Adwokat to osoba wykonująca zawód zaufania publicznego, powołana do udzielania pomocy prawnej, współdziałania w ochronie praw i wolności obywatelskich oraz w kształtowaniu i stosowaniu prawa. Wpis na listę adwokatów prowadzi okręgowa rada adwokacka.

Pomoc prawna obejmuje udzielanie porad, sporządzanie opinii, opracowywanie projektów aktów prawnych oraz występowanie przed sądami i urzędami. Adwokat może być obrońcą w sprawach karnych - to uprawnienie odróżniało go historycznie od radcy prawnego, dziś jednak obrońcą może być również radca prawny niepozostający w stosunku pracy.

Adwokata obowiązuje tajemnica zawodowa co do wszystkiego, o czym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej; nie można go z niej zwolnić w zakresie obrony. Za postępowanie sprzeczne z prawem, zasadami etyki lub godnością zawodu ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną.

Art. 76a Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące przedstawiania dokumentów w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten ma na celu ułatwienie stronom postępowania administracyjnego przedstawiania dowodów oraz zapewnienie organom administracji publicznej dostępu do niezbędnych dokumentów, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiednich standardów autentyczności i wiarygodności tych dokumentów.

### 1. Przedstawienie odpisu lub wyciągu z dokumentu

Zgodnie z § 1, jeżeli dokument znajduje się w aktach organu lub podmiotu, o którym mowa w art. 76 § 1 lub 2 k.p.a., wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten organ lub podmiot odpis lub wyciąg z dokumentu. Jest to istotne uproszczenie, które eliminuje konieczność przedstawiania oryginałów dokumentów, co może być czasochłonne i kosztowne dla stron postępowania.

### 2. Żądanie odpisu lub wyciągu przez organ administracji publicznej

Organ administracji publicznej ma obowiązek zażądać udzielenia odpisu lub wyciągu, jeżeli strona sama nie może ich uzyskać. Jest to wyraz zasady współdziałania organów administracji publicznej ze stronami postępowania, co ma na celu zapewnienie sprawiedliwości proceduralnej i efektywności postępowania.

### 3. Możliwość przejrzenia oryginału dokumentu

Organ administracji publicznej może uznać za konieczne przejrzenie oryginału dokumentu i wystąpić o jego dostarczenie. Jest to zabezpieczenie przed ewentualnymi nadużyciami i fałszerstwami, które mogłyby wpłynąć na wynik postępowania.

### 4. Poświadczenie zgodności odpisu z oryginałem

Strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Poświadczenie zgodności odpisu z oryginałem przez te osoby nadaje dokumentowi charakter dokumentu urzędowego, co zwiększa jego wiarygodność.

### 5. Poświadczenie elektroniczne

Jeżeli odpis dokumentu został sporządzony na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej, poświadczenia jego zgodności z oryginałem dokonuje się przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego lub podpisu osobistego. Jest to zgodne z trendem informatyzacji administracji publicznej i ułatwia obieg dokumentów w formie elektronicznej.

### 6. Poświadczenie przez upoważnionego pracownika organu

Upoważniony pracownik organu prowadzącego postępowanie, któremu został okazany oryginał dokumentu wraz z odpisem, na żądanie strony, poświadcza zgodność odpisu dokumentu z oryginałem. Poświadczenie to obejmuje podpis pracownika, datę i oznaczenie miejsca sporządzenia poświadczenia, a na żądanie strony, również godzinę sporządzenia poświadczenia. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne, należy to stwierdzić w poświadczeniu.

### 7. Charakter dokumentu urzędowego

Poświadczenie zgodności z oryginałem przez pełnomocnika strony lub upoważnionego pracownika organu ma charakter dokumentu urzędowego. Jest to istotne z punktu widzenia dowodowego, gdyż dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości i autentyczności.

### 8. Żądanie przedłożenia oryginału dokumentu

Jeżeli jest to uzasadnione okolicznościami sprawy, organ administracji publicznej może zażądać od strony przedłożenia oryginału dokumentu. Jest to dodatkowe zabezpieczenie, które ma na celu zapewnienie, że przedstawione dokumenty są autentyczne i wiarygodne.

### Podsumowanie

Art. 76a k.p.a. wprowadza kompleksowe regulacje dotyczące przedstawiania dokumentów w postępowaniu administracyjnym, które mają na celu ułatwienie stronom postępowania przedstawiania dowodów oraz zapewnienie organom administracji publicznej dostępu do niezbędnych dokumentów. Przepis ten jest wyrazem dążenia do uproszczenia i usprawnienia postępowania administracyjnego, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiednich standardów autentyczności i wiarygodności dokumentów.

