układzie zadaniowym**:
   - Ustawa wprowadza zasady sporządzania budżetu państwa w układzie zadaniowym, co ma na celu zwiększenie efektywności wydatkowania środków publicznych poprzez powiązanie wydatków z konkretnymi celami i zadaniami.

9. **Zakres i szczegółowość oraz zasady i tryb planowania, uchwalania i wykonywania budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego**:
   - Przepisy ustawy szczegółowo regulują proces planowania, uchwalania i realizacji budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, co ma na celu zapewnienie prawidłowego i efektywnego zarządzania finansami publicznymi.

10. **Szczególne zasady rachunkowości, planowania i sprawozdawczości obowiązujące w sektorze finansów publicznych**:
    - Ustawa wprowadza specyficzne zasady rachunkowości, planowania i sprawozdawczości, które mają na celu zapewnienie transparentności i rzetelności w zarządzaniu finansami publicznymi.

11. **Zasady gospodarowania środkami publicznymi pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz z innych źródeł zagranicznych**:
    - Przepisy ustawy regulują również zasady zarządzania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz innych źródeł zagranicznych, co jest kluczowe dla prawidłowego wykorzystania tych środków.

12. **Zasady kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego oraz koordynacji kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych**:
    - Ustawa określa zasady kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego, które mają na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostek sektora finansów publicznych oraz koordynację tych działań.

Podsumowując, Art. 1 ustawy o finansach publicznych stanowi kompleksowy przepis wprowadzający, który określa zakres regulacji tej ustawy. Przepisy te mają na celu zapewnienie prawidłowego, efektywnego i transparentnego zarządzania finansami publicznymi, co jest kluczowe dla stabilności finansowej państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego.

o finansach publicznych

Art. 202 ustawy o finansach publicznych reguluje zasady gromadzenia, obsługi oraz wykorzystania środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

### Ustęp 1
Pierwszy ustęp nakłada obowiązek gromadzenia tych środków na wyodrębnionych rachunkach bankowych. Wyodrębnienie rachunków ma na celu zapewnienie przejrzystości i odpowiedniego zarządzania środkami pochodzącymi z zewnętrznych źródeł finansowania, co jest kluczowe dla prawidłowego rozliczania i kontroli tych funduszy.

### Ustęp 2
Obsługę bankową tych rachunków prowadzi Narodowy Bank Polski (NBP) lub Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK) na podstawie umów rachunku bankowego. Wybór tych instytucji jest uzasadniony ich rolą w systemie finansowym państwa oraz doświadczeniem w zarządzaniu środkami publicznymi.

### Ustęp 3
W ramach obsługi bankowej, NBP lub BGK dokonują wypłat na podstawie dyspozycji Ministra Finansów lub jego pełnomocników. W przypadku środków związanych z rozwojem regionalnym, dyspozycje wydaje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego. Taka struktura zapewnia odpowiednią kontrolę nad wydatkowaniem środków oraz umożliwia ich efektywne wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem.

### Ustęp 4
Środki finansowe, które pozostają po zakończeniu realizacji programów finansowanych z tych źródeł, są wykorzystywane na realizację zadań w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna lub programów Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa. Przepis ten zapewnia, że niewykorzystane środki nie zostaną zmarnowane, lecz będą służyć dalszym celom rozwojowym.

### Ustęp 5
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego otwiera w NBP rachunek do obsługi środków, które mają być ponownie wykorzystane. To rozwiązanie zapewnia ciągłość finansowania i umożliwia efektywne zarządzanie środkami, które mogą być ponownie wykorzystane w przyszłych projektach.

### Ustęp 6
Środki zgromadzone na tym rachunku są uruchamiane przez NBP wyłącznie na podstawie dyspozycji ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego. Taka procedura zapewnia, że środki są wydatkowane zgodnie z celami określonymi przez odpowiedniego ministra, co zwiększa efektywność i celowość wydatkowania funduszy.

### Podsumowanie
Art. 202 ustawy o finansach publicznych w sposób kompleksowy reguluje zasady zarządzania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie EFTA. Przepisy te mają na celu zapewnienie przejrzystości, efektywności oraz odpowiedniej kontroli nad wydatkowaniem tych środków, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemu finansów publicznych oraz realizacji celów rozwojowych państwa.

