Art. 39. Opłata od skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej

W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 785, z późn. zm.) w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Od skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych pobiera się opłatę stałą w wysokości trzykrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga.”.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa sposób ustalania opłaty od skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych. Zmiana dotyczy art. 34 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i wprowadza regułę, zgodnie z którą od takiej skargi pobiera się opłatę stałą.

Jej wysokość nie została wskazana kwotowo. Ustala się ją jako trzykrotność wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga. Oznacza to, że punktem odniesienia jest wpis zapłacony za odwołanie w tej samej sprawie, a nie dowolny wpis dotyczący innego postępowania. Jeżeli wysokość tego wpisu jest znana, opłatę od skargi oblicza się przez pomnożenie jej przez trzy.

Przepis wiąże więc wysokość opłaty od skargi z wcześniejszym etapem postępowania, czyli wniesieniem odwołania. Rozwiązanie to pozwala ustalić opłatę na podstawie konkretnej wartości już określonej dla danej sprawy. Jednocześnie przepis nie przewiduje odrębnego, stałego nominału opłaty dla wszystkich skarg, lecz uzależnia jej wysokość od wpisu należnego od odwołania, którego sprawa dotyczy. Regulacja obejmuje skargi kierowane na orzeczenia wskazanego organu, a nie ogólnie wszystkie skargi w sprawach cywilnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 2020.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zamówienia publiczne

Art. 38.Art. 40.