Kodeks postępowania administracyjnego

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 130^2 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę postępowania z pismami procesowymi wniesionymi przez profesjonalnych pełnomocników (adwokatów, radców prawnych, rzeczników patentowych), które nie zostały należycie opłacone. Przepis ten wprowadza mechanizm zwrotu takich pism bez wezwania do uiszczenia brakującej opłaty, co ma na celu usprawnienie postępowania sądowego i eliminację opóźnień związanych z niekompletnymi wnioskami.

#### 1. Zwrot pisma bez wezwania do uiszczenia opłaty

Zgodnie z § 1 art. 130^2 k.p.c., przewodniczący zwraca pismo wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo to podlega opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu. Jest to istotne uproszczenie w stosunku do ogólnych zasad dotyczących braków formalnych pism procesowych, które przewidują wezwanie do ich uzupełnienia.

#### 2. Możliwość uiszczenia brakującej opłaty

§ 2 art. 130^2 k.p.c. daje stronie możliwość uiszczenia brakującej opłaty w terminie tygodniowym od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie pisma. Jeżeli opłata zostanie wniesiona we właściwej wysokości w tym terminie, pismo wywołuje skutek od daty pierwotnego wniesienia. Jest to korzystne dla strony, ponieważ pozwala na zachowanie pierwotnej daty wniesienia pisma, co może mieć znaczenie np. dla zachowania terminów procesowych.

#### 3. Kolejny zwrot pisma

Przepis wyraźnie stanowi, że skutek taki nie następuje w razie kolejnego zwrotu pisma z tej samej przyczyny. Oznacza to, że jeżeli pismo zostanie zwrócone po raz drugi z powodu braku opłaty, nie będzie już możliwości zachowania pierwotnej daty wniesienia pisma.

#### 4. Wyjątki od stosowania przepisu

§ 3 art. 130^2 k.p.c. przewiduje wyjątki od stosowania § 1. Przepis ten nie ma zastosowania, gdy obowiązek uiszczenia opłaty stosunkowej powstał na skutek sprawdzenia przez sąd wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu lub zaskarżenia. W takich przypadkach sąd nie zwraca pisma bez wezwania do uiszczenia opłaty, co ma na celu ochronę interesów stron, które mogłyby nie być świadome konieczności uiszczenia dodatkowej opłaty wynikającej z decyzji sądu.

### Podsumowanie

Art. 130^2 k.p.c. wprowadza istotne uproszczenie w procedurze postępowania z pismami procesowymi wniesionymi przez profesjonalnych pełnomocników, które nie zostały należycie opłacone. Przepis ten ma na celu usprawnienie postępowania sądowego i eliminację opóźnień związanych z niekompletnymi wnioskami, jednocześnie dając stronom możliwość uzupełnienia braków w określonym terminie. Wyjątki przewidziane w § 3 mają na celu ochronę interesów stron w sytuacjach, gdy obowiązek uiszczenia opłaty wynika z decyzji sądu.

Art. 132 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje zasady doręczania pism procesowych między profesjonalnymi pełnomocnikami, tj. adwokatami, radcami prawnymi, rzecznikami patentowymi oraz Prokuratorią Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten ma na celu usprawnienie i przyspieszenie postępowania sądowego poprzez bezpośrednie doręczanie pism procesowych między stronami reprezentowanymi przez profesjonalnych pełnomocników.

#### § 1 - Bezpośrednie doręczanie pism procesowych

Zgodnie z § 1, adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi oraz Prokuratoria Generalna doręczają sobie nawzajem odpisy pism procesowych z załącznikami bezpośrednio. W treści pisma procesowego wniesionego do sądu należy zamieścić oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu za pośrednictwem operatora pocztowego. Brak takiego oświadczenia skutkuje zwrotem pisma bez wzywania do usunięcia tego braku. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że strony są na bieżąco informowane o działaniach procesowych przeciwnika, co sprzyja transparentności i efektywności postępowania.

#### § 1^1 - Wyjątki od bezpośredniego doręczania

§ 1^1 wymienia wyjątki od zasady bezpośredniego doręczania pism procesowych. Dotyczy to m.in. pozwu wzajemnego, apelacji, skargi kasacyjnej, zażalenia, sprzeciwu od wyroku zaocznego, sprzeciwu od nakazu zapłaty, zarzutów od nakazu zapłaty, wniosku o zabezpieczenie powództwa, skargi o wznowienie postępowania, skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz skargi na orzeczenia referendarza sądowego. Te pisma należy złożyć w sądzie z odpisami dla strony przeciwnej. Wyjątki te wynikają z ich szczególnego charakteru i znaczenia dla postępowania.