Art. 286 ustawy o finansach publicznych określa wymagania, jakie musi spełniać osoba ubiegająca się o stanowisko audytora wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych punktów tego artykułu.

#### 1. Obywatelstwo

Audytorem wewnętrznym może być osoba, która posiada obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego państwa, którego obywatelom przysługuje prawo podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego. Ten wymóg zapewnia, że audytorzy wewnętrzni będą mieli prawo legalnie pracować w Polsce, co jest zgodne z zasadami swobodnego przepływu pracowników w UE.

#### 2. Niekaralność

Kandydat na audytora wewnętrznego nie może być karany za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Ten wymóg ma na celu zapewnienie, że osoby pełniące funkcje audytora wewnętrznego są wiarygodne i posiadają nienaganną reputację, co jest kluczowe dla zaufania do ich pracy.

#### 3. Wykształcenie

Kandydat musi posiadać wyższe wykształcenie. Wymóg ten gwarantuje, że audytorzy wewnętrzni mają odpowiednie przygotowanie teoretyczne do wykonywania swoich obowiązków.

#### 4. Kwalifikacje do przeprowadzania audytu wewnętrznego

Kandydat musi posiadać jeden z wymienionych certyfikatów lub spełniać inne określone kryteria kwalifikacyjne. Wymienione certyfikaty (CIA, CGAP, CISA, ACCA, CFE, CCSA, CFSA, CFA) są uznawane międzynarodowo i potwierdzają wysokie kwalifikacje w zakresie audytu wewnętrznego. Alternatywnie, kandydat może posiadać uprawnienia biegłego rewidenta, co również świadczy o wysokim poziomie kompetencji zawodowych.

#### 5. Praktyka zawodowa

Kandydat może również spełniać wymogi poprzez posiadanie dwuletniej praktyki w zakresie audytu wewnętrznego oraz dyplomu ukończenia studiów podyplomowych w zakresie audytu wewnętrznego. Praktyka musi być udokumentowana przez kierownika jednostki i obejmować wykonywanie czynności związanych z audytem wewnętrznym w wymiarze co najmniej 1/2 etatu. Praktyka może obejmować:
- przeprowadzanie audytu wewnętrznego pod nadzorem audytora wewnętrznego,
- realizację czynności w zakresie audytu gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu UE oraz środkami z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie EFTA,
- nadzorowanie lub wykonywanie czynności kontrolnych, o których mowa w ustawie o Najwyższej Izbie Kontroli.

#### Podsumowanie

Art. 286 ustawy o finansach publicznych precyzyjnie określa wymagania kwalifikacyjne dla audytorów wewnętrznych, co ma na celu zapewnienie wysokiej jakości audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Wymogi dotyczące obywatelstwa, niekaralności, wykształcenia oraz kwalifikacji zawodowych mają na celu zagwarantowanie, że osoby pełniące funkcje audytora wewnętrznego będą kompetentne, wiarygodne i dobrze przygotowane do wykonywania swoich obowiązków.

#### Wprowadzenie

Art. 5 ustawy o finansach publicznych definiuje pojęcie środków publicznych oraz szczegółowo klasyfikuje ich źródła. Jest to kluczowy przepis dla zrozumienia struktury finansów publicznych w Polsce, ponieważ określa, jakie zasoby finansowe są uznawane za środki publiczne i jakie są ich główne źródła.

#### Analiza przepisu

1. **Środki publiczne**:
   - **Dochody publiczne**: Są to wszelkie wpływy finansowe, które państwo oraz jednostki samorządu terytorialnego uzyskują z różnych źródeł, w tym z podatków, opłat, składek oraz innych danin publicznych.
   - **Środki z budżetu Unii Europejskiej oraz EFTA**: Obejmują fundusze strukturalne, Fundusz Spójności, oraz inne programy pomocowe, które nie podlegają zwrotowi.
   - **Środki z ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju**: Odwołanie do art. 3b tej ustawy wskazuje na specyficzne fundusze przeznaczone na realizację polityki rozwoju.
   - **Środki określone w art. 202 ust. 4**: Przepis ten odnosi się do szczególnych przypadków finansowania, które są określone w innych ustawach.
   - **Środki ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi**: Obejmuje to wszelkie inne fundusze, które nie są wymienione w pkt 2, ale również nie podlegają zwrotowi.
   - **Przychody budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego**: Obejmują one wpływy ze sprzedaży papierów wartościowych, prywatyzacji majątku, spłat pożyczek i kredytów, otrzymanych pożyczek i kredytów oraz innych operacji finansowych.
   - **Przychody jednostek sektora finansów publicznych**: Są to wpływy z działalności prowadzonej przez te jednostki oraz inne źródła.

