Art. 10. Utrata mocy ustawy o wyłączeniu amnestii i abolicji

Traci moc ustawa z dnia 31 maja 1996 r. o wyłączeniu niektórych ustaw o amnestii i abolicji wobec sprawców niektórych przestępstw, nie ściganych z przyczyn politycznych w latach 1944–1989 (Dz. U. Nr 89, poz. 400).

Komentarz do Art. 10.

Art. 10 określa skutek w odniesieniu do jednej, wyraźnie wskazanej ustawy. Przepis stanowi, że ustawa ta „traci moc”, a więc przestaje obowiązywać jako część systemu prawa. Chodzi o regulację dotyczącą wyłączenia niektórych ustaw o amnestii i abolicji wobec sprawców niektórych przestępstw, którzy nie byli ścigani z przyczyn politycznych. Zakres przepisu obejmuje całą wskazaną ustawę, a nie tylko poszczególne jej artykuły, ustępy lub punkty. Art. 10 nie ustanawia nowych zasad dotyczących amnestii, abolicji, ścigania przestępstw ani odpowiedzialności sprawców. Jego treść ma charakter uchylający i porządkujący, ponieważ usuwa z obowiązującego porządku prawnego akt odnoszący się do wskazanej grupy ustaw i sprawców. Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że od chwili utraty mocy tej ustawy nie może ona być stosowana jako obowiązująca podstawa rozstrzygnięć lub działań przewidzianych w jej treści. Sam przepis nie wskazuje innych aktów, które miałyby utracić moc, ani nie opisuje odrębnych wyjątków. Ogranicza się do jednoznacznego rozstrzygnięcia o utracie mocy ustawy określonej przez jej tytuł i przedmiot.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 554.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 9.Art. 11.