#### § 1^2 - Doręczenia elektroniczne

§ 1^2 wprowadza możliwość doręczania pism procesowych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, pod warunkiem że adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy lub Prokuratoria Generalna dokonali wyboru takiego sposobu doręczania i nie zrezygnowali z doręczenia elektronicznego. Przepis ten jest zgodny z trendem digitalizacji postępowań sądowych i ma na celu dalsze usprawnienie komunikacji między pełnomocnikami.

#### § 2 - Elektroniczne doręczanie pism procesowych

§ 2 stanowi, że adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi oraz Prokuratoria Generalna doręczają sobie nawzajem pisma procesowe z załącznikami wyłącznie w postaci elektronicznej, jeżeli złożą sądowi zgodne oświadczenia odpowiedniej treści i podadzą do wiadomości sądu dane kontaktowe, takie jak adres e-mail lub numer faksu. Oświadczenia te nie podlegają odwołaniu, a zastrzeżenia warunku lub terminu uważa się za nieistniejące. Na zgodny wniosek stron lub w uzasadnionych przypadkach sąd może zarządzić odstąpienie od elektronicznego doręczania. Przepis ten ma na celu dalsze uproszczenie i przyspieszenie procedur doręczeniowych, jednak wymaga zgody obu stron.

#### § 3 - Doręczenie w sekretariacie sądu

§ 3 przewiduje możliwość doręczenia pisma adresatowi przez wręczenie go bezpośrednio w sekretariacie sądu. Jest to dodatkowa opcja, która może być użyteczna w sytuacjach, gdy inne metody doręczenia są niewykonalne lub niepraktyczne.

### Podsumowanie

Art. 132 k.p.c. wprowadza zasady mające na celu usprawnienie procesu doręczania pism procesowych między profesjonalnymi pełnomocnikami. Przepis ten promuje bezpośrednie doręczanie pism, w tym za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, co ma na celu przyspieszenie postępowania sądowego i zwiększenie jego efektywności. Wyjątki od tych zasad oraz możliwość doręczenia w sekretariacie sądu zapewniają elastyczność i dostosowanie procedur do specyfiki poszczególnych spraw.

Art. 87^2 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) wprowadza szczególne zasady dotyczące zastępstwa procesowego w sprawach własności intelektualnej. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że strony w tych specyficznych i często skomplikowanych sprawach będą reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników, co ma zwiększyć efektywność postępowania oraz jakość ochrony prawnej.

#### Obowiązkowe zastępstwo procesowe

Zgodnie z § 1, w postępowaniach dotyczących własności intelektualnej strony muszą być reprezentowane przez adwokatów, radców prawnych lub rzeczników patentowych. Wprowadzenie obowiązkowego zastępstwa ma na celu zapewnienie, że strony będą miały profesjonalną pomoc prawną, co jest szczególnie istotne w sprawach wymagających specjalistycznej wiedzy.

#### Wyjątki od obowiązkowego zastępstwa

Przepis przewiduje jednak pewne wyjątki od tej zasady:

1. **Wartość przedmiotu sporu**: Obowiązkowe zastępstwo nie jest wymagane, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza dwudziestu tysięcy złotych. Jest to pragmatyczne rozwiązanie, które ma na celu uniknięcie nadmiernych kosztów w sprawach o niskiej wartości.

2. **Zwolnienie przez sąd**: Sąd może zwolnić stronę z obowiązkowego zastępstwa, jeżeli okoliczności sprawy, w tym jej stopień zawiłości, nie uzasadniają takiego zastępstwa. Zwolnienie może nastąpić zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, co daje sądowi elastyczność w ocenie potrzeb konkretnej sprawy.

#### Zastosowanie przepisów art. 87^1 § 2 i 3

Przepisy art. 87^1 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że w sprawach własności intelektualnej mogą występować również inne osoby uprawnione do zastępstwa procesowego, jak np. aplikanci adwokaccy czy radcowscy, pod warunkiem spełnienia określonych warunków.

#### Specjalne uprawnienia dla przedstawicieli organizacji

W sprawach związanych z ochroną praw własności przemysłowej, pełnomocnikiem twórcy projektu wynalazczego może być również przedstawiciel organizacji, której zadania statutowe obejmują popieranie własności przemysłowej i udzielanie pomocy twórcom projektów wynalazczych. Jest to istotne ułatwienie dla twórców, którzy mogą korzystać z pomocy wyspecjalizowanych organizacji.