2. **Dochody publiczne**:
   - **Daniny publiczne**: Obejmują podatki, składki, opłaty, wpłaty z zysków przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne wynikające z odrębnych ustaw.
   - **Inne dochody budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego**: Są to wpływy należne na podstawie odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych.
   - **Wpływy ze sprzedaży wyrobów i usług**: Dotyczy to jednostek sektora finansów publicznych.
   - **Dochody z mienia jednostek sektora finansów publicznych**: Obejmują wpływy z umów najmu, dzierżawy, odsetki od środków na rachunkach bankowych, odsetki od udzielonych pożyczek i posiadanych papierów wartościowych, dywidendy, spadki, zapisy, darowizny, odszkodowania, kwoty z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji oraz dochody ze sprzedaży majątku.

3. **Środki z funduszy unijnych i międzynarodowych**:
   - **Fundusze strukturalne i inne programy UE**: Obejmują środki z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, Europejskiego Funduszu Rybackiego, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury.
   - **Środki z EFTA**: Obejmują niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie EFTA, takie jak Norweski Mechanizm Finansowy, Mechanizm Finansowy Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarsko-Polski Program Współpracy.
   - **Programy przedakcesyjne i inne programy UE**: Obejmują środki na realizację programów przedakcesyjnych, Programu Środki Przejściowe, wspólnej polityki rolnej, programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna oraz innych programów określonych w rozporządzeniach UE.

4. **Uprawnienia Rady Ministrów**:
   - Rada Ministrów ma prawo określić, w drodze rozporządzenia, środki publiczne niezaliczane do środków wymienionych w ust. 3 pkt 5c i 6 oraz termin ich wydatkowania, uwzględniając źródło ich pochodzenia, przeznaczenie oraz beneficjentów tych środków.

#### Wnioski

Art. 5 ustawy o finansach publicznych precyzyjnie definiuje, co stanowi środki publiczne, oraz klasyfikuje ich źródła. Jest to fundamentalny przepis dla zarządzania finansami publicznymi, ponieważ określa ramy prawne dla gromadzenia i wydatkowania środków publicznych. Przepis ten jest również istotny z punktu widzenia transparentności i odpowiedzialności finansowej jednostek sektora publicznego.

Przepis wskazuje podstawowe źródła pieniędzy na inwestycje związane z torem wodnym. Mogą one pochodzić zarówno z budżetu państwa, jak i z budżetu Unii Europejskiej. Wykorzystanie tych środków nie oznacza jednak, że inwestycje muszą być finansowane wyłącznie w ten sposób. Dopuszczalne jest także korzystanie z innych źródeł finansowania. Przepis nie określa, jakie konkretnie mogą to być źródła.

o inwestycjach w zakresie budowy lub przebudowy toru wodnego Świnoujście - Szczecin do głębokości 12,5 metra

Program dla szkół może być finansowany z dwóch źródeł. Oprócz pieniędzy pochodzących z budżetu Unii Europejskiej przewidziano wykorzystanie środków z budżetu państwa. Oznacza to, że krajowe środki publiczne mają uzupełniać finansowanie unijne przeznaczone na ten program. Przepis określa więc źródło pieniędzy na realizację programu, ale nie opisuje jego zasad ani sposobu podziału środków.

o organizacji niektórych rynków rolnych

Art. 299 Ordynacji podatkowej reguluje zasady udostępniania informacji zawartych w aktach spraw podatkowych przez organy podatkowe. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia transparentności i efektywności działania różnych instytucji publicznych oraz organów egzekucyjnych, jednocześnie chroniąc wrażliwe dane podatników.

