Art. 4. Kancelaria Trybunału w ustawie o pracownikach urzędów państwowych

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1511) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) Kancelarii Trybunału Konstytucyjnego;”;

2) w art. 36 w ust. 5 pkt 8 otrzymuje brzmienie: „8) Prezesie Trybunału Konstytucyjnego – dla urzędników Kancelarii Trybunału Konstytucyjnego, z uwzględnieniem ust. 5;”.

Komentarz do Art. 4.

Przepis wprowadza dwie zmiany w ustawie o pracownikach urzędów państwowych. Obie dotyczą Kancelarii Trybunału Konstytucyjnego i określają sposób jej ujęcia w przepisach regulujących status pracowników urzędów państwowych.

Pierwsza zmiana dotyczy art. 1 ust. 1 pkt 6. Przepis ten otrzymuje brzmienie wskazujące Kancelarię Trybunału Konstytucyjnego jako jednostkę objętą zakresem ustawy. Zastąpienie dotychczasowego brzmienia nowym oznacza uporządkowanie wyliczenia zawartego w art. 1 ust. 1 pkt 6 i wyraźne wskazanie tej Kancelarii.

Druga zmiana obejmuje art. 36 ust. 5 pkt 8. W tym przepisie wskazano Prezesa Trybunału Konstytucyjnego jako właściwy podmiot w odniesieniu do urzędników Kancelarii Trybunału Konstytucyjnego, z uwzględnieniem ust. 5. Zmiana wiąże więc konkretną grupę urzędników, czyli urzędników Kancelarii, z określeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego użytym w tym przepisie.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na dostosowaniu dwóch przepisów ustawy o pracownikach urzędów państwowych do posługiwania się nazwą Kancelarii Trybunału Konstytucyjnego oraz na jednoznacznym wskazaniu Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w przepisie dotyczącym urzędników tej Kancelarii. Przepis nie ustanawia odrębnych regulacji dla innych jednostek, lecz ogranicza zmiany do wskazanych punktów art. 1 i art. 36.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2074.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

konstytucja

Art. 3.Art. 5.