### Podsumowanie

Art. 87^2 k.p.c. wprowadza istotne regulacje mające na celu zapewnienie profesjonalnej reprezentacji stron w sprawach własności intelektualnej. Przepis ten uwzględnia zarówno potrzebę specjalistycznej wiedzy w tych sprawach, jak i pragmatyczne podejście do kosztów postępowania. Zwolnienie z obowiązkowego zastępstwa oraz możliwość reprezentacji przez przedstawicieli organizacji wspierających twórców stanowią dodatkowe mechanizmy, które mają na celu elastyczne dostosowanie przepisów do specyfiki poszczególnych spraw.

Art. 94 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje kwestie związane z wypowiedzeniem pełnomocnictwa procesowego oraz obowiązkami pełnomocnika po wypowiedzeniu pełnomocnictwa. Przepis ten ma na celu zapewnienie ciągłości reprezentacji strony w postępowaniu sądowym oraz ochronę interesów mocodawcy.

#### 1. Skutek prawny wypowiedzenia pełnomocnictwa

Art. 94 k.p.c. precyzuje moment, w którym wypowiedzenie pełnomocnictwa odnosi skutek prawny:
- **W stosunku do sądu**: Skutek prawny wypowiedzenia pełnomocnictwa następuje z chwilą zawiadomienia sądu o wypowiedzeniu. Oznacza to, że sąd musi być formalnie poinformowany o fakcie wypowiedzenia, aby uznać, że pełnomocnik przestał reprezentować stronę.
- **W stosunku do przeciwnika i innych uczestników postępowania**: Skutek prawny wypowiedzenia pełnomocnictwa następuje z chwilą doręczenia im zawiadomienia przez sąd. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony interesów procesowych wszystkich stron i uczestników postępowania, aby mieli oni pewność co do reprezentacji strony przeciwnej.

#### 2. Obowiązki pełnomocnika po wypowiedzeniu pełnomocnictwa

Przepis ten nakłada na pełnomocników obowiązek dalszego działania na rzecz mocodawcy przez określony czas po wypowiedzeniu pełnomocnictwa:
- **Adwokat lub radca prawny**: Po wypowiedzeniu pełnomocnictwa, adwokat lub radca prawny jest zobowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Ma to na celu zapewnienie, że strona nie zostanie nagle pozbawiona reprezentacji prawnej, co mogłoby prowadzić do niekorzystnych skutków prawnych.
- **Inny pełnomocnik**: Każdy inny pełnomocnik (np. pełnomocnik niebędący adwokatem lub radcą prawnym) również powinien działać za mocodawcę przez dwa tygodnie po wypowiedzeniu pełnomocnictwa, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych. Przepis ten ma na celu ochronę interesów mocodawcy, który może nie mieć natychmiastowej możliwości znalezienia nowego pełnomocnika.

#### 3. Znaczenie praktyczne

Art. 94 k.p.c. ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ zapewnia:
- **Ciągłość reprezentacji**: Przepis ten zapobiega sytuacjom, w których strona mogłaby zostać nagle pozbawiona reprezentacji prawnej w toku postępowania sądowego.
- **Ochronę interesów procesowych**: Dzięki obowiązkowi dalszego działania pełnomocnika przez dwa tygodnie, mocodawca ma czas na znalezienie nowego pełnomocnika, co minimalizuje ryzyko wystąpienia niekorzystnych skutków prawnych.
- **Jasność i pewność prawa**: Przepis ten precyzyjnie określa moment, w którym wypowiedzenie pełnomocnictwa odnosi skutek prawny, co zapewnia jasność i pewność prawa dla wszystkich uczestników postępowania.

#### 4. Podsumowanie

Art. 94 k.p.c. jest kluczowym przepisem w kontekście reprezentacji stron w postępowaniu cywilnym. Zapewnia on ochronę interesów mocodawcy oraz ciągłość reprezentacji prawnej, co jest niezbędne dla prawidłowego przebiegu postępowania sądowego. Pełnomocnicy powinni być świadomi swoich obowiązków wynikających z tego przepisu, aby skutecznie chronić interesy swoich klientów.

Prawo o adwokaturze

Art. 6 ustawy Prawo o adwokaturze stanowi fundament etyki zawodowej adwokatów, określając obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej. Jest to jeden z kluczowych elementów, który buduje zaufanie pomiędzy adwokatem a klientem, a także zapewnia prawidłowe funkcjonowanie systemu wymiaru sprawiedliwości.

#### Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej

Adwokat jest zobowiązany do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji, które uzyskał w związku z udzielaniem pomocy prawnej. Obowiązek ten jest bezwzględny i nie może być ograniczony w czasie, co oznacza, że adwokat musi zachować tajemnicę zawodową nawet po zakończeniu współpracy z klientem, a także po zakończeniu swojej kariery zawodowej.