#### § 1 - Podstawowe zasady udostępniania informacji

Pierwszy paragraf artykułu określa, że organy podatkowe mogą udostępniać informacje zawarte w aktach spraw podatkowych organom i osobom wymienionym w art. 298, z wyłączeniem informacji określonych w art. 182. Udostępnianie tych informacji odbywa się na zasadach określonych w odrębnych ustawach oraz ratyfikowanych umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a także w porozumieniach zawartych na podstawie tych umów. Jest to istotne, ponieważ zapewnia zgodność z międzynarodowymi standardami i zobowiązaniami.

#### § 2 - Rozszerzenie kręgu podmiotów uprawnionych do uzyskania informacji

Paragraf drugi rozszerza katalog podmiotów, które mogą uzyskać dostęp do informacji podatkowych. Są to m.in. powiatowe oraz wojewódzkie urzędy pracy, jednostki organizacyjne Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, oraz różne organy administracji publicznej i samorządowej. Każdy z tych podmiotów ma określone zadania ustawowe, które uzasadniają potrzebę dostępu do informacji podatkowych.

#### § 3-4 - Szczegółowe zasady udostępniania informacji

Paragrafy te precyzują, że informacje o numerach rachunków bankowych posiadanych przez podatników mogą być udostępniane wyłącznie określonym podmiotom, takim jak Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, oraz organom egzekucyjnym. Wnioski o udostępnienie tych informacji muszą być składane za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym, co zapewnia transparentność i efektywność procesu.

#### § 5-6 - Procedury i opłaty

Paragrafy te wprowadzają obowiązek uiszczenia opłaty przez komorników sądowych za udostępnienie informacji, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ma określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje informacji udostępnianych nieodpłatnie oraz wysokość opłat za udostępnienie informacji. Jest to istotne dla zapewnienia, że koszty związane z udostępnianiem informacji są pokrywane, a proces ten jest zautomatyzowany i efektywny.

### Wnioski

Art. 299 Ordynacji podatkowej jest kluczowym elementem systemu udostępniania informacji podatkowych w Polsce. Przepis ten zapewnia, że informacje te są udostępniane w sposób zgodny z prawem, transparentny i efektywny, jednocześnie chroniąc wrażliwe dane podatników. Jest to istotne zarówno dla organów publicznych, które potrzebują tych informacji do realizacji swoich zadań, jak i dla samych podatników, którzy mogą być pewni, że ich dane są chronione zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Ordynacja podatkowa

#### 1. Cel działania Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy

Art. 400b Prawa ochrony środowiska określa cele działania Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Głównym celem tych instytucji jest finansowanie działań związanych z ochroną środowiska i gospodarką wodną, zgodnie z zakresem określonym w art. 400a ust. 1 oraz art. 410a ust. 4-6.

#### 2. Zakres działań

Narodowy Fundusz ma szerszy zakres działań niż wojewódzkie fundusze, co wynika z różnorodności zadań, które mogą być finansowane. W szczególności, Narodowy Fundusz wykonuje zadania Krajowego operatora systemu zielonych inwestycji oraz Krajowego operatora Funduszu Modernizacyjnego, co jest określone w odpowiednich ustawach dotyczących zarządzania emisjami gazów cieplarnianych.

#### 3. Współpraca i promocja

Art. 400b podkreśla również znaczenie współpracy z innymi podmiotami, w tym jednostkami samorządu terytorialnego, przedsiębiorcami oraz podmiotami zagranicznymi. Współpraca ta ma na celu tworzenie warunków do wdrażania finansowania ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz jego promocję.

#### 4. Powierzenie zadań

Narodowy Fundusz oraz Krajowy operator systemu zielonych inwestycji i Funduszu Modernizacyjnego mogą powierzać wojewódzkim funduszom wykonywanie określonych czynności na podstawie porozumień. Ważne jest, że Narodowy Fundusz ponosi odpowiedzialność za czynności wykonywane przez wojewódzkie fundusze, jak za swoje własne. Porozumienia te muszą precyzyjnie określać zakres czynności oraz sposób pokrywania kosztów ponoszonych przez wojewódzkie fundusze.

#### 5. Zadania dotyczące przedsięwzięć niskoemisyjnych

Narodowy Fundusz wykonuje również zadania dotyczące przedsięwzięć niskoemisyjnych, co jest określone w ustawie o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Fundusz może także realizować zadania określone w programach rządowych przyjętych przez Radę Ministrów, która wskazuje kwotę środków na pokrycie kosztów realizacji tych zadań.

#### 6. Rola instytucji finansowej

Narodowy Fundusz jest instytucją finansową w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 i może pełnić rolę podmiotu wdrażającego instrument finansowy lub fundusz funduszy. Wojewódzkie fundusze mogą pełnić rolę pośredników finansowych, co również jest określone w tym rozporządzeniu.

#### 7. Powierzenie zadań związanych z realizacją programów operacyjnych

Za zgodą odpowiednich instytucji, Narodowy Fundusz może powierzać wojewódzkim funduszom zadania związane z realizacją krajowych programów operacyjnych. Powierzenie tych zadań nie wyłącza odpowiedzialności Narodowego Funduszu za ich realizację.

#### 8. Zarządzanie pośrednie środkami UE

Narodowy Fundusz może pełnić rolę podmiotu wdrażającego środki finansowe Unii Europejskiej metodą zarządzania pośredniego, co jest określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046. Fundusz może realizować te zadania również poza granicami Polski, po powierzeniu mu ich przez Komisję Europejską.

### Podsumowanie

Art. 400b Prawa ochrony środowiska szczegółowo określa cele i zakres działania Narodowego Funduszu oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Przepis ten podkreśla znaczenie współpracy, odpowiedzialności oraz precyzyjnego określenia zakresu działań i finansowania. Narodowy Fundusz pełni kluczową rolę w realizacji zadań związanych z ochroną środowiska, zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym.

Prawo ochrony środowiska

Art. 143 ustawy o gospodarce nieruchomościami (dalej: „u.g.n.”) określa zakres stosowania przepisów dotyczących nieruchomości, na których wybudowano urządzenia infrastruktury technicznej z udziałem środków publicznych oraz środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi.

**1. Zakres stosowania przepisów**

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do wszystkich nieruchomości, niezależnie od ich rodzaju i położenia, pod warunkiem, że urządzenia infrastruktury technicznej zostały wybudowane z udziałem środków:
- Skarbu Państwa,
- jednostek samorządu terytorialnego,
- budżetu Unii Europejskiej,
- źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi.

**2. Wyłączenia**

Wyjątek stanowią nieruchomości przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolne i leśne. W przypadku braku takiego planu, wyłączenie dotyczy nieruchomości faktycznie wykorzystywanych na cele rolne i leśne.

**3. Definicja budowy urządzeń infrastruktury technicznej**

Przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się:
- budowę drogi,
- wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

**4. Odpowiednie stosowanie art. 92 ust. 2**

Art. 143 odsyła do odpowiedniego stosowania art. 92 ust. 2 u.g.n., który dotyczy zasad ustalania opłat adiacenckich związanych z budową urządzeń infrastruktury technicznej. Oznacza to, że przepisy dotyczące opłat adiacenckich mają zastosowanie również w kontekście nieruchomości, o których mowa w art. 143.

**5. Znaczenie praktyczne**

Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ określa, które nieruchomości podlegają szczególnym regulacjom związanym z budową infrastruktury technicznej finansowanej ze środków publicznych. Wyłączenie nieruchomości rolnych i leśnych ma na celu ochronę tych terenów przed nadmiernym obciążeniem regulacjami, które mogłyby utrudniać ich wykorzystywanie zgodnie z przeznaczeniem.

**Podsumowanie**

Art. 143 u.g.n. precyzuje, że przepisy dotyczące budowy infrastruktury technicznej z udziałem środków publicznych mają szerokie zastosowanie, z wyjątkiem nieruchomości rolnych i leśnych. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego stosowania regulacji dotyczących opłat adiacenckich i innych obowiązków związanych z budową infrastruktury technicznej.

Budżet Unii Europejskiej

Budżet Unii Europejskiej w przepisach

o finansach publicznych6 przepisów

o inwestycjach w zakresie budowy lub przebudowy toru wodnego Świnoujście - Szczecin do głębokości 12,5 metra1 przepis

o organizacji niektórych rynków rolnych1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis

Prawo ochrony środowiska1 przepis

o gospodarce nieruchomościami1 przepis