Art. 27. Czasowe zachowanie mocy dotychczasowych przepisów

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2, pozostają w mocy dotychczasowe przepisy, o ile nie są z nimi sprzeczne, nie dłużej jednak niż do dnia 1 stycznia 2003 r.

Komentarz do Art. 27.

Przepis ustanawia przejściową zasadę obowiązywania dotychczasowych regulacji do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawach wskazanych w art. 1 ust. 1 i 2. Oznacza to, że samo wejście w życie tych ustaw nie powoduje automatycznej utraty mocy przez wcześniejsze przepisy, jeżeli są one potrzebne do czasu przyjęcia nowych regulacji wykonawczych.

Utrzymanie dotychczasowych przepisów nie ma jednak charakteru bezwarunkowego. Pozostają one w mocy wyłącznie w zakresie, w którym nie są sprzeczne z ustawami, do których odsyła przepis. W razie niezgodności pierwszeństwo mają zatem rozwiązania wynikające z tych ustaw, a dotychczasowej regulacji nie można stosować w kolidującym zakresie.

Przepis przewiduje również końcową granicę czasową. Dotychczasowe przepisy tracą zastosowanie najpóźniej z upływem terminu wskazanego w jego treści, nawet jeżeli do tego momentu nie wydano jeszcze wszystkich przewidzianych przepisów wykonawczych. Mechanizm ten ma zapewnić tymczasową ciągłość regulacji, ale jednocześnie zapobiegać bezterminowemu utrzymywaniu wcześniejszych przepisów. W praktyce konieczne jest więc jednoczesne uwzględnienie dwóch przesłanek: braku sprzeczności z właściwymi ustawami oraz nieprzekroczenia określonego w przepisie końcowego terminu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1382.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 26.Art. 28.