Przepis wyjaśnia, co oznacza „żegluga przybrzeżna” na potrzeby całego tego rozdziału. Chodzi o podróże odbywane po Morzu Bałtyckim oraz po akwenach, które do niego przylegają i sięgają do 8° długości geograficznej wschodniej. Jeżeli inne przepisy tego rozdziału posługują się tym określeniem, należy rozumieć je właśnie w tak wyznaczonych granicach. Definicja nie opisuje rodzaju statku ani celu podróży, lecz wskazuje obszar żeglugi.

o bezpieczeństwie morskim

Przepis nakłada na kierownika statku, czyli kapitana, obowiązek stałego monitorowania sytuacji podczas żeglugi. Nie chodzi tylko o obserwowanie samej trasy. Kapitan powinien na bieżąco sprawdzać akwen, a także zmieniające się warunki hydrologiczne i meteorologiczne, na przykład związane z wodą i pogodą. Powinien również uwzględniać warunki nawigacyjne, czyli okoliczności wpływające na bezpieczne prowadzenie statku. Obserwacja ma być ciągła, a nie jednorazowa.

w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej

Przepis wskazuje, że możliwość wejścia lub przebywania na wodach znajdujących się w granicach portu nie jest dowolna. Zasady dostępu powinny wynikać z planu ochrony danego portu albo obiektu portowego, a także być zgodne z przepisami regulującymi porty i przystanie morskie oraz polskie obszary morskie i administrację morską. O tym, kto i na jakich zasadach może korzystać z akwenu, decydują więc te dokumenty i regulacje.

Akwen

Akwen w przepisach

o bezpieczeństwie morskim1 przepis

w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej1 przepis

w sprawie metod i środków kontroli w zakresie ochrony żeglugi i portów morskich1 przepis