Art. 259. Zniesienie Konwentu Rzeczników

Znosi się Konwent Rzeczników, o którym mowa w art. 145a ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3.

Komentarz do Art. 259.

Przepis reguluje zniesienie Konwentu Rzeczników, wskazanego w art. 145a ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3. Oznacza to, że z dniem zastosowania tego przepisu Konwent Rzeczników przestaje funkcjonować jako instytucja przewidziana w tej ustawie. Art. 259 nie ustanawia w jego miejsce żadnego nowego organu ani innego podmiotu, nie przekazuje też zadań Konwentu innemu organowi.

Zniesienie ma charakter bezpośredni i organizacyjny. Przepis nie uzależnia go od dodatkowych przesłanek, decyzji, terminu ani wykonania odrębnych czynności. Nie opisuje również składu Konwentu, zakresu jego działania, sposobu zakończenia prowadzonych spraw ani losu dokumentów związanych z jego działalnością. Jego treść ogranicza się do wskazania instytucji podlegającej zniesieniu oraz przepisu, w którym została ona określona.

Znaczenie praktyczne art. 259 polega na usunięciu Konwentu Rzeczników z konstrukcji organizacyjnej ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3. Przy wykładni przepisu istotne jest zatem powiązanie trzech elementów: samego zniesienia, nazwy Konwentu Rzeczników oraz odesłania do art. 145a ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3. Artykuł nie zawiera innych regulacji, które rozszerzałyby skutki tego zniesienia albo określały dalsze postępowanie w sprawach związanych z Konwentem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1669.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 258.Art. 260.