#### Niezbywalność obowiązku

Przepis wyraźnie stwierdza, że adwokata nie można zwolnić od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej. Oznacza to, że nawet sąd nie ma kompetencji do zwolnienia adwokata z tego obowiązku. Jest to istotne zabezpieczenie, które ma na celu ochronę interesów klienta oraz integralności zawodu adwokata.

#### Wyjątki od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej

Mimo że obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej jest bardzo rygorystyczny, istnieją pewne wyjątki, które są ściśle określone w przepisach prawa. Art. 6 wskazuje na dwa główne obszary, w których adwokat może być zobowiązany do ujawnienia informacji:

1. **Przeciwdziałanie praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu**:
   - Adwokat jest zobowiązany do udostępniania informacji w zakresie określonym przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Jest to zgodne z międzynarodowymi standardami i regulacjami, które mają na celu zapobieganie działalności przestępczej.

2. **Ordynacja podatkowa**:
   - Adwokat może być zobowiązany do przekazywania informacji na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Przepisy te dotyczą m.in. obowiązków informacyjnych związanych z raportowaniem schematów podatkowych.

#### Podsumowanie

Art. 6 ustawy Prawo o adwokaturze jest kluczowym przepisem, który chroni tajemnicę zawodową adwokatów. Obowiązek ten jest bezwzględny i nieograniczony w czasie, co podkreśla jego znaczenie dla ochrony interesów klientów oraz integralności zawodu adwokata. Wyjątki od tego obowiązku są ściśle określone i dotyczą przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, a także obowiązków wynikających z Ordynacji podatkowej. Przepis ten jest fundamentem zaufania, na którym opiera się relacja pomiędzy adwokatem a klientem, oraz zapewnia prawidłowe funkcjonowanie systemu wymiaru sprawiedliwości.

Odpowiedzialność dyscyplinarna w adwokaturze nie ogranicza się do naruszeń przepisów. Obejmuje także zachowania sprzeczne z zasadami etyki i godnością zawodu, a u adwokatów dodatkowo zaniechanie ubezpieczenia.

### Najważniejsze punkty

- Krąg podmiotów obejmuje adwokatów oraz aplikantów adwokackich.
- Pierwszą grupę podstaw stanowi postępowanie sprzeczne z prawem, zasadami etyki albo godnością zawodu.
- Drugą jest naruszenie obowiązków zawodowych, czyli powinności związanych z wykonywaniem zawodu.
- Wyłącznie adwokaci odpowiadają dodatkowo za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 8a ust. 1.
- Zakres tego obowiązku ubezpieczeniowego wyznaczają przepisy wydane na podstawie art. 8b.

### W praktyce

Podstawy odpowiedzialności ujęto szeroko: obejmują zachowania oceniane przez pryzmat standardów zawodowych, a nie tylko przez zgodność z literą przepisu. Aplikanci nie odpowiadają dyscyplinarnie za brak ubezpieczenia, ponieważ ten obowiązek ich nie dotyczy.

Przepis wylicza organy adwokatury jako całości i zamyka krąg osób, które mogą w nich zasiadać. Wyliczenie jest zamknięte, więc żaden inny podmiot statusu organu adwokatury nie ma.

### Najważniejsze punkty

- Organów jest pięć: Krajowy Zjazd Adwokatury, Naczelna Rada Adwokacka, Wyższy Sąd Dyscyplinarny, Rzecznik Dyscyplinarny Adwokatury oraz Wyższa Komisja Rewizyjna.
- Chodzi o organy adwokatury rozumianej jako samorząd ogólnokrajowy, a nie o organy poszczególnych izb adwokackich.
- Członkiem organu adwokatury może być wyłącznie adwokat. Osoby spoza tego kręgu są wykluczone niezależnie od kwalifikacji.
- Katalog odzwierciedla podział funkcji w samorządzie: uchwałodawczą, wykonawczą, orzeczniczą w sprawach dyscyplinarnych, oskarżycielską oraz kontrolną.
- Rzecznik Dyscyplinarny Adwokatury jest organem jednoosobowym, pozostałe mają charakter kolegialny.

### W praktyce

Zamknięty charakter wyliczenia ma znaczenie ustrojowe: kompetencji organu adwokatury nie można domniemywać na rzecz innych struktur samorządu ani ciał powoływanych doraźnie. Wymóg przynależności zawodowej przesądza z kolei o samorządności - o sprawach adwokatury rozstrzygają wyłącznie adwokaci.

Adwokat

Adwokat - definicja

Adwokat w przepisach

Kodeks postępowania administracyjnego1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego8 przepisów

Prawo o adwokaturze7 